DENEK 795
Bölüm 6•
Bölüm 5: Solmayan Gül
Tema:
Kennis acele içinde koridorda Carol’a yetişmeye çalıştı. “Carol, bekle!”
Carol onu dinlemeden çıkışa koşuyordu ki, Kennis onu nefes nefese yakaladı. “Her şeyi yanlış anlıyorsun. Açıklamama izin ver.”
Carol hızla ona dönerek kolunu hışımla kurtardı. “Neyi yanlış anlıyorum? Yaptığın şeyi bilmeleri gerekiyor!” Kennis ciddiyetle Carol’a baktı.
“Ne yapmışım?” Carol nefesini toplayıp Kennis’in gözlerine döndü. “Yaratıkla resmen burun burunaydın Kennis! Bunu nasıl açıklayacaksın?”
Kennis kaşlarını çattı. “Açıklamama gerek yok, çünkü değildim. Bir anlık gördüklerinden kanıtsız çıkarımlar yaparak suçlamak hiç etik değil.”
Carol sinirle güldü. “Bir anlık görüntü yeterince açıklayıcıydı benim için.” Kennis gözlerini devirdi, kollarını göğsünde bağladı. Tam o anda Carol ona bir adım atıp sordu. “Madem bir anlık görüntüyü yanlış anladım, üç gün önce yaratığı serbest bırakıp öylece dolaşmasına izin vermeni nasıl açıklayacaksın Dr. Collectie?”
Kennis nefesini bir anlık şokla tuttu. “Ben... Onu serbest bırakmadım. Deney amaçlıydı.” Carol gözlerini kıstı. “Eminim öyledir.”
Kennis burnundan sert bir nefes verdi. Sırtını dikleştirdi. “Sana hiçbir şey açıklamak zorunda değilim Carol. Ne istersen onu düşünebilirsin.” Kontrolünü yeniden eline aldı. “Bana vermek için geldiğin raporu odama bırak, stajyer. Ve bu konuyu daha fazla karıştırma. 795, benim deneğim. Onunla istediğimi yaparım ve kimseyi ilgilendirmez.”
Net bir adım attı öne doğru. “Onunla ilgilenmem için benim canımın tehlikesini hiçe sayıp dosyayı bana teklif eden yetkililer de sorarlarsa, onlara da böyle dersin.”
Kennis daha fazla açıklama yapmadı. Arkasını döndü ve tarafını belli edercesine net adımlar atarak deneğinin hücresine geri döndü.
❄️
Kennis hücreye geri döndüğünde ve önümde durduğunda, yerden aldığım önlüğünü ona geri uzattım. Bir yandan sorgular şekilde baktım ama Kennis gözlerime dönmeden laboratuvar önlüğünü üzerine geçirdi.
“Nerede kalmıştık?” Kennis boğazını temizleyip söyledi. Kaşlarımı çattım. Tam dudaklarımı aralamıştım ki, “Önemli değil.” diyerek beni kesti.
Sert bir ton kullanarak, dalıp giden dikkatsiz halinden onu kurtardım. “Şu an huysuz bir ejderha ile uğraşacak durumda değil gibisin doktor.” Elbette biraz iğnelemiştim.
Kennis kendine gelip gözlerime döndü. “O da ne demek?” Gözlerini kıstı ve o hafif, artık alıştığım sırıtışı sundu. “Seninle her daim uğraşırım, sevgili canavar.”
Yavaşça nefes verdim. “Carol kimdi?” diye sordum birden. Kennis o an yazı yazdığı defterinden başını kaldırdı. Ben zaten gözlerini izliyordum. Açıkladım gözlerimiz buluştuğunda. “Beni öylece bırakıp kadının adını bağırarak koştun. Önemli bir şey olmasa böyle yapmazdın sanıyorum.”
Kennis nefesini tuttu. “Stajyerim.” Yavaşça söyledi bunu. Gözlerine bakarken gözlemi kıstım. “Başına bir şey mi gelmiş?” Kennis boğazını temizleyip gözlerini kaçırdı. “Hayır.”
Benden kaçtığını fark etmiştim. Konudan kaçıyordu ya da. Sakince başımı salladım. Belki de yalnızca Kennis’in dikkatini çekmek istemişti, benle çok yakın olduğundan. Kıskançlık da olabilirdi. Gözlerine kaldırdım başımı yeniden.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 18 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları