Mesajımsı

Bölüm 3•

BÖLÜM 3 — SÖZ

Tema:

Dört yıllık üniversiteden mezun olan genç adam, yapacağı bağımsız oyunu tasarlamaya başlamıştı.

Her seferinde yeniden deniyordu.

Artık sıkılmış bir ifadeyle odasından çıktı ve kendini dışarıya attı. Güneşli havayı her ne kadar sevmese de aldırış bile etmiyordu.

Hâlâ neden bu kadar zorlandığını düşünüyordu.

Bir türlü ilham gelmiyordu.

Oysa ilhamın, geçmişte toplanan bilgilerin bilinçaltında işlenip aniden ortaya çıktığını bilmiyordu.

Geçmişinde hiç kitap okumamıştı. Okuduysa da ilgisini çekmeyip yarısına bile gelmeden bırakmıştı.

Dertli dertli yürürken karşısına notlarında okuduğu ve gece rüyasında gördüğü eski arkadaşı çıktı.

Yolunu değiştirmek isteyen genç adam çok geç kalmıştı. Kız karşısında beliriverdi.

“Merhaba, Ataberk.”

“Ataberk mi?”

Genç adamın aklına gelen bu garip düşünce çabucak gitti. Öyle ki ismini uzun zamandır duymamıştı.

Genç adama ismiyle hitap edenler çok azdı. Ailesinin tek çocuğu olan Ataberk'e ebeveynleri “oğlum” diye hitap ediyordu.

Onun dışında asosyal bir kişiliği vardı.

“M-Merhaba.”

Garip bir sessizlikten sonra kızın ismini hatırlayamadığını fark etti.

Kız ise isminin söylenmesini bekliyordu sanki.

Gerginlik yaşayan genç adam hızlıca yoluna devam etti.

Arkasında ayak seslerini duyuyordu.

Adımlarını daha da hızlandırdı.

Sesler bir türlü peşini bırakmıyordu.

Kulağına gelen bir fısıltıyla duraksadı.

“Birlikte yapacaktık. Söz vermiştin.”

Genç adam, eski arkadaşının neyden bahsettiğini çok iyi biliyordu.

Yakınlarındaki boş bir banka oturdu.

Arkadaşı da yanına oturdu.

Sessizliğini hâlâ koruyordu.

Sonra dayanamayıp konuşacaktı ki önce boğazını temizledi. Ardından sinirli ve aynı zamanda hüzünlü bir ifadeyle konuşmaya başladı.

“Bak, İpek...”

Kızın ismini hatırlamıştı ama farkında değildi.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları