Bir Camdaki Balon ~ I

Bölüm 3•

3. Bölüm ~ On Altı Yıl

Tema:
"Sayın yolcular uçağımızın inişi kısa bir süre sonra yapılacaktır. Lütfen yerlerinizden kalkmayınız." Diye bir kaç defa anons yapıldı. Uzun bir süre uyumuştum. İngiltere'ye geçmek için denizden ilerlemiştik. Heyacanlanmıştım. On altı yıl önce ben dokuz yaşındayken buraya babamın bir işi için gelmiştik. On yaşıma basar basmaz teyzem beni yanına altı. Babasından benimle gelmesini beklerken gelmemişti. 
Eşyalarımı topladım. Yol boyunca güzel ve motivasyon edecek sözler yazdım. Birde biraz uykuyu fazla kaçırdım. En azından dinlenmiş oldum. 
Hava bulutluydu. Bulutlu havalarda genelde kendimi yorgun hissediyordum. Hava açık olduğu zaman ise çok rahat hissederim. 
"Hazır mısınız?" Yanıma yine hostes geldi. İki veya üç saat önce yine yanıma gelmiş beni kontrol etmişti. "Aslına bakarsan... Hayır." İstemeyerek geldim İngiltere'ye. Burada birden fazla mafya liderliği vardı. Benim babamda onlardan birisiydi. Küçükken mafyalığı iyi birşey sanan bir salaktım. Ama şimdi doğru birşey olmadığını düşünüyorum. 
"Yüreğinizi ferah tutun." Rahatlatmaya çalıştı birkaç cümle ile. "Adın ne?" Yol boyunca sormaya çekinmiştim. Hayır normalde cana yakında birisiyim ama... 
"Rabia." Güzel bir kadın. Benimle ilgilendiği için ona ne kadar teşekkür etsem azdır. Nazımı çekmek biraz zordu. 
"Ne zaman iner uçak, Rabia?" Sallanıyor gibi hissediyordum. Birde başım ağrıyordu. Migren ilaçlarımı bavulda bıraktım. 
"On beş dakika sonra." Az kalmıştı. Güzel bir yolculuk sayılırdı. 
"Havaalanından kim alacak beni?" Birde bu vardı. Babam değildir umarım. Çünkü onu görür görmez ağzıma geleni söyleyecektim yüzüne. 
"Yavuz Bey alacak." Onun alması iyi oldu. Şükür Yavuz benim dilimden anlardı. Aklıma bir isim takılmıştı. 
Ferhat Altundağ... 
Kimdi bu herif ve benimle ne ilgisi vardı? Telefonumu el çantamdan çıkardım ve öğrendiğim adamın ismini yazdım. Karşıma sadece birkaç yaşlı adam çıktı. Başka birşey yoktu. 
Bu adamlardan birisi olduğunu be düşünmedim. 
Ferhat Altundağ'ın selamı var... Demişti. Ne gibi bir selamı var? Bana herhangi birşeyde yapmadılar. Sadece annemin bu adamla evlendiği söylendi. İsmi arattığım zaman ise karşıma saçma sapan şeyler geliyordu. Birde çocukluğumdan kalma olan bir saksımı gösterdiler. Bir anlamı olmalıydı. 
Mantığıma basmıyordu işte! Ne alakası var o eski saksının şuan benimle!? Üzerinde birde solmuş gül vardı. O ne içindi? Karma karışık bir şeyler daha.
"Son beş dakika kaldı efendim." Az kaldı. Yıllar sonra babamı ile hatta belki annem ilede yüzleşecektim. Özlemiş gibiydim. Annemi değil, babamı. 
"Ferhat Altundağ'ın kim olduğunu biliyor musun?" Başını hafifçe yana eğdi. "Ne yapacaksınız?" Omuz silktim. Sadece minik bir merak. "Merak ettim." Sadece kim olduğunu ve benimle ne ilgisi olduğunu öğrenmek istiyordum. "Bu konuyu lütfen babanız ile konuşun." Deyip uzaklaştı. Sanki o cevap verirde... Ben daha neden beni bıraktığını bile bilmiyorum. Birde bana cevap verecek. Ancak rüyamda verir. 

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 17 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

AhmetHarmand_0752
@AhmetHarmand_0752•3 hafta önce

Mukemmeeeel

susili.soyasosu
@susili.soyasosu•3 hafta önce

bak bayılıre ben hee haberin olsun

Percymmmherseyimm
@Percymmmherseyimm•1 ay önce

MUPPPPPP

white_rose
@white_rose•1 ay önce

Çok iyi