Son Bahar
9. Bölüm:Seni sevmek intihar da...
Düşman dikkatimi dağıtmaya çalışıyordu, farkındaydım.
Eren'i, canımı iki sebepten vurmuşlardı:
Bir, dikkat dağıtmak.
iki; beni üzmek, süründürmek, canımı yakmak.
Başarmışlardı ancak sadece birisini. Evet, canım yanmıştı kahrolmuştum ama benim dikkatimi dağıtamazlardı, izin vermezdim. Eren için ne kadar endişeli olursam olayım işime devam etmem lazımdı. Yani... intikamıma.
Evden çıkmış, malikanemizin içinde bulunduğu arazimizin arka tarafına doğru yürüyordum. İşkence evine.
Evet! İşkence için de özel olarak ayrı bir evimiz vardı. Ben yaptırtmıştım, tabii ki de.
Eve vardım. Üç katlı, 12 odalı bir yerdi. Odaların içinde sadece tuvalet ve yer yatakları vardı. Hizmetçiler içeridekilere 2 günde bir, bir bardak su ve kuru ekmek veriyorlardı. Tabii bilgi almak için orda tuttuklarımız hariç. Onlar, sorduğumuz soruları cevaplamadan bir şey yiyip içemiyordu.
Kapıyı açıp, içeriye adım attım. Topuklu ayakkabılarımın tok sesi, evde yankılandı. Bu ses bana keyif, düşmana korku verdi.
Ortalama uzunlukta olan, dar ve küflü koridorun sonunda, elleri siyah kumaş pantolonunun ceplerinde, sırtı duvara yaslı adama -özel korumam Ege'ye- döndü yüzüm. O zaten bana bakıyordu. "Eren'i vuran adam," dedim duraksayarak. "Nerede?" soğuktu sesim.
"Yukarıda. En son, sağdaki oda." dedi. Sesi... değişik geliyordu. Sesinden bir anlam çıkaramadım.
Kafamla hafifçe sol tarafı gösterip o taraftan yukarı çıkmaya başladım. Onunda benimle gelmesini ve işlerin nasıl yürüdüğünü görmesini istemiştim.
Yukarı kata ulaştığımda Ege'nin dediği gibi koridorun sonuna kadar yürüdüm ve sağdaki kapıyı açıp içeriye girdim.
Eren'i vuran adam, duvara ellerinden zincirlenmiş ve iki bacağından vurulmuştu. Büyük ihtimalle kaçmasın diye vurmuşlardı. Ellerinden duvara biraz yukarıdan zincirlendiğinden ayakları yere değmiyordu.
Adama yaklaşıp, yere eğik kafasını tek elimle çenesinden tutarak kaldırdım. Masmavi gözleri vardı. Tam koleksiyonluk. Oyasım gelmedi desem yalan olurdu.
Evet, bunu en acilinden yapmalıydım. Ellerim kaşınmaya başlamıştı bile.
Adamın gözbebekleri yüzümde gezinirken titriyorlardı.
Bir elim pantolonumun arkasına doğru uzanırken diğer elim hala onun çenesini tutuyordu. Ne adam konuşabiliyordu ne de ben konuşmayı tercih ediyordum. Ege de işte... susup izliyordu.
Pantolonumun arkasından bıçağımı çıkardım. Favori bıçaklarımdandı, şöyle ucu sivri olanlardan. Tam göz oymalık.
Bıçakla önce onun yüzünü hafifçe okşadım. Şakağında durdum bir an. Adam korkuyla bana bakıyordu. Çırpınmaya başlamıştı ama ses çıkarmıyordu. Herhalde dilini benden kurtarmaya falan çalışıyordu. Gülünç. Zaten birazdan istemese de bu odayı onun çığlıkları dolduracaktı.
Bıçağı en sonunda, sağ gözünün kenarına saplayıp güldüm. Adam ise acıyla haykırdı. Ses mi çıkartmıştı o. İşte bu bende bunu bekliyordum.
Gözüne sapladığım bıçağı çıkarıp bu sefer de sol yanağına sapladım. Bıçak uzundu, Sağ yanağından bıçağın ucu geri çıktı. Yeniden haykırdı.
He, yani illa dilimi kes diyorsun öyle mi? Zevkle!
Bıçağımı çıkarıp eldivenli ellerimle dilini tutum ve oraya da sapladım bıçağı. Bıçağın sadece ucu sivri olduğundan dilini boylu boyunca kesemezdim ama saplayabilirdim.
Bu bölümde
Aşka ilk adım?
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
ayyy ne kisasi guzelimmm cok guze olmussss
Yorum
Yorum bulunamadı.