Gölgelerin Mührü

İstanbul'un gece sessizliği dört genç için artık eskisi gibi değildi.Onlar yürürken şehir de onları izliyormuş gibiydi.Auren önden gidiyor, Vaelen birkaç adım gerisinden çevreyi kontrol ediyor, Mareon elindeki eski haritayı takip ediyor, Noxen ise diğerlerinden biraz uzakta yürüyordu.Dördü de aynı yere gidiyordu.Eski bir sarnıca.Ama hiçbiri orada ne bulacağını bilmiyordu.Mareon'un elindeki kolye ara sıra parlıyordu.Her parladığında yön değiştiriyordu.Sonunda dar bir sokağın başında durdu."Burada."Auren etrafına baktı."Burada hiçbir şey yok."Mareon eski taş duvarı gösterdi."Var."Duvarın üzerinde küçük bir su damlası sembolü vardı.Mareon parmaklarını sembole dokundurdu.Taşın içerisinden derin bir ses geldi.Güm.Sonra duvar iki yana ayrıldı.Altında karanlık bir merdiven ortaya çıktı.Vaelen aşağı baktı."İçeride ne kadar derin?"Mareon başını salladı."Bilmiyorum."Auren elinde küçük bir ateş oluşturdu."Öğrenmenin tek yolu var."Noxen ona baktı."Önden ben gideceğim."Auren kaşını kaldırdı."Niye?"Noxen merdivenlere baktı."Çünkü buradaki şey benim gücüme değil, Mareon'un gücüne tepki veriyor."Mareon şaşırdı."Benim gücüme mi?"Noxen başını salladı."Su mührü."Mareon sessizce öne geçti."Öyleyse ben gideyim."SarnıçMerdivenler uzun sürdü.Duvarlardan su damlıyordu.Her adımda ayak sesleri yankılanıyordu.Sonunda büyük bir yeraltı odasına ulaştılar.Tavan yüksek, sütunlar kalındı.Yerin tamamı ince bir su tabakasıyla kaplıydı.Auren etrafına baktı."Burayı kim yaptı?"Vaelen sütunlardan birine dokundu."Çok eski."Mareon ise hiçbir şey söylemiyordu.Suyun ortasında durmuştu.Gözleri kapalıydı.Bir şey hissediyordu."Nefes alıyor."Auren ona baktı."Su mu?"Mareon başını salladı."Hayır."Gözlerini açtı."Bu yer."Bir anda bütün sarnıçtaki su titreşti.Dalgalar sütunlara çarptı.Ve suyun üzerinde görüntüler belirmeye başladı.Geçmişteki Dört KişiDört genç yine geçmiş yaşamlarına çekilmişti.Fakat bu kez görüntü yalnızca Mareon'a aitti.Geçmişteki Mareon bir teknenin içerisindeydi.Yanında genç bir kadın vardı.Kadın ağlıyordu."Gitmek zorundayız."Mareon'un geçmişteki hâli başını sallıyordu."Onları bırakamam.""Onlar zaten seni bıraktı."Mareon sustu.Sonra kıyıda üç kişi belirdi.Noxen.Auren.Vaelen.Ama üçünün de yüzleri üzgündü.Geçmişteki Auren bağırdı:"Gel bizimle!"Mareon cevap vermedi.Tekne hareket etmeye başladı.Kıyı uzaklaştı.Mareon'un yüzünde büyük bir acı vardı.Sonra su karardı.Ve bir ses duyuldu."Aileni kurtarmak için onları terk ettin."Mareon başını çevirdi.Beşinci kişi teknenin arkasında duruyordu.Mareon korkuyla geri çekildi."Sen..."Gölgedeki kişi konuştu."Seçimini yaptın."Görüntü sona erdi.Mareon'un Yaralı YeriMareon dizlerinin üzerine çöktü.Auren hemen yanına gitti."İyi misin?"Mareon cevap vermedi.Nefesi düzensizdi.Vaelen:"Ne gördün?"Mareon gözlerini açtı."Ailemi."Noxen sessizce:"Ve bizi."Mareon başını kaldırdı."Geçmiş yaşamımda sizleri terk etmişim."Auren:"Belki zorunda kaldın.""Hayır."Mareon başını iki yana salladı."Ben seçmişim."Noxen ona baktı."Her seçim ihanet değildir."Mareon:"Sen de birini mühürledin."Noxen sustu.Mareon hemen pişman oldu."Özür dilerim."Noxen başını salladı."Hayır."Kısa bir sessizlik."Belki bunu duymam gerekiyordu."Suyun Altındaki KapıSarnıcın ortasında büyük bir dalga yükseldi.Dört genç geri çekildi.Dalgaların arasından taş bir kapı ortaya çıktı.Kapının üzerinde su damlası şeklinde bir sembol vardı.Mareon yaklaştı."Bu mühür."Noxen:"Dokunma."Mareon ona baktı."Niye?""Çünkü ilk mühür kırıldığında ne olduğunu gördük."Mareon elini kapıya uzattı."Belki de kırmak zorunda değiliz."Parmakları sembole değdi.Kapı açılmadı.Bunun yerine suyun içerisinden bir ses geldi."Hatırlamak istiyor musun?"Mareon'un gözleri doldu."Hayır."Ses:"Yalan."Mareon elini çekti.Su yükselmeye başladı.Auren:"Buradan çıkmalıyız!"Vaelen çevresindeki havayı hızla döndürdü."Çıkış yolu kapanmış!"Noxen gölgesini yere yaydı."Kapıya odaklanın!"Dört güç aynı anda harekete geçti.Gölge.Ateş.Su.Rüzgâr.Ama bu kez güçler birbirleriyle çatışmadı.Birleştiler.Kapı parladı.Ve açıldı.İkinci MühürKapının arkasında küçük bir oda vardı.Ortada kristale benzeyen bir taş duruyordu.Taşın içerisinde su hareket ediyordu.Mareon yavaşça yaklaştı."Bu."Noxen:"İkinci mühür."Mareon elini kaldırdı.Ama durdu."Ya bunu kırarsam?"Auren ona baktı."Belki de kırmak zorunda değilsin."Vaelen:"Fakat kitap dört mührün açılması gerektiğini söylüyordu."Noxen:"Kitap bize her şeyi söylemiyor."Mareon birkaç saniye düşündü.Sonra elini taşın üzerine koydu.Kristalin içerisindeki su hızla dönmeye başladı.Mareon'un gözleri kapandı.Bir görüntü daha geldi.Bu kez daha netti.Geçmişteki dört kişi aynı odadaydı.Mareon'un elinde bir anahtar vardı.Noxen ona bağırıyordu:"Onu açma!"Mareon:"Ailem içeride!"Auren:"Bu bir tuzak!"Vaelen ise sessizce kapının yanında duruyordu.Sonra beşinci kişi ortaya çıktı.Mareon ona baktı.Ve korkuyla fısıldadı:"Sen benim ailemi öldürdün."Görüntü kesildi.Mareon gözlerini açtı.Sarnıçta su tamamen durmuştu.Noxen ona baktı."Ne gördün?"Mareon'un sesi titriyordu."Onu tanıyorum.""Beşinci kişiyi mi?"Mareon başını salladı."Geçmiş yaşamımda ailemi kaybetmemin sebebi o."İkinci ÇatlakKristal taşın üzerinde ince bir çatlak oluştu.Auren geri çekildi."Kimse dokunmuyor."Çatlak büyüdü.Vaelen:"Bu kendi kendine oluyor."Mareon taşın karşısında hareketsiz duruyordu.Çatlak yayıldı.Çat.İkinci bir ses.Çat.Ve kristal ikiye ayrıldı.İçerisindeki su yere döküldü.Sarnıç karanlığa gömüldü.Ardından bir fısıltı duyuldu:"İkinci mühür açıldı."Mareon'un gözleri karardı.Kısa süreliğine geçmiş yaşamındaki gözleriyle baktı.Sonra normale döndü.Auren ona yaklaştı."Mareon?"Mareon cevap vermedi.Başını kaldırdı.Sarnıcın karşı duvarında bir görüntü belirmişti.Bir aile.Bir ev.Ve evin önünde duran beşinci kişi.Mareon görüntüye baktı."Onu bulacağım."Noxen:"İntikam için mi?"Mareon uzun süre sustu.Sonra:"Hayır."Gözlerini kapattı."Gerçeği öğrenmek için."DışarıdaDört genç sarnıçtan çıktığında gece yarısını geçmişti.İstanbul hâlâ uyuyordu.Fakat şehrin altında başka bir şey uyanıyordu.Bir binanın tepesinde beşinci kişi onları izliyordu.Yüzü hâlâ görünmüyordu.Yanında başka biri vardı."İkinci mühür de açıldı."Beşinci kişi sessizce cevap verdi:"Beklediğimden hızlı.""Onları durdurmayacak mısın?""Hayır.""Neden?"Beşinci kişi aşağıdaki dört kişiye baktı.Özellikle Noxen'e."Çünkü bu kez onların bana gelmesini istiyorum."Yanındaki kişi tereddüt etti."Ya geçmişlerini tamamen hatırlarlarsa?"Beşinci kişi gülümsedi."O zaman bana ne yaptıklarını da hatırlayacaklar."Bir an sessizlik oldu.Sonra:"Ve Noxen'in neden beni mühürlediğini."Dört YolDört genç yürümeye devam etti.Auren sessizliği bozdu."Şimdi ne olacak?"Vaelen:"Üçüncü mühür."Mareon:"Manastır."Noxen başını salladı."Oraya gitmeden önce bir şey yapmalıyız."Auren ona baktı."Ne?"Noxen durdu."Birbirimize güvenmeliyiz."Vaelen hafifçe güldü."Bu biraz zor."Noxen:"Çünkü geçmişimiz bizi birbirimize düşürmeye çalışacak."Mareon ona baktı."Ya geçmişte birbirimize ihanet ettiysek?"Noxen birkaç saniye düşündü."Bu yaşamda bunu değiştirebiliriz."Dört genç birbirlerine baktı.İlk kez aralarında gerçek bir bağ oluşmaya başlamıştı.Ama hiçbiri bilmiyordu...İkinci mühür açıldığı anda yalnızca Mareon'un geçmişinin bir parçasının değil, başka bir şeyin de uyandığını.Denizin çok derinlerinde, karanlık bir yerde...Eski bir kapı açılmıştı.Kapının ardında tek bir cümle yankılandı:"Üçüncü mühür için Vaelen'in sırası."Ve uzaklarda, gökyüzünde bir şimşek çaktı.Vaelen başını kaldırdı.Rüzgâr kulağına fısıldadı:"Bu kez susamayacaksın."