KALBİMİN YABANCISI
8
Elis'in ağzından
Sabah gözlerimi açtığımda ilk fark ettiğim şey, odanın içine dolan güneş ışığı oldu. Perdelerin arasından süzülen ışık, yatağımın üzerine düşüyor; gecenin ağırlığını yavaş yavaş dağıtıyordu.
İkinci fark ettiğim şey ise kendi odamda olmadığımdı.
Tavana birkaç saniye boyunca boş boş baktım. Ardından gece yaşadıklarım birer birer aklıma geldi. Aniden başlayan sancı, Adrian'ın yüzündeki korku, hastane koridorunda geçen dakikalar ve eve döndüğümüzde aynı odada kalmaya karar vermemiz…
Başımı yavaşça yana çevirdim.
Adrian hâlâ koltuktaydı.
Daha doğrusu, koltukta uyumaya çalışırken koltuğa yenilmişti.
Bir kolu başının üzerinde, diğeri karnının üzerinde duruyordu. Uzun bacakları koltuğa sığmadığından birini hafifçe kıvırmış, battaniyenin yarısını da yere düşürmüştü. Kumral saçları dağılmış, yüzündeki her zamanki kendinden emin ifade yerini uykulu bir huzura bırakmıştı.
Dudaklarımın kenarı istemsizce kıvrıldı.
Yedi yıldır tanıdığım adamın koltukta uyuyuşunu izlemek neden bu kadar tuhaf geliyordu?
Belki de onu hep başka bir yerde, başka bir hâlde görmeye alışmıştım. Dövüş alanında kendinden emin, Volkan'ın yanında ciddi, benim yanımda ise sinir bozucu derecede rahat…
Şimdi ise sırf gece kendimi güvende hissedeyim diye boyuna uygun olmayan bir koltukta uyuyordu.
Yorganımı üzerimden atıp doğrulmak istedim ama dün gece doktorun söyledikleri aklıma geldi. Acele etmeden hareket ettim. Karnımda şu an belirgin bir ağrı yoktu. Yine de kendimi dinlemeyi ihmal etmedim.
Tam ayaklarımı yere basmıştım ki koltuktan boğuk bir ses yükseldi.
“Bir yere mi gidiyorsun?”
Başımı çevirdim.
Adrian gözlerini açmış, beni izliyordu. Saçları daha da dağılmıştı.
“Günaydın, sarışın.”
“Günaydın. Soruma cevap vermedin.”
“Tuvalete gidecektim. İzin verirsen tabii.”
Gözlerini ovuşturdu.
“Çok komiksin.”
“Biliyorum. Bunu her sabah söylemene gerek yok.”
Koltuğun kenarına oturup ayaklarını yere bastı. Ardından yüzüme dikkatle baktı.
“Nasıl hissediyorsun?”
Sorusundaki ciddiyet, az önceki şakalaşmasını unutturmuştu.
“Şu an iyiyim.”
“Herhangi bir ağrın var mı?”
“Hayır.”
“Baş dönmesi?”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları