Bir Camdaki Balon ~ I

Bölüm 10•

10. Bölüm ~ Gökyüzü ve Yaman

Tema:
Hızlıca eve gelmiştik. Bana aldığı o kargoyu merak ediyordum. Kapıyı çaldı. Elindeki alışveriş çantaları ile çok komik görünüyordu kesinlikle. 
"Hoşgeldiniz." Kapıyı Aliye abla açmıştı. Yavuz birşey demeden içeri daldı. Merdivenlerden ikişerli çıktı. Bende geleneğimi devam ettirdim ve o sırada Aliye ablaya kibarlık olsun diye sarıldım. 
İçeri girdiğimde siyah saçlı bir kız fark ettim. Telefonu ile oynuyordu. Salona doğru yöneldim. Hafif boğazımdan ses çıkardım. Başını telefondan kaldırıp bana baktı. Gülümsedi. 
"Merhaba?" Dedi tatlı ve zarif bir sesle. İçeri daha çok girdim ve ona yaklaştım. "Merhaba." Serra'ya benziyordu. Ama o mu değil mi o kadar emin değildim. 
"Sizi sanki bir yerden tanıyor gibiyim ama..." 
"Sema ben." Şaşırmış bir şekilde bana baktı. Elindeki telefonu köşeye fırlatıp ayağa kalkıp sıkıca sarıldı. "Ablişim hoşgeldin." Ablişim dediğine göre Serra'idi. "Hoşbuldum canım." Geri çekildim. Çok büyümüş... Alex henüz yedi aylıkken babam onu evlat edindi. Garipsediğim şey beni nasıl tanıdı? Daha doğrusu beni nereden çıkardı? Özgür'ü anlarım tabii ama o nasıl fark etti. Gerçi bize geldiği zaman altı ya da yedi yaşlarında falandı. 
"Ne kadar büyümüşsün sen böyle..." Maşallah Allah nazarlardan saklasın pekte güzeldi. "Büyümüş müyüm cidden!? Abla Yavuz abi bana cüce diyip duruyor ama." O herkese lakap takar canım demek istedim ama olmadı. 
"Ayy o katır ne anlamış, Serra. Allah nazarlardan korusun seni." Onun için her kadın aynı değere sahipti. 
Bende mi sahibim yani? 
Aman neyse o işte. Ne fark var? "Yani güzel miyim?" Küçükken ön dişleri yamuktu ama şimdi dümdüz bir haldeydi. 
"Tabii. O katır ne anlamış? Onun için her kadın aynı." 
"Sen aynı değilsin, Gökyüzü." Gelen sese karşılık arkamı döndüm. Sayın Duriye merdivenlerin orada durmuş bana bön bön bakıyordu. "Ne farkım var?" dedim neşeden yoksun bir sesle. 
Gülümseyip konuştu. 
"Her kadın dünyadır belki, ama sen onun sınırlarının bittiği yerde başlayan gökyüzüsün. İnsan dünyadan vazgeçebilir ama nefes almaktan asla vazgeçemez. Ve sen tekrar nefes alma sebebim olan Gökyüzüm'sün" 
Kabulumsün Yavuz. 
"Kargo nerede?" Bu konuyu kapatsak mükemmel olur yoksa olacakların sorumlusu ben olmam Yavuz Özber. 
"Odanda gel." Serra'ya el sallayıp öpücük gönderdim ve Yavuz'un peşinden gittim. Çin seddi gibi merdiven çık çık bitmiyor. 
Odama gelmiştik. Önden o girdi peşine ise ben girdim usulca. Yerde duruyordu koli. "Aç." Diye kısa ve net bir emir verdi. 
Yere çömeldim ve bantları yırtmaya çalıştım ama olmadı. Yavuz iki dakika içinde gözden kayboldu. Geri döndüğünde elinde bir falçata vardı. 
"Ver." 
"Olmaz elini kesersin sen." Uslu bir kız olduğum için tabii ki onu dinledim. 
Sevdiğimden falan değil. Cidden elimi keserim. 
Yanıma çömeldi ve bantları dikkat ederek açtı. Sadece onu izledim. "Şimdi aç, Güzelim." Benim yaptığımı yaptı ve o da son kelimeyi özellikle bastırdı. Hoşuma gitmedi değil. 

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 23 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

Percymmmherseyimm
@Percymmmherseyimm•1 gün önce

Cok iyiiiii bayildimm

NameOltulu_7862
@NameOltulu_7862•1 gün önce

Ellerine saglık çok güzel olmuş🩵