Arya Seçkin
Bana verilen görevi yerine getirmek için iyice hazırlıklarımı tamamlayıp öyle çıkacaktım yola, bir mafyanın evine ajan olarak girmek tehlikeli ve ben tehlike severim, başvuru yaptığım ilana geri dönüş yapmışlardı, şimdi görüşmeye gidiyordum aslında çocukları hiç sevmem, cantam hazırdı yola çıkmak için arabaya bindim, evin konumunu bana atmışlar ve beni bekliyorlardı, yola çıktım bakalım beni neler bekliyordu...
Sancak Kılıçsoy için pek iyi de şeyler okumamıştım dosyada, adam aşırı titizdi her şeyin temiz olmasını istiyordu, kimsenin bilmediği ve bitek kendisinin bildiği sırrı var bu sır kapalı alan korkusuydu, evin önünde durdum, Sancak'ın anne ve babasını öldürdüğü yazıyordu bir de dosyada, nedenini bilmiyorum, bana güvenip anlatır mi ondan da emin değildim, arabadan iner inmez karşıma bir takım elbiseli adam dikildi.
“Hoş geldiniz, sizinle mi konuştuk telefonda?” diye sordu.
“Evet, Arya ben, bakıcılık için başvuru yapmıştım.” dedim beni içeriye doğru yönlendirdi.
“Buyrun, Sancak bey gelir gelmez odama gelsin demişti, odasına kadar size eşlik edeyim.” dedi önden gidiyordu bende arkasından onu takip ediyordum.
Bakacağım çocuğu görmüştüm, salonda yerde oturmuş barbie bebeğiyle oynuyordu, çocuk sarışın bir kız çocuğuydu, kapıyı tıklayınca yanımdaki adam önüme döndüm.
“Gel!”
İçeriye girmeden kapıyı yarım olacak şekilde açtı ve içeriye kafasını uzattı.
“Abi, beklediğimiz bakıcı geldi.” dedi.
“Tamam Civan, sen işine bakabilirsin.” dedi ve Civan ayrıldı yanımdan. “Daha ne kadar dikileceksin orda!” diye sordu bana.
“Af-afedersiniz daldım kusura bakmayın.” dedim ve içeriye adımımı attım.
Bana gösterdiği koltuğa oturdum, etrafa göz gezdirdim kocaman bir dolap gördüm, içinde bir çok kitap vardı, kitap sevdiğini biliyorum o da yazıyordu dosya da, kardeşine düşkün olduğu da yazıyordu, konuşmasıyla dikkatimi ona verdim.
“Daha önce hiç çocuk baktın mi?”
“Arkadaşımın kardeşine bakmıştım bir süre, merak etmeyin benle ilgili sorun yaşamayacaksınız.” dedim.
“Umarım öyledir...”
Evet başlıyorduk...
Dilek Karan
Benim görevim de Ateş’in evine yerleşmem lazımdı ama önce bir plan bulmam lazımdı, onun evine girip öldürecektim, bunu nasıl yapacaktım işte ondan emin değildim, yola çıkmıştım yarım saat önce, evine az bir süre kalmıştı, bu adam kadınlara düşkün her gece odasından bir kadın çıkıyormuş, çapkın olduğu yazıyordu, evin önünde durdum ve bekledim, nasıl girecektim...
Aklıma gelen fikirle indim aşağıya, araba evin biraz uzağına park etmem gerekiyordu ama bu yüzden tekrar bindim ve arabayı geriye aldım, sonra indim aşağıya, hadi kızım yaparsın sen inanıyorum sana, hadi bismillah, dedim içimden ve koşmaya başladım.
“İmdaat yardım edin! Nolursunuz!” dedim ve kapıya doğru koşarken onu gördüm, kapıyı açıp dışarı çıkmıştı, Ateş Alanguva...
“Ne oluyor! Kim peşinde!” dedi Ates.
İrı bedeniyle benim önümde siper olmustu, amına koyayım bu nasıl bir koku, başım döndü, gözlerimi kapattım kendime gelmeye çalıştım, bir adam bu kadar harika kokamazdı, kendine gel Dilek yavaş! Yedin adamı! Sonra arkasını dönüp bana baktı.
“Bağırdim tabi korkup kaçtı, ne olur yardim et.” dedim gözlerimi doldurdum.
Beni kolumdan tutup içeriye doğru götürünce yanındaki adamın bize tuhaf bir şekilde baktığını gördüm, sanırım benden şüphe etmişti, bir şey belli etmemeye çalıştım ama o öyle bakınca sanki burda anında ölecek gibiydim.
“Kadir! Önüne bak kızı korkutuyorsun!” diye uyardı Ateş.
“Bu kızın kim olduğunu bilmeden eve alamazsın Ateş.” dedi Kadir.
“Ne zamandan beri benim sözümün üstüne söz söyler oldun Kadir? İşine bak amına koyayım! Yürü.” dedi sonra bana.
İçeriye geçtik, burası çok güzeldi ömrüm uzar lan burda! Ateş arkamda kollarını göğsünde kavuşturmuş beni izliyordu, ona döndüm bakmaya devam ettim.
“Sen kimsin?”
“Ben Dilek, sen kimsin?”
“Ateş bende, seni kim kovalıyordu, peşinde kimler var?” hadi bakalım cevap ver Diloş.
“İki tane sapık peşime düştü de, bana saldıracaklardı, o yüzden şey ettim.” dedim.
“Anladım.” der demez evi taramaya başladılar.
Ateş beni birden kendine çekince o yere ben üzerine düşmüştüm, gözleri o kadar güzeldi ki, hayatımda göremeyeceğim bir renge sahipti.
“Sevdin bakıyorum.”
“Neyi sevdim?”
“Üzerimde yatıyorsun Dilek!” deyince kalktım Ateş öfkeyle bana bakıyordu. “Kimsin lan sen!” dedi ve üzerime yürüdü, kollarıyla beni duvara kıstırdı. “Sen geldikten sonra evim tarandı, kimsin sen?” diye bağırdı.
“Ben sana dedim güvenmeden aldın.”
“Kadir sen sus! Seni dinliyorum...”
“Boku yedim!..” diye fısıldadım
Hira Karan
Bugün işe başlıyordum, herkes erkek bir koruma beklerken beni karsilarinda gördüklerinde ne yapacaklar cok merak ediyordum, Demir Karahan ismi bana güçlü bir adamı çağrıştırmıştı, sanırım ismi gibi kendi de güçlü biriydi, iyi ama madem güçlü niye koruma talep ediyordu? Kapida bunu düşünüyordum, en sonunda kapıyı çaldım, karşıma çıkan Demir değildi adamıydı sanırım.
“Neden geldiniz?”
“Koruma talep etmişsiniz, bende geldim.” Adam kahkaha atmıştı.
“Sen misin yani koruma?” der demez kolunu alip büktüm.
“Benim hakkımda düzgün konus yoksa kullanacak bir kolun kalmaz.” dedim ve ittirerek bıraktım.
“Buyrun sizi bekliyor Demir Bey.”
İçeriye girdim, ha şöyle akıllı ol, adam beni onun odasına doğru ilerletti, ama burası oda dan çok salona benziyordu, çünkü baya geniş bir odaydı, Demir masaya ayaklarını koymus arkasına yaslanmış bize bakıyordu. Gerçekten çok yakışıklı bir adamsın sen Demir Karahan.
“Hanımefendi kim Ali?”
“Koruma görevi için gelmiş efendim.”
“Sen ve beni korumak? Hiç meç etmedi.”
“Bana güvenin Demir bey, pişman olmayacaksınız.”
“Peki sana bi soru, diyelim ki masa da bir pimi çekilmiş el bombasi var, alıp atar mıydın yoksa patlamaması için çabalar mıydın?”
Bu ne saçma soruydu, neyse düşün Hira sen yaparsın, şimdi el bombası var ve patlamak üzere ne yapardım...
“O bombayı alir o adamın götünde patlatırdım.” dememle herkes kahkaha attı.
“Güzeldi, ama asıl cevap bu değildi.”
“Imha etmeye yani durduramiyorsam zaten ölmüşüz demektir bu yüzden hemen ondan kurtulurdum.” dedim alkış yaptı.
“Evet doğru, peki son soru, diyelim ki şu an bu evin etrafını sardılar ve çıkmamız imkansız, planın ne olurdu, bizi burdan nasıl çıkarırdın?”
“Dışarısı kalabalıksa ve çıkışımız kapalıysa, dışarıdakilerin bizi beklediği varsayımıyla
sistemi tersine çeviririz: Onlar bizi beklerken, biz içeride görünmez olur ve dışarıdakilerin dikkatini tam 180 derece başka bir yöne çekecek kusursuz bir dikkat dağıtma senaryosu yazarız. Kapıdan çıkmak imkansızsa, duvarları yıkmadan önce algıları yıkarız. Nefesini tut, etrafı sessizliğe bırak... Şimdi oynama sırası bizde”
Herkes hayranlıkla bana alkış yapmıştı, Demir hayran dolu bakışlarını üzerimden çekmeden yanımdaki Ali denen adama seslendi.
“Ali, diğer adamları bekletmene gerek kalmadı, ben korumami buldum...”
İşte bu kadar...
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çokk güzell olmışş💞💕
Harikaydı 😆😆😆
Yorum
Yorum bulunamadı.