Son Bahar
7.Bölüm:İntikamın Acılı Dansı
Valerio Soprano, babamla katıldığım bir toplantıdan sonra peşimi asla bırakmamış ve bunu resmen takıntı haline getirmişti.
Beni Erenden kıskanmıştı…
Kuzenimden ya kuzenimden. Hadi tamam gerçekten çok fazla çirkin işe ortaklık etmiştim, yapmadığım şey kalmamıştır ancak Erenle; hiç, birlikte olmamıştım bizim ilişkimiz bir kuzen ilişkisinden daha fazlası değildi, yani o benim en fazla kardeşim olabilirdi, benden büyük olsa da o her zaman benim kardeşim gibi olmuştur. Hatta bana bazen abla bile derdi,
ama sadece en çaresiz anlarında...
Erenle ilişkim olduğunu düşünen Valerio, Erenin benden uzak durması için bir gece ansızın onu bıçaklatmıştı.
Sadece karın boşluğuna bir bıçak sağlanmıştı neyse ki... He bir de bıçağın üstünde bana dair iğrenç suçlamaların yazılı olduğu bir not bulunmuştu, hem de kanıtlarıyla... Sahte kanıtlarla.
Valerio bunu öyle gizli bir şekilde yapmıştı ki benim, kimin yaptığını bulmam bile üç günümü almıştı, hani koskoca seri katil, ben bile üç günde zor bulmuştum onun yaptığını.
Bunun intikamını almak istemiştim, hem de çok istemiştim ancak doğru zamanı beklemiştim.
İşte o zaman tam da bugündü
ama bugün, bu intikamın sadece başlangıç günüydü. Ah Valerio, ah. Benim kuzenimi bıçaklatmanın sonuçlarına katlanacaksın, canım kocam.
Valerio'nun evine varmıştım.
İşte başlıyoruz...
Arabadan sakin adımlarla inip malikanenin giriş kapısından yavaşça, içeriye girdim. Korumalara beni tanıyor olsa gerek ki giriş kapısını bana direkt açmışlardı.
Ah bir bilseler, kapıyı patronlarının katiline açtıklarını.
Bizim malikane kadar olmasa da onlarında malikanesi bir o kadar büyüktü. Bahçedeki, eve doğru giden patikada sakin adımlarla eve doğru yürüyordum. Kanlı gelinliğim ise hala üzerimdeydi ama korumalar karanlıktan olsa gerek görmemişlerdi üstümü.
İşime gelirdi.
Malikanenin ana kapısına birkaç adım kala, kapı açıldı.
Canım kurbanım, kocam... kapıyı o açmıştı
"Alina? Hoş geldin güzelim, geleceğini hiç düşünmemiştim." İtalyanca konuşuyordu.
"Ah, ilk gecemizde seni nasıl yalnız bırakabilirdim ki? Daha yapılacak çok şey var" Göz kırptım. Ben de İtalyanca konuşmuştum.
Şaşkınca bana bakıyordu. Birkaç saat önce zorla evlendiği ve onu sevmeyen kadından böyle bir atak beklemiyordu ama hoşuna da gitmişti.
"Var, tabii var. Gel içeri geç, burası artık bizim evimiz. Ailemi de bugünlük diğer malikaneye göndermiştim ilk gecemiz ya neticesinde. Sabaha gelirler onlar da artık" Şaşkınlıktan sormadığım soruları bile yanıtlamaya başlamıştı. İstediğim kıvama geliyordu.
İçeriye geçtim, kapı büyük bir hole açılıyordu. Holün sağındaki kapı salona solundaki ise yemek odasına çıkıyordu. Kapıyla aynı hizada, biraz ileride ise büyük bir merdiven vardı; yatak odalarına çıkıyordu. Daha önce birkaç kez ziyarete gelmek zorunda kalmıştım da.
Merdivenlere doğru ilerlerken, Valerio da yanımdan benimle geliyordu. Hala şaşkındı ama çok da mutluydu.
Yazık... ne kadar da mutlu olmuştu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 25 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları