Gölgelerin Mührü

Beşinci gölge duvarda hareketsiz duruyordu.Noxen'in gölgesinden birkaç santim uzakta, insan biçiminde başka bir karanlık vardı.Ne bir bedeni vardı ne de yüzü.Sadece gölge.Ama nefes alıyor gibiydi.Auren'in avucunda alev yeniden yükseldi."Kim var orada?"Cevap gelmedi.Vaelen elini kaldırdı.Odanın içerisindeki hava hareketlenmeye başladı.Mareon ise geri çekilmek yerine gözlerini kapattı.Suyu hissedebilmek için çevresini dinliyordu."Bekleyin."Auren ona baktı."Ne?""Bir şey duydum.""Ne duydun?"Mareon gözlerini açtı."Kalp atışı."Dört genç aynı anda sustu.Güm.Ses çok hafifti.Ama gerçekten vardı.Güm.Bir kez daha.Ses odanın içinden gelmiyordu.Duvarların içerisinden geliyordu.Noxen yavaşça duvara yaklaştı.Elini taşın üzerine koydu.Bir anda geri çekildi."Yanıyor."Auren şaşkınlıkla ona baktı."Senin gücün gölge değil miydi?"Noxen eline baktı."Artık emin değilim."Karanlığın İçindeki SesBeşinci gölge bir anda hareket etti.Duvarın üzerinden ayrıldı.Yere doğru süzüldü.Auren refleks olarak önüne geçti.Alevler büyüdü."Yaklaşma!"Gölge durdu.Sonra başını kaldırdı.Yüzü hâlâ yoktu.Fakat konuştu."Geç kaldınız."Vaelen'in yüzündeki bütün alaycı ifade kayboldu."Sen kimsin?"Gölge ona döndü."Hatırlamıyorsun."Vaelen'in kaşları çatıldı."Neyi?""Verdiğin sözü."Vaelen bir adım geri çekildi."Ben sana hiçbir söz vermedim."Gölge sessizce cevap verdi."Bu yaşamında değil."O cümle odanın içerisinde yankılandı.Mareon'un kolyesi parladı."Geçmiş yaşamımızı biliyor."Noxen gölgeye baktı."Sen de biliyorsun."Gölge ona döndü."Ben yalnızca hatırlıyorum.""Kim olduğunu söyle."Gölge birkaç saniye sessiz kaldı.Sonra:"İsmimi unuttunuz."Noxen'in kalbi hızlandı."Biz seni mühürledik mi?"Gölge başını eğdi."Evet."Auren öne çıktı."Neden?"Gölge bu kez Auren'e baktı."Çünkü biriniz korktu."Auren'in yüzü gerildi."Kim?"Gölge cevap vermedi.Bunun yerine Noxen'e döndü."Sen."Oda sessizliğe gömüldü.Auren'in alevleri söndü.Vaelen şaşkınlıkla Noxen'e baktı.Mareon hiçbir şey söylemedi.Noxen ise gölgeye bakıyordu."Hayır.""Hatırlıyorsun.""Hayır!""Sen kapıyı kapattın."Noxen'in başı ağrımaya başladı.Bir görüntü.Taş oda.Mühür.Üç kişi.Ve beşinci kişi.Bu kez daha netti.Geçmişteki Noxen'in elinde bir anahtar vardı.Kapının önünde duruyordu.Karşısındaki üç kişi ona bakıyordu.Auren'in geçmişteki hâli bağırıyordu:"Noxen, yapma!"Mareon:"Onu içeride bırakırsan geri dönemeyiz!"Vaelen ise sessizdi.Noxen'in geçmişteki hâli anahtarı çevirdi.Kapı kapandı.Görüntü sona erdi.Noxen gözlerini açtı.Nefes almakta zorlanıyordu.Auren ona baktı."Sen..."Noxen başını kaldırdı."Ben kapattım."İhanetin HatırasıKimse konuşmadı.Noxen duvara yaslandı."Onu içeride bıraktım."Mareon yaklaşarak sordu:"Neden?"Noxen başını iki yana salladı."Bilmiyorum."Vaelen ilk kez sert bir sesle konuştu."Birini neden mühürlediğini hatırlamıyor musun?"Noxen ona baktı."Hayır.""Yoksa söylemek istemiyor musun?"Noxen'in bakışları sertleşti."Sen de bir şey saklıyorsun."Vaelen sustu.Auren ikisinin arasına girdi."Şimdi birbirimize saldırmanın sırası değil."Noxen ona döndü."Sen de geçmiş yaşamında birini kaybettiğini gördün."Auren'in yüzü değişti."Sen bunu nereden biliyorsun?""Çünkü ben de gördüm.""Benim geçmişimi mi?"Noxen başını salladı."Hayır."Bir an durdu."Bizim geçmişimizi."Dört Parçanın BirleşmesiMareon kitabı yeniden açtı.Bu kez sayfalar boştu.Fakat parmaklarını kâğıdın üzerine koyduğu anda mürekkep ortaya çıkmaya başladı.Önce bir çizgi.Sonra bir sembol.Ardından dört farklı şekil.Hilal.Alev.Damla.Sarmal.Mareon fısıldadı:"Güçlerimiz..."Noxen yaklaştı."Birbirinden bağımsız değil."Auren:"Ne demek istiyorsun?"Mareon kitabı çevirdi.Dört sembolün altında bir cümle belirmişti:"Dört güç birleştiğinde geçmişin kapısı açılır."Vaelen gözlerini kıstı."Ve beşinci güç?"Kimse cevap vermedi.Tam o anda beşinci gölge yeniden hareket etti.Bu kez duvara değil, masanın üzerine uzandı.Gölgenin altında beşinci sembol ortaya çıktı.Bir göz.Sonra göz açıldı.Odanın tamamı sarsıldı.Noxen'in GerçeğiNoxen bir anda yere çöktü.Başının içinde yüzlerce görüntü belirmeye başladı.Çocukluk.Aile.İhanet.Yalnızlık.Ve geçmiş yaşamı.Fakat diğer üçü yalnızca bir anlık görüntüler görürken Noxen her şeyi yaşıyordu.Geçmiş yaşamındaki evini gördü.Ailesini.Onlara ihanet eden insanları.Ve en sonunda...O beşinci kişiyi.Noxen'in gözlerinden yaşlar süzüldü.Auren onu tutmak için yaklaştı."Noxen!"Noxen onun elini tuttu."Onu tanıyorum."Auren sustu."Kim?"Noxen'in sesi titriyordu."Geçmiş yaşamımda..."Gözlerini kapattı."Onu seviyordum."Üçü de dondu.Mareon'un yüzündeki şaşkınlık açıkça görülüyordu.Vaelen ise hiçbir şey söylemedi.Noxen devam etti:"Ben onu düşman olduğu için mühürlemedim.""Öyleyse neden?"Noxen başını kaldırdı."Onu kaybetmekten korktuğum için."Gerçek DüşmanAuren yavaşça:"Bu hiçbir şeyi açıklamıyor."Noxen ayağa kalktı."Ben de ne yaptığımı bilmiyordum."Mareon kitabı inceledi."Belki de seni kandırdı."Noxen başını salladı."Hayır.""Nereden biliyorsun?""Çünkü geçmişte onun bana söylediği son şeyi hatırlıyorum."Noxen gözlerini kapattı.Ve cümleyi söyledi:"Beni mühürlersen, bir gün beni serbest bırakmak zorunda kalacaksın."Vaelen'in yüzü gerildi."Bu bir tehdit.""Hayır."Noxen başını kaldırdı."Bir uyarıydı."Tam o sırada hanın üst katından büyük bir gürültü geldi.GÜM!Tavanın bir kısmından tozlar döküldü.Auren ateşi yükseltti."Başka biri var."Vaelen rüzgârı çevresinde topladı."Ve bu sefer o gölge değil."Mareon gözlerini kapattı.Dışarıdaki suyu hissetmeye çalıştı.Sonra gözlerini açtı."Üç kişi."Auren:"Ne?""Hanının dışında üç kişi var."Noxen'in yüzü sertleşti."Buraya nasıl geldiler?"Mareon başını iki yana salladı."Bilmiyorum."Vaelen pencereye doğru yürüdü.Dışarı baktığında sokağın boş olduğunu gördü."Kimse yok."Mareon şaşkınlıkla:"İmkânsız.""Burada kimse yok."Noxen duvara baktı.Beşinci gölge kaybolmuştu.Ama duvarın üzerinde yeni bir yazı vardı.Koyu kırmızı harflerle:"Sizi buldular."İlk SaldırıKapı bir anda parçalandı.Dört karakter aynı anda geri çekildi.İçeri üç karanlık figür girdi.Yüzleri görünmüyordu.Auren'in elleri alevle kaplandı.Vaelen'in çevresinde hava dönmeye başladı.Mareon yerdeki su damlalarını havaya kaldırdı.Noxen ise gölgesini ileri doğru uzattı.İlk figür Auren'e saldırdı.Auren ateşi savurdu.Figür geri çekildi.İkinci kişi Vaelen'e yöneldi.Vaelen elini kaldırdı.Güçlü bir hava dalgası onu geriye savurdu.Üçüncü kişi Mareon'a doğru ilerledi.Mareon suyu bir kalkan gibi önünde topladı.Fakat figür suyun içerisinden geçti.Mareon şaşkınlıkla geri çekildi.Noxen onun önüne geçti.Gölgesi figürün ayağına dolandı.Figür yere düştü.Dört genç ilk kez birlikte hareket ediyordu.Ve ilk kez güçleri birbirleriyle uyum sağlıyordu.Ateş.Su.Rüzgâr.Gölge.Birbirine karıştı.Figürler geri çekildi.Fakat kaçmadan önce içlerinden biri başını kaldırdı.Ve Noxen'e baktı."Onu uyandırdınız."Noxen:"Kimi?"Figür cevap vermedi.Üçü bir anda karanlığın içerisinde kayboldu.Uyuyan ŞeySaatçi Hanı yeniden sessizleşti.Auren nefes nefese kalmıştı."Az önce ne oldu?"Vaelen pencereden dışarı bakıyordu."Sanırım artık bizi yalnız bırakmayacaklar."Mareon'un bakışları yerdeki kitaba kaydı.Sayfalar yeniden hareket ediyordu.Bu kez tek bir cümle yazıldı:"Birinci mühür kırıldı."Noxen'in yüzü değişti."Birinci mi?"Kitabın son sayfası açıldı.Orada beş mühür çizilmişti.Dört tanesi güç sembollerinden oluşuyordu.Beşincisi ise göz sembolüydü.İlk mühür çatlamıştı.Mareon fısıldadı:"Demek beş tane var."Vaelen kitabı kapatmak istedi.Ama Noxen onun elini durdurdu."Hayır."Kitabın en altındaki küçük yazıyı gösterdi."Beşinci mühür kırıldığında, geçmiş ile bugün arasındaki sınır tamamen ortadan kalkacaktır."Auren sessizleşti."Yani?"Noxen karanlık pencereye baktı."Geçmiş yaşamlarımız sadece hatırlanmayacak."Bir an durdu."Tekrar yaşanacak."Ve şehrin çok uzak bir yerinde...Kimsenin bilmediği eski bir binanın içerisinde...taştan bir kapı açıldı.Kapının ardında karanlık bir oda vardı.Odanın ortasında bir insan silueti duruyordu.Yüzü görünmüyordu.Fakat gözleri açıktı.Önünde dört sembol yanıyordu.Gölge.Ateş.Su.Rüzgâr.Siluet yavaşça gülümsedi."Sonunda."Ve arkasındaki beşinci mühür çatladı.Birinci parça kırılmıştı.