Son Bahar
4.Bölüm:Bir Ömrün Sonuna Evet
Taha Eren Alkan
Rusyadaydım, Vorova ailesinin evindeydim, gerçi… Başkan’ın dediği gibi burası pek de ev sayılmazdı burası kocaman bir malikaneydi.
Alina Vorova, ailesinin hayatta olan tek kızı. Diğer kızları, ölmüş… Öldürülmüş.
Korkunç
Tunayla Tuana’nın öldüğünü düşünemiyordum bile…
Dimitri Vorova, dışarıdan ne kadar sert görünse de ailesi için bir o kadar yumuşaktı.
Şu ana kadar Alina da fark ettiğim en önemli özellik iş maskesiydi.
İşe başladığında abisine hatta o sözde adaşım olan Eren’e bile merhametli davranmıyordu.
Anacak bir de o merhametli, mutlu yönü vardı… yani vardı heralde daha o yönünü tam görememiştim ama onun o yönünüde görebileceğimi düşünüyordum, öyle umuyordum.
Niye umuyorsam? Delirdim galiba… bu aile beni birkaç dakikada delirtmiş olabilir miydi?
Alina şuan tam karşımdaydı ve bir anda dalgınlaşmıştı.
Ne olduğunu anlamadığımdan kafamı hafifçe sağa yatırıp onu izlemeye başladım ve Alina bir anda bir eliyle gömleğimin yakasını tutup üzerime eğildi.
Daha doğrusu eğilmeye çalıştı ama bu boyla zordu.
Bana bir adım daha yaklaşıp “Kokun…Parfüm mü sıktın, ne kokuyorsun?”
Bir dakika ne?
O kadın az önce benim ne koktuğumu mu sordu?
Birkaç saniye yüzüne boş boş bakıp. “Hayır efendim, parfüm sıkmadım.” Dedim
Alina'nın yüzü donuklaştı, sanki daha da donuklaşabilirmiş gibi.
“Emin misin? Koku bırakacak bir şey yiyip içtin mi?”
Bu kızın derdi neydi ya? Hayır kötü de kokmuyorumdur ki. Değil mi? Kokmuyorumdur. Ay yok ablam bir bu kadın iki. İkisi de beni paranoyaklaştırıyorlardı.
Yine birkaç saniye düşünüp “Yok, Hayır efendim; bir şey mi oldu?” Diye sordum
“Doğal kokun…” diye mırıldandı sessizce, gömleğimi de bıraktı ve sonra sesini biraz yükselterek normal bir ses tonuyla “Sen, sen benim yeni korumamsın yeni işin hayırlı olsun iyi ölmeler ha bu arada… benim özel korumam olmanın direkt bir intihar gibi bir şey olduğunu da biliyordunuz değil mi?” Ben daha tepki bile veremeden “Harika yarın sabah 06.00 de toplantım var sen altıda burda ol çıkacağız.” Diyip yanımdan kaçarcasına ayrıldı.
Çok garipti…
Bu olayın üzerine çok düşünmeden malikaneden ayrılıp ekiple planın üstünden geçmeye gittim.
***
Saat 06.00
Dakik biriydi, saat tam altıda malikanenin kapısından çıkıp hazır bir şekilde arabaya binmişti.
Üzerine siyah, bedenini saran bir elbise giymişti.
Arabayı bir şoför kullanıyordu, arabayı ben kullanmak istemiştim ama izin verilmemişti. Beni yolcu koltuğuna oturtup bişeyler geveledikten sonra gitmişlerdi Alina da arka koltukta oturuyordu.
Araba durunca etrafıma bakındım. Büyük bir plazanın önünde durmuştuk.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları