GÖLGEDEKİ SANCAK
Bölüm 2•
2. BÖLÜM: YENİ GÖREV
Tema:
Şehir hastanesinin yoğun koridorlarında sıradan bir gün daha başlamıştı.
Acil servisin kapıları bir açılıp bir kapanıyor, doktorlar ve hemşireler bir hastadan diğerine yetişmeye çalışıyordu. Koridorun sonundaki bankoda oturan Ceylin, elindeki kahve bardağını masaya bırakarak önündeki dosyaları düzenliyordu.
"Damla nerede kaldı yine?"
Şeyma, bilgisayar ekranından gözlerini ayırmadan cevap verdi.
"Bir hastası vardı. Çıkınca gelir."
"Bir hastası vardı dediğin, yarım saat önceydi."
Tam o sırada koridorun diğer ucundan Damla göründü. Elindeki dosyayı bankoya bıraktı.
"Arkamdan konuşulduğunu hissediyorum."
Ceylin başını kaldırdı.
"Hislerin kuvvetliymiş. Kahvemi de getirseydin keşke."
Damla kaşını kaldırdı.
"Doktorum ben, kahve dağıtıcısı değil."
Şeyma gülerek araya girdi.
"İkiniz de başlayacaksanız ben gidiyorum."
Elmas, elinde birkaç evrakla yanlarına geldi. Konuşmanın son kısmını duymuştu.
"Ne kaçırdım?"
"Her zamanki gibi Damla'nın egosu ile Ceylin'in sabrı arasındaki savaşı."
"Benim sabrım gayet yerinde," diye karşılık verdi Ceylin.
Elmas gülümseyerek evrakları masaya bıraktı.
"Tabii. Özellikle sabah kahveni bulamadığında."
Dördünün arasında kısa bir kahkaha yükseldi. Yoğunluğun ortasında buldukları birkaç dakikalık huzur, günün geri kalanına yetiyordu.
Fakat o gün sıradan günlerden biri olmayacaktı.
Başhekim yardımcısı koridorun başında belirdi.
"Damla Hanım, Elmas Hanım. Biraz odama gelir misiniz?"
Damla ile Elmas birbirlerine baktılar.
"Bir sorun mu var?" diye sordu Damla.
"Hayır. Sizinle ilgili bir görevlendirme var."
Ceylin'in yüzündeki gülümseme silindi.
"Ne görevlendirmesi?"
Başhekim yardımcısı cevap vermeden önce elindeki dosyayı kontrol etti.
"Askerî üs bünyesinde görev yapmak üzere iki personel talep edildi. İsimleriniz bildirildi."
Bir anlık sessizlik oldu.
Damla, duyduklarını anlamlandırmaya çalışırken Elmas'ın bakışları ona çevrildi.
"Ne kadar süreliğine?" diye sordu Damla.
"Şimdilik kesin bir süre belirtilmedi. Ayrıntıları size odada anlatacağım."
Damla dosyaya baktı.
Askerî üs...
Bu, alıştıkları hastane düzeninden tamamen farklı bir hayatın başlangıcı olabilirdi.
Aynı saatlerde askerî üste...
Toplantı salonunun kapısı kapandığında içerideki konuşmalar kesildi.
Sancak Timi üyeleri masanın etrafında toplanmıştı. Kaan, masanın başında ayakta duruyor; önündeki dosyayı inceliyordu. Haktan ise hemen yanında, kollarını göğsünde birleştirmişti.
"Yeni görevlendirme hakkında bilginiz var mı?" diye sordu Kaan.
Haktan başını hafifçe salladı.
"Sağlık ekibiyle ilgili olan mı?"
"Öyle."
Kaan dosyayı masanın üzerine bıraktı.
"Üs bünyesindeki sağlık personeli takviyesi için şehir hastanesinden iki kişi görevlendirildi. Bugün buraya ulaşmaları bekleniyor."
Kadir sandalyesinde geriye yaslandı.
"İsimleri belli mi?"
"Damla ve Elmas."
Kadir başını salladı.
"İyi. En azından sağlık birimindeki eksik biraz olsun kapanır."
Musa, masanın diğer ucundan konuşmaya katıldı.
"Umarım bizimkiler yine revirin yolunu ezberletmez."
Göktuğ hafifçe güldü.
"Önce senin o bomba merakını biraz azaltalım, Musa."
"Ben işimi yapıyorum."
Kayra araya girdi.
"Senin işin yüzünden revirin kapısında nöbet tutacağız yakında."
Salonda kısa bir gülüşme duyuldu. Haktan ise konuşmalara katılmadan önündeki evrakları inceliyordu.
Kaan bakışlarını tim üyelerinin üzerinde gezdirdi.
"Şakayı bırakın. Yeni gelen personelin görev alanlarına alışması gerekiyor. Herkes kendi sorumluluğunu bilecek. Özellikle operasyon sırasında sağlık ekibinin güvenliği konusunda dikkatsizlik istemiyorum."
Haktan başını kaldırdı.
"Anlaşıldı komutanım."
Kaan gözlerini ona çevirdi.
"Bu konuda özellikle sana güveniyorum Haktan. Timindeki herkesin sorumluluğu sende."
"Emredersiniz."
Kaan dosyayı kapattı.
"Bir de Mehmet Aslan dosyasını yeniden incelemeni istiyorum. Son gelişmeler bazı şeyleri değiştirmiş olabilir."
Haktan'ın yüzündeki ifade ciddileşti.
"Yeni bir bilgi mi var?"
"Henüz doğrulanmış değil. İstihbarat ekibi üzerinde çalışıyor."
Elif, önündeki notları kapatarak söze girdi.
"Şu an için elimizdeki bilgiler yeterli değil. Birkaç bağlantıyı daha doğrulamamız gerekiyor."
Korkut başını salladı.
"Özellikle sınır hattındaki hareketlilik dikkat çekici."
Haktan masadaki dosyaya baktı.
Mehmet Aslan'ın adı yeniden karşılarına çıkmıştı. Ve bu kez mesele, yalnızca bir operasyon dosyasından ibaret görünmüyordu.
Kaan toplantıyı bitirmek üzere dosyalarını topladı.
"Yeni sağlık personeli geldiğinde Haktan, sen ilgileneceksin. Üs düzenini ve görev koşullarını anlatırsın."
Haktan kısa bir baş hareketiyle karşılık verdi.
"Anlaşıldı komutanım."
Toplantı sona erdiğinde herkes yavaş yavaş salondan ayrıldı.
Haktan ise masanın üzerinde unutulmuş dosyaya son kez baktı.
Henüz tanımadığı iki kişinin üsse gelişi, yaklaşan günlerde yaşayacaklarının yalnızca küçük bir başlangıcıydı.
Başhekim yardımcısının odasının kapısı açıldı.
Damla ve Elmas, ellerindeki dosyalarla dışarı çıktılar. İkisinin de yüzünde şaşkınlık vardı. Koridorun karşısındaki bekleme koltuklarında oturan Ceylin ve Şeyma, onları görür görmez ayağa kalktı.
Ceylin merakla ikisine baktı.
"Ne oldu? Neden bu kadar uzun sürdü?"
Elmas cevap vermeden önce Damla'ya baktı. Damla elindeki dosyayı göğsüne doğru çekti.
"Bir görevlendirme var."
Şeyma kaşlarını çattı.
"Nasıl bir görevlendirme?"
Elmas derin bir nefes aldı.
"İkimiz askerî üsse gönderiliyoruz."
Ceylin'in yüzündeki merak yerini şaşkınlığa bıraktı.
"Askerî üs mü?"
Damla başını salladı.
"Şehir hastanesinden iki personel istemişler. Doktor ve hemşire. İsimlerimizi bildirmişler."
Şeyma birkaç saniye konuşamadı.
"Ne zaman?"
"İki gün sonra."
"İki gün mü?" Ceylin'in sesi yükseldi. "Yani iki gün sonra burada olmayacaksınız?"
Elmas omuzlarını hafifçe kaldırdı.
"Öyle görünüyor."
Şeyma, Damla'nın elindeki dosyayı aldı. Görevlendirme yazısını dikkatlice okudu.
"Peki ne kadar kalacaksınız?"
"Henüz belli değil," diye cevap verdi Damla. "Görev süresine ilişkin ayrıntılar üsse gittiğimizde bildirilecekmiş."
Ceylin derin bir nefes verdi.
"İkiniz de aynı anda gidiyorsunuz. Hastanede bizi kime bırakıyorsunuz?"
Elmas gülümseyerek Ceylin'in koluna girdi.
"Merak etme, birkaç gün sonra bizi özlersin."
"Ben sizi zaten her gün çekiyorum. Bir de özlemekle uğraşamam."
Şeyma gülerek başını salladı.
"Tamam, madem iki günümüz var, bu iki günü birlikte geçireceğiz. İtiraz kabul etmiyorum."
Damla hafifçe gülümsedi.
"Önce şu dosyaları tamamlayalım. Sonra ne yapacağımıza bakarız."
"Yine iş!" diye söylendi Elmas. "İnsan bir kez de iş düşünmeden konuşur."
"Sen düşünme zaten. İkimizin yerine ben düşünürüm."
Elmas gözlerini devirdi.
Ceylin ve Şeyma'nın kahkahaları koridorda yankılandı.
Fakat dört arkadaş da biliyordu ki iki gün sonra alıştıkları düzen değişecekti.
İki gün çabucak geçti.
Damla ve Elmas, hastanedeki devir teslim işlemlerini tamamladıktan sonra eşyalarını hazırlamıştı. Sabah erkenden askerî üsse gitmek üzere yola çıktılar.
Araç ilerlerken Elmas, camdan dışarı bakıyordu. Bir süredir konuşmuyordu. Sonunda sessizliği bozdu.
"Damla?"
"Hı?"
"Biraz heyecanlı mısın?"
Damla gözlerini yoldan ayırmadan cevap verdi.
"Biraz."
"Biraz mı? Benim içimde küçük çaplı bir toplantı yapılıyor şu an."
Damla güldü.
"Senin içinde her zaman toplantı var."
"Çok komiksin."
Araç askerî üssün girişine yaklaştığında ikisi de sustu.
Yüksek güvenlikli giriş, nöbetçi askerler ve çevredeki hareketlilik, şehir hastanesinden oldukça farklı bir atmosfer oluşturuyordu.
Araç durdu.
Görevli asker yanlarına yaklaştı.
"İsimlerinizi alabilir miyim?"
Damla ve Elmas kimliklerini uzattı.
Görevli bilgileri kontrol ettikten sonra giriş için onay verdi.
Araç yeniden hareket ettiğinde Elmas hafifçe Damla'ya döndü.
"Sanırım yeni hayatımız başladı."
Damla dışarıya baktı.
"Sanırım öyle."
Aynı saatlerde Sancak Timi'nin bulunduğu binada...
Haktan, çalışma masasının başında yeni görevlendirme belgelerini inceliyordu. Kapı iki kez çalındı.
"Gel."
Kadir içeri girdi.
"Komutanım, yeni sağlık personeli üsse ulaşmış."
Haktan dosyayı kapattı.
"İsimleri?"
"Damla ve Elmas."
Haktan ayağa kalkarak masasının üzerindeki telsizi aldı.
"Tamam. Karşılama işlemlerini tamamlayın. Birazdan ben de geleceğim."
Kadir başını salladı.
"Emredersiniz."
Kapı kapandığında Haktan ceketini aldı ve odadan çıktı.
Yeni gelen iki personelin kim olduğunu henüz bilmiyordu.
Ama çok yakında tanışacaklardı.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları