KALBİMİN YABANCISI

Bölüm 3•

3

Tema:

KALBİMİN YABANCISI

Yazar: Myosotis

3. Bölüm — Bir Anlaşmadan Fazlası

Adrian’ın Gözünden

Hastane odasının kapısı kapandığında içeride yalnızca ben ve Elis kalmıştık.

Volkan, doktorla konuşmak için dışarı çıkmıştı. Elis ise yatağına yaslanmış, bir elini karnının üzerinde tutuyordu. Az önce öğrendiği gerçeği anlamlandırmaya çalıştığını biliyordum. Ne kadar güçlü görünürse görünsün, bir anda hayatının değiştiğini öğrenmek kolay değildi.

Özellikle de böyle bir zamanda.

Özellikle de böyle bir geçmişin ardından.

Yanındaki sandalyeye oturdum. Bir süre konuşmadan onu izledim. Kızıl saçları dağılmış, yüzündeki her zamanki canlılık yerini yorgunluğa bırakmıştı. Gözleri zaman zaman karnına kayıyor, ardından sanki düşüncelerinden kaçmak istermiş gibi başka bir noktaya çevriliyordu.

Sonunda sessizliği o bozdu.

"Adrian?"

"Efendim?"

"Sence bebeğim iyi mi?"

Bu soruya verebileceğim bir cevap yoktu. Onu rahatlatmak için her şeyin yolunda olduğunu söyleyebilirdim ama bu, bilmediğim bir konuda ona boş umut vermekten başka bir şey olmazdı.

"Doktorlar gerekli kontrolleri yapıyor. Birazdan daha fazla şey öğreniriz."

"Ya iyi değilse?"

Sesindeki korku içime işledi.

Elimi yatağın üzerine koydum. Parmaklarımı onun eline yaklaştırdım ama dokunmadan önce duraksadım. Bazen insanın yanında olmak istemesi, ona istediği şekilde yaklaşabileceği anlamına gelmiyordu.

Elis elini kendiliğinden benim elimin üzerine koydu.

O küçücük hareket, söyleyebileceği bütün kelimelerden daha fazla şey hissettirdi bana.

"Henüz kötü bir şey olduğunu bilmiyoruz," dedim. "Lütfen en kötüsünü düşünerek kendini daha fazla üzme."

Dudaklarını birbirine bastırdı.

"Ben daha hamile olduğumu bile bilmiyordum. Antrenman yaptım, dövüştüm... Karnıma darbe aldım." Gözleri doldu. "Ya bebeğime ben zarar verdiysem?"

"Elis, dur."

Başını kaldırdı.

"Kendini suçlama. Hamile olduğunu bilmiyordun. Bunu bilseydin böyle bir riski göze almayacağını ikimiz de biliyoruz."

"Ama bilmem gerekiyordu."

"Kimse henüz ne olduğunu bilmiyor. Doktorlar bile bütün sonuçları görmeden kesin bir şey söyleyemiyor. Kendini suçlamanın sana da bebeğe de bir faydası olmayacak."

Gözlerini kapattı. Kirpiklerinin arasından süzülen bir damla yaş yanağına indi.

Onu daha önce öfkeli görmüştüm. Tehlikenin karşısında dimdik dururken, rakiplerine meydan okurken, kendisine yapılan bir haksızlığa karşı çıkarken görmüştüm. Fakat şimdi karşımdaki kadın, bütün o güçlü hâllerinin ardında ne kadar korkabildiğini gösteriyordu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları