KALBİMİN YABANCISI

Bölüm 13•

13

Tema:

Adrian’ın Bakış Açısı

Sabah, yüzüme vuran güneş ışıklarıyla uyandım.

İlk fark ettiğim şey, boynumun tutulmuş olmasıydı. İkincisi ise kolumun uyuşmasıydı.

Üçüncüsü...

Elis'in hâlâ kollarımın arasında uyuyor olmasıydı.

Dudaklarımda istemsiz bir gülümseme belirdi.

Gece boyunca birkaç kez hareket etmiş, her seferinde de uykusunda bana biraz daha yaklaşmıştı. Şimdiyse başı göğsümde, bir eli tişörtümün üzerinde, bacağı da yorganın altında benimkine dolanmıştı.

Kıpırdamaya cesaret edemiyordum.

Yedi yıldır hayalini kurduğum kadının sabahın bu saatinde bana sarılarak uyuduğunu düşünürsek, kolumun uyuşması dünyanın en önemsiz sorunuydu.

Başımı yastığa yaslayıp yüzünü izledim.

Uyurken yüzündeki bütün o inatçı ifadeler kayboluyordu. Kaşlarının arasındaki hafif çizgi düzelmiş, dudakları gevşemişti. Normalde insanı tek bakışıyla susturabilecek olan Elis Ateş, şu an göğsümde uyuyan, huzurlu bir kadından ibaretti.

Saçlarından bir tutam yüzüne düşmüştü. Elimi dikkatlice kaldırıp saçlarını kulağının arkasına yerleştirdim.

Tam yeniden gözlerimi kapatacakken Elis kıpırdandı.

Önce kaşlarını çattı, sonra yüzünü göğsüme biraz daha gömdü.

“Beş dakika daha,” diye mırıldandı.

Gülümsememi tutamadım.

“Günaydın sana da, güzelim.”

Elis'in gözleri bir anda açıldı.

Başını kaldırıp yüzüme baktı. Ardından kollarının hâlâ bana dolanmış olduğunu fark etti.

Bir saniye.

İki saniye.

Sonra hızla geri çekildi.

“Ben ne yapıyorum?”

Kahkaha attım.

“Günaydın, karıcığım. Ben de seni seviyorum.”

“ADRIAN!”

Yorganı üzerine çekip yüzünü kapattı.

Gülmekten kendimi alamıyordum.

“Ne var? Gece boyunca bana sarılan sendin.”

“Yalan söylüyorsun!”

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları