DENEK 795
Bölüm 5•
Bölüm 4: Karanlık Yara
Tema:
Uzun saatler geçmişti Kennis’in günlüğünü üstüme fırlatıp kaçarcasına gitmesinin üstünden. Günüm ise şaşırtıcı derecede sakin geçmişti. Tabii, hücre duvarları Kennis’in üst katlardaki bağırışlarını duymamı engelleyebilseydi daha huzurlu bir gün olabilirdi.
Sonunda, gecenin bir yarısı karanlığının içinden hücrenin otomatik kapısının sesini duydum. Daha sonra hafif, sık adımlar. Yatağa uzanıp gözlerimi kapattığım için uyuduğumu düşünen adımlar.
Elimde tutup göğsüme yaslayarak yattığım deri kaplı defterin ucundan tutulduğunu hissettim. Sanki beni uyandırmadan sessizce çekilip alınmak ister gibi.
Reflekslerim devreye girerek bağırdı, Kennis’in günlüğü!
Anında gözlerimi açtım ve defteri daha sıkı tuttum. Gözlerimi kaldırdığımda ise, defteri yavaşça çekenin beni uyandırmak istemeyen Kennis olduğunu gördüm.
Kısaca baş selamı verdi.
“Selam... Ne zamandan beri uyumuyorsun canavarım?” Gözlerimi kıstım. “Sen otomatik hücre kapısını açtığından beri.”
Kennis hafif bir nefes verdi. Sonra gözleriyle sıkıca tuttuğum defteri işaret etti. “Günlüğümü burada unuttum. Ve sanırım şimdi geri almam gerekiyor...” Onu izledim. “Okuyup okumadığımı sormadın.”
Kennis duraksadı. “Okudun mu?” Onu ilk defa utanma duygusunun içinde gördüm birkaç saniyeliğine. Başımla onayladım. “Bir kısmını evet.” Hemen defteri elimden çekip aldı. “Ejderhalarda özel diye bir kavram yok mu Komado?”
“Anlaşılan insanlarda da yok.” dedim ama konusunu açmadım. Zaten anlamıştı. Defteri utanarak laboratuvar önlüğünün iç cebine yerleştirdi. Omuz silkti. “Gözümde çok değerli bir kaynaksın sevgili canavar. Tek bir santimini bile boşa harcamak suç sayılırdı.”
“Hakkımda bu kadar çok şey merak ettiğini bilmiyordum.” diye mırıldandım. Kennis gözlerini kıstı. “Bugün fazla sakinsin.” dedi birden. “Ejderhaların bu kadar uysal olduklarını daha önce okumamıştım.”
Tek kaşımı kaldırdım. “Uysal?” Kennis parmaklarını boynuzuma sarıp tuttuğunda anlık bir şaşkınlık yaşadım. Gözlerime baktı. “Bak, dokunduğumda tepki bile vermiyorsun.”
“Elini koparmamı mı tercih ederdin?” Hırladım. “Çek elini.” Kennis kıkırdadı ve parmakları yavaşça boynuzlarımın köklerine ilerledi, alnıma doğru.
Aniden bileğini kavradım. Ben daha sıkmadan bile ona inanılmaz bir kuvvet gibi geliyor olmalıydı. Kennis refleksle inledi. “Tanrım...! AH! BIRAK ŞUNU, KIRACAKSIN BİLEĞİMİ!!”
Elini boynuzumdan uzaklaştırarak bıraktım. “Bu, bir insana ilk defa yaptığım bir şey olmazdı.” Sesim soğuktu, en azından bu konuyu kurcalamasını engeller diye.
Kennis homurdandı. “Güçlerini üstümde göstermeyi seviyorsun herhalde.” Gözleri kuyruğumu işaret etti. Koluna diken fırlattığım günü kastediyordu anlaşılan. Hafifçe tısladım. “O gün bir tehdittin. Şimdi de üstüme yürüsen yine fırlatırım.”
Kennis aniden üstündeki laboratuvar önlüğünü çıkarıp beyaz kazağıyla kaldı. Sol kolunu sıyırdığında, sargı bezinin üstünden bile belli olan yarayı gördüm.
Karanlık kuyruk zehrim, dikenin sıyırıp geçtiği yerden başlayarak yayılmış ve kolunun belli bir bölgesini kaplamıştı. Gözlerime döndü. “Zehir” dedi. “Belki de tüm vücuduma yayılıp beni yavaş yavaş öldürecek. Beni tehdit olarak görmenin sonuçları, Komado.”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 18 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
HARİKAKAKAKAK
Çok güzel olmus yazarımm 😍 devamını merakla bekliyorum💫🐣
Lütfen at
Yorum
Yorum bulunamadı.