Bir Camdaki Balon ~ I
Bölüm 6•
6. Bölüm ~ Akan Gözyaşı
Tema:
Kalbim ısınmıştı onun sözleri ile. Daha çok gömüldüm. Bu hayatta yaşamamın diğer bir sebebi oydu. Alex benim herşeyimdi.
"Tamam yeter çok sarıldınız." Ben kaç sene bu anı bekledim baba. Siz bilmezsiniz tabii neler çektiğimi. Geriye doğru çekildim. Gözlerimi kıyafetime sildim. Ağlamaktan nefret ediyorum çünkü her ağladığımda grip gibi oluyorum.
Alex'in kolunu okşadım. Çocuğun biranda üzerine atlayınca kolunu yandaki komidine vurdu. Nassın işte onunda böyle bir ablası var.
"Beni tanıyor musun sen?" Dudağını büzüp başını iki yana salladı. Ama ablası olduğumu biliyor. Evet bana arabada yalan söylemişler. Ablası olduğunu biliyor sadece ablasının kim olduğunu birde nasıl birisi olduğunu bilmiyor.
"Ben Sema." Az önce Semay dedi bana. Sanırım o küçük kızın adıydı Semay. Benzer isimlerimiz vardı desene.
"Biliyorum." Dedi.
"Bil ben Sema." Tekrar sarıldım. Harbi çocuğun kokusu değişmişti. Nur kokusu vardı eskiden. Şimdi acı kokuyordu. Parfüm müydü? Pek sanmam.
"Şey geri çekilsen olur mu? Nefes alamıyorum da..." Hemen geri çekildim. Çok sıkmıştım. Deftere not alıyorum Alex fazla temas sevmiyor.
"Sen nasıl istersen." Babama baktım. Kapının yanında Babam, Yavuz birde ortalarında Semay vardı.
"Bizi yalnız bırakın." Konuşacak birşeyler vardı. Birkaç sorum olacaktı. "Pekala." Yavuz babamın kolundan tuttu. Tepki vermeden babam Semay'ın elinden tuttu ve odadan çıktı. İkisinin peşine Yavuz kapıyı kapatıp çıktı.
Alex yatağın üzerine oturdu. Okuduğu kitabın kapağını kapatmadan önce Sakura çiçeği şeklinde bir ayraç ile kaldığı yeri işaretledi. İkinci not kitap okumayı seviyor.
"Ne konuşacağız?" Babam gibi net ve kısa cevaplar veriyordu. İçine mi kapanıktı? Evet hemde çok...
"Benden sana ne kadar bahsettiler ablam?" Gizli gizli annemi ve Mete"yi soracaktım ona. Çok düşük bir ihtimaldi onları tanıması zaten ama olsun.
"Türkiye'de yaşadığından birde tıp okuduğundan falan bahsettiler. Birde aramızda dokuz yaş olduğundan bahsettiler." Çokta önemli şeylerden bahsetmemişler. Annemi soracaktım ama nasıl?
"Annemize ne olduğunu biliyor musun?" Aklıma gelen tek şey bu oldu. Başka birşey yoktu. "Beni ve ölen ikiz kardeşimi doğururken ölmüş." Dedi hüzünlü bir sesle.
Babam güzel bir yalan uydurmuş cidden. Mavi öldü doğumdan yirmi gün sonra. Annem o ölünce depresyona girdi. Sonra Alex'i suçladı. Çocuk daha yirmi altı günlükken annem ona yıktı tüm suçları.
Genelde İkizlerden birisi anne karnındayken çok vitamin alır. Diğerinin hakkında dahil olmak üzere alabilirler. Alex ise bunu yapmış derdi hep annem.
Yoktu öyle birşey falan. İkiside doğduğunda çok sağlıklıydı. Herşey hiç beklenmedik bir zamanda oldu. Ölüm Mavi'ye erken uğradı. Küvezdeyken aniden kalbi durmuş. O kadarını biliyorum.
Mavi öldükten altı gün sonra annem Alex'i emzirmedi. Asıl vitaminsiz o kaldı annem yüzünden. Hastanedeki bir hanımefendi emzirdi altı ay. Sonra Kamer yengem altı ay sonra Melih'i dünyaya getirdi. Sütü çok olunca Alex'ide emzirdi. Songül yengem emzirmedi çünkü düşük yaptı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 19 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Devammmm
ben şokk siz A101 JAKSAK bok gibi saka gülmeyin
bu bölüme nasıl kımse yazmazzzz
Yorum
Yorum bulunamadı.