Kaderin Mührü
Bölüm 5•
Kaderin Mührü
Tema:
“Kalk üstümden!”
Bir kolu beni sıkıca tutarken diğer koluyla gözlerini kapatıyordu. Kalkmaya niyetinin olmadığını anlayınca ellerimi omuzlarına koyarak üzerimden kaldırmaya çalıştım ama nafile. Yerinden bir santimetre bile kıpırdamamıştı.
Birkaç saniye sonra gözlerinin üzerine kapattığı kolunu yavaşça yüzünden uzaklaştırdı. Kızarmış ve sulanmış gözlerine bakmak için can atıyordum. Yüzümü, onun yüzünü görebileceğim bir hizaya getirmeye çalıştım.
Bunu hak etmişti.
Ona evimden gitmesini söylemiştim ama gitmemişti. Üstüne üstlük bir de evime izinsiz girip çıkıyordu. Bir de şu sırtındaki kanatlar vardı. Beni rahatsız etmekle kalmıyor, ölmüşüm gibi hissetmeme de neden oluyordu.
Kolunu gözlerinin üzerinden çektiğinde ilk fark ettiğim şey, dudaklarındaki gülümseme oldu. Canının yanması gerekiyordu, gülümsemesi değil.
Bakışlarımı gözlerine çevirdiğimde gözlerinde ne sulanma belirtisi ne de kızarıklık vardı.
Gözlerinin rengi beni alev alev yakmaya yeterken beklediğim kızarıklık kesinlikle bu değildi.
“Ne o, bunun bana zarar verebileceğini mi düşündün?”
Bir şey söylemek istesem de yüzündeki o gülümseme buna engel olmuştu.
“Sen başıma bela olacaksın ama buna katlanabilirim.”
Yüzümde gezinen bakışlarının ardından sözlerine devam etti.
“En azından güzel bir belam olacak.”
Yüzümü sağa çevirip sakin kalmaya çalışarak tekrar ettim.
“Kalk üstümden.”
Birkaç saniye sonra bedeni yavaşça üzerimden kalkarken benim de yerle olan temasım kesildi. O kalkarken belime sardığı kollarıyla beni de ayağa kaldırmıştı. Ayaklarım yere bastığı anda kollarının arasından kurtulup birkaç adım geri giderek ondan uzaklaştım.
“Bu arada söylemeden edemeyeceğim. Parfümünün kokusu çok kötü.”
İstemsizce başımı hafifçe eğip kıyafetimden gelen kokuyu derin bir nefesle içime çektim.
Kötü kokmuyordu. En azından bana kötü gelmiyordu.
Ben bir şey söyleyemeden Victor konuşmaya devam etti.
“Neden böyle bir koku tercih etmiş olabilirsin ki?”
Sanki benimle değil de kendi kendine konuşuyordu. Bakışlarımı ona çevirdiğimde yere odaklandığını gördüm. Bu kadar dikkatli neye baktığını anlamak için başımı o yöne çevirdiğimde yerdeki biber gazı şişesi dikkatimi çekti. Kendime engel olamadan kahkaha attım.
Bir süre sonra gülmeyi bırakarak bana dikkatle bakan Victor'a çevirdim bakışlarımı.
“Neye gülüyorsun? Alt tarafı kokuyu beğenmediğimi söyledim.”
Birkaç adım atıp yerdeki biber gazı şişesini aldım. Victor'a sırtım dönüktü ama bu beni rahatsız etmiyor, kendimi tehlikede hissetmeme de neden olmuyordu.
“Bu parfüm değil. Biz kadınlar bunu kokusu için almıyoruz.”
Arkamı döndüğümde biber gazı şişesini ona doğru uzattım.
Tamam, masumca uzatmamıştım. Yüzüne doğru kaldırmıştım ama sıkmamıştım da.
Hızlı bir refleksle, ben daha şişeyi yüzünün hizasına getiremeden o çoktan yüzünü kanatlarıyla gizlemişti.
“Neden böyle bir şey alma gereği duyuyorsunuz o hâlde?”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları