Bölüm 3 --- ÖLÜLER YALAN SÖYLEMEZ
ALEV SOYLU
Sabahın dokuzu.
Kahvemi üçüncü kez ısıtıyorum çünkü bu sabah sinirlerim tepemde ve soğuk kahve içecek kadar da sabırlı değilim.
Karşı binanın çatısındaki adam hâlâ aklımda.
Kimdi o?
Bilmiyorum.
Beni ne zamandır izliyordu?
Onu da bilmiyorum.
Ve bir şey bilmemek, Alev Soylu'nun hiç hoşuna gitmez.
"Allah'ım, sabır ver," diye söylendim.Yok, vazgeçtim. Sabır değil, şu insanları akıllandıracak bir şey ver."
Tam o sırada kapım çaldı.
Saat 09.12.
Kapıya baktım. Sonra saate. Sonra yeniden kapıya.
"Kim o?"
"Polis."
Gözlerimi kapattım.
Tabii ya. Günümün daha da güzelleşmesi gerekiyordu zaten.Kapıyı açtığımda karşımda Komiser Demir Arslan duruyordu. Siyah montu, elindeki dosyası ve sanki dünyadaki bütün suçlular ona kişisel bir kötülük yapmış gibi duran suratıyla.
"Ne istiyorsun?" dedim.
"İçeri girebilir miyim?"
"Hayır."
"Alev."
"Demir."
"Bunu ciddi bir soruşturma olarak görüyorum."
"Ben de evimi ciddi bir özel mülk olarak görüyorum. Ne yapacağız şimdi?"Bana birkaç saniye baktı.
Sonra kapıyı kendi eliyle biraz daha açıp içeri girdi.
Arkasından kapıyı kapattım.
"Vay canına," dedim. "Davetsiz misafirlik. Üniformanın yanında bunu da mı öğretiyorlar?"
Demir cevap vermedi. Salona geçti ve masanın üzerindeki fotoğrafı gördü.
Mahir Sancak'ın fotoğrafı.
Bölüm Yorumları