Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Genç adam uyandığında bu sefer ormanda değildi. Ormana bağlanan ana yoldaydı. Gökyüzüne doğru uzanan çam ve selvi ağaçları her adımını daha da gölgeliyordu. Uçsuz bucaksız bir fırtınanın ortasında yalnız hissediyordu kendisini genç adam
Yerde, ezilmiş demir parçalarının hemen yanında iki kişi diz çökmüş ağlıyordu. Bir anne ve bir baba...Kadın, yerde cansız yatan genç bir çocuğun bedenine sarılmış, "Oğlum! canım oğlum!" diye feryat ediyordu. Babası ise elleri kan içinde, karısına sarılmaya çalışıyordu.
Etrafta ambulanslar ve jandarmalar dolaşıyordu. İki tane ambulans gelmişti olay yerine birisi genç adam için, diğeri de daha olay yerinde vefat eden diğer genç içindi. Sağlıkçılar araçtan beyaz örtü ve siyah torba çıkartmak istemişlerdi ama jandarma onları durdurup ailenin evlatlarına son kez veda etmelerine zaman tanımıştı. Bu sırada diğer sağlık ekibi genç adama müdahale ediyordu.
Genç adamın durumu iyi değildi. Bir çok kırığı vardı daha gencecik olan bedeninde. Ellerinde, bacaklarında, göğüs kafesinde, karnında birçok irili ufaklı morluk oluşmuş çoğu siyah-koyu mor rengindeydi. Sol bacağının uyluk kemiği kırılmıştı. Sağ kolu omzundan çıkmış ve açık kırığı vardı. Çenesi tamamen dağılmıştı, elmacık kemiği sanki bir yumruk yemişçesine morarmış, sağ gözüne kan oturmuştu. Kaşından, dudağından akan kan, adeta kırmızı renginde bir gözyaşı gibi akmıştı yanağından çenesine doğru. Arabanın yanmasının sebebiyle yüzünde, ellerinde ve sırtında ikinci, üçüncü derece yanık vardı. Yüzü tamamen tanınmaz haldeydi. Durum kritikti. Onun bile yaşayıp yaşayamayacağı net değildi.
Sağlık ekibi genç adamın yüzüne bakamadı. Görüntü cidden kötüydü… bir insanın ‘Allah düşman başına vermesin’ dediği kazayı genç adam yaşamıştı. Kardeşinin bedeni bile daha sağlamdı genç adamın bedeninden. Diğer genç camdan fırlaması ve başını yere çarpması sebebiyle gözlerini yummuştu hayata. Yerdeki gencin cesedine bakan adam, başını kaldırıp sedyeye doğru baktı. Gözlerindeki saf nefret ve acıyla haykırdı:
"Katil! Kardeşinin katili! Arabayı sen sürmeseydin o ölmeyecekti!"
“Oğlum! kınalı kuzum benim bu yaşta toprağa mı gireceksin sen, yavrum” diye acı bir sesle bağırdı kadın. Oğlunun cansız bedenine sarılıyordu. Saçlarını öpüyor, kokluyor, çoktan üşümüş olan bedenine biraz da olsa sıcaklık vermek için kollarını doluyordu. Ama olacak olan olmuştu. Bir can çoktan mezara girmişti.
Zamanı geri getirmek mümkün değildi. Acıydı ama gerçek olan oydu. Gidenler geri gelmezdi.
Genç adam ilk başta anlayamadı, bir çocuk ölmüştü kolay değildi ama diğer çocuk, kimse neden onun iyi olup olmadığını sormak yerine suçluyordu?
O çocuk ister miydi böyle olmasını?
Genç adamdan sadece dört yaş büyük olan daha yirmi ikisine yeni girmiş jandarma astsubayı acılı ailenin yanına geldi. Onları anlayabiliyordu ama diğer oğullarının sağlık durumu hakkında bilgi sahibi olmaları lazımdı. Söylemek istemiyordu genç jandarma, kelimeler boğazına bir yumru gibi oturuyor, aldığı her nefeste göğüs kafesi sıkışıyordu. “Bir oğlunuzu kaybettiniz ama diğer oğlunuz iyi değil durumu çok kritik yaşaması mucize” diyecek olmak zor geliyordu işte. Zaten ailenin hayatı kararmıştı. Onları daha da karanlığa mahkum edecek olmanın ağır yükü omuzlarındaydı.
Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları