Ben Duru Aslan hayatımda geçirdiğim 2 şok anı vardı ilki büyük dedemin Bana miras bıraktığı an İkincisi ise şu anda Allah'ım sen bana yardım et ya Kafayı yiyeceğim bu ne biçim tesadüf lan böyle antin kuntin tesadüfler beni mi bulur ya Allah'ım bu salak adam eğer bir pot kırarsa Ben mahvoldum sıçtım bittim hemde çok fena diye içim içimi yerken hiç beklemediğim bir tepki vererek imal imalı bana bakıp "Kusura bakmayın küçük bir aksilik oldu da biraz geç kaldık" dedi lan geri zekalı mal aptal beyinsiz özürlü senin bir tişörtü değiştirmen 2 saat mi sürüyor ben o sırada şirketin bütün İşlerini hallettim be diye içimden geçirdim o pot kırmadıysa Ben bir şey söylemeden devam edecektim mecbur "Olur mu öyle şey Timur bey Biz de sizi bekliyorduk lütfen buyurun ben Duru Aslan memnun oldum" diyerek elimi uzattım "çok memnun oldum Duru hanım Ben de Timur Yılmaz" diyerek elimi sıktı o yerine geçerken arkadan Ayaz Bey elini uzatarak "tekrar kusura bakmayın Duru hanım ben Ayaz Kaya" dedi uzattığı eli nazikçe sıkarak "memnun oldum Ayaz Bey ben de Duru" dedim Stresten ve telaştan her an geberip gidebilirdim ama beklenenin aksine toplantı oldukça iyi geçti belgeler imzalandı gerekli konuşmalar yapıldı 40- 42 yaşlarında oldukça zarif olan Safiye Hanım bu pazar günü eşiyle evlilik yıl dönümü olduğunu söyleyerek Bütün üyeleri malikanesinde düzenlediği organizasyona davet etti Tabii ki de kabul ettim çünkü böyle şeylere bayılırdım bütün üyeler tek tek dağılırken Timur Bey kapıdan çıkmadan Durdurdum "Timur Bey biraz konuşabilir miyiz" dedim sesimi yumuşatmaya çalışarak
"tabii buyrun dinliyorum " dedi " Ben bugün olanlar için gerçekten çok üzgünüm benim hatamdı tekrar kusura bakmayın" dedim ve
hiç beklemediğim bir tepki vererek nefesini sanki tutuyormuş gibi bırakıp bana döndü
" Oh be Bir an gerçekten hiçbir şey söylemeyeceksin zannettim Çünkü siz söylemeseydiniz ben hayatta ağzımı açmazdım Ben de özür dilerim Benim de hatam vardı Siz de kusura bakmayın Dilerseniz sabahki olayı unutalım size bir kahve ısmarlayayım yeniden tanışmış olalım"
dedi içimden ben bu adama dağ ayısı demekle az bile yapıyor tam bir öküz diye geçirdim Ama tabii ki bunu dış sesime yansıtamam henüz ona götüm yemiyor
" bugün müsaitliğim var Dilerseniz yarım saat sonra bir kahve içebiliriz" dedim samimi bir şekilde gülümsedi " Tabii ki de isterseniz benim arabamla geçelim" dedi " Siz önden gidebilirsiniz Ben daha sonra eve geçeceğim için kendi arabamla sizi takip ederim" dedim
.....
yaklaşık 25 dakika sonra çıkacağımı Esin ve aybüke'ye haber verdim Timur Bey önden ben arkasından ilerliyorduk ben normal samimi bir kafeye gideriz diye düşünmüştüm ama çok şık bir restoranın önünde durduk Onun da benim gibi bir Ranger rover'ı vardı rengi koyu gridi ve oldukça güzeldi arabasını park edip vale'ye teslim etti Ben de arabamı park edip anahtarı valeye verdikten sonra yanına geçtim restoranın içine girdikten sonra iki garson yanımıza gelerek "Hoş geldiniz Timur Bey Siz de hoş geldiniz hanımefendi yeriniz hazır Timur Bey Buyurun lütfen" diyerek eliyle ilerleyeceğimiz alanı işaret etti masaya geçtiğimizde çenemi tutamayarak Sadece "kahve içeceğimizi düşünüyordum" dedim yine o samimi Gülümsemesi ile "istersen Sadece kahve de içebiliriz bu restoranın şefi harika yemekler yapıyor belki denemek istersin diye getirmek istedim" dediği sırada garson yanımıza geldi "Ne arzu edersiniz efendim"dedikten sonra Timur'un bakışları bana döndü ben de "beni getiren sensin Söyle bakalım Buranın nesi meşhurdur nesi lezzetlidir" dedim "buranın şefinin kendi özel tarifiyle yaptığı bonfile ile kaşarlı mantarı çok lezzetlidir" dedi ve garsona dönüp siparişleri verdi garson gerilerken çantamdan telefonu çıkartıp Gülfidan ablayı aradım "abla yemeğe Beni beklemeyin Geç gelirim" deyip telefonu kapattım o sırada Timur'un beni izlediğini fark ettim sohbet konusu açmaya çalışarak "ee Timur bey nasılsınız" diye sordum gülüşünün
Bölüm Yorumları