Eve geldiğimde içerideki sessizlik dikkatimi çekti.
Babam beni neden çağırmıştı?
Bunu artık öğrenmek istiyordum.
Salona girdiğimde herkesin yüzündeki ciddiyeti gördüm. İçimde kötü bir his oluştu.
“Ne oldu?” diye sordum.
Babam birkaç saniye boyunca bana baktı. Sanki söyleyeceği şeyin ağırlığını taşıyordu.
“Masaya oturmanı istiyorum.”
Bir an ne diyeceğimi bilemedim.
“Ne?”
Yıllardır uzak durmaya çalıştığım o dünya…
Şimdi karşıma dikilmişti.
“Hayır.”
Sesim kararlı çıktı.
“Ben sizin savaşınızın parçası olmayacağım.”
Babamın yüzündeki ifade değişmedi.
“Bu bir seçim değil, Ebru.”
Kaşlarımı çattım.
“Benim hayatım hakkında benim yerime karar veremezsiniz.”
Babam birkaç saniye sustu.
“Bazen insan kendi hayatını değil, ailesinin kaderini taşır.”
O an anladım.
Bu bir rica değildi.
Bu bir emirdi.
“Beni tehdit mi ediyorsun?”
Babam cevap vermedi.
Ama sessizliği yeterliydi.
İçimde öfke büyüdü.
Beni zorlamak istiyorlardı.
Beni o masaya bir piyon gibi oturtmak istiyorlardı.
Ama bilmedikleri bir şey vardı.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Olsunlar yaa
Ebru ve karşıdaki adam olur
Yorum
Yorum bulunamadı.