Asıl Ben Kim?

Bölüm 1•

Ne oluyor ya!

Tema:
Gene aynı şeyler oluyordu. Uyan,okula git,Molly ile eve dön,ders calis , uyu. Ama Molly'de uzun zamandir bir tuhaflik hissediyordum.Sanki yanimda bir insan degilde bir bosluk vardi...
    Molly ile otururken bir anda sususp;"Ne oldu Libenta'cigim?" diye sordu.Yüzünde her zamanki gibi o tatlı gülümsemesi vardı.Molly nedense ger konuda benden daha iyidir.Mesela o sarışındır ama ben ise kahverengi saçlıyım; o yeşil bir göze sahiptir ama ben neden orada olduğunu bilmediğim bir simsiyah bandanalı kahverengi gözlü bir kızım.Onun dersleri hep iyiydi, benimkiler ise eh işte yani...
     "Birşey yok." dedim."Sadece bugün civcivimizin neden 1900'lerdeki Amerikan kızlara benzediğini sorucaktım." yüzümde bunu söylerken muzip bir gülüş vardı."Ya sus! Sadece stilimi değiştirdim." dedi bir şakacıktan sinirle.
          Boynunda dikiş izi vardı..."Ne oldu sana  Molly?" diye sordum sertçe."Birşey yokki neden bah-"sol kaşı yukarı kalktı.Yalansöylüyordu. "Ne oldu dedim sana! Gel bulalım onu!" dedim ve Molly nin kolunu tutup onu sürüklemeye başladım."Ya yanlışlıkla kendim yaptım bırakır mısın? Libenta SARDOTHİEN."Duraksadım;bana ilk defa böyle sesleniyordu. Bir anda kolumu bırakıp kaçtı."Molly nereye!.." bu bir soru değildi.
Peşinden gitmedim, yakalayamazdım yada kıstıramazdımda. Belki Rian birşeyler biliyordur. diye geçirdim içimden.
      Koşarak Rian'ı aramaya başladım. Sınıf, kafetarya, konsey sınıfı, havuz, spor salaonu derken sonunda bahçede buldum. Orada simsiyah saçlarıyla, göz kamaştıran esmerliğiyle, sonsuz ve bağımlılık yapan siyah gözlerimle karşımda duruyordu.
     Çabucak kollarına tutundum."Aşkım Molly'nin boynundaki dikiş izi neden var biliyor musun?" dedim hızlıca
 "Neyden bahsediyorsun ne izi?" diye sordu. Oda yalan söylüyordu;emindim."Off.Nasıl öğrenicem ki şimdi?Sizin ağzınızdan bakla alınmıyor ki!" diye söylenmeye başladım.
       Okulda dolaşırken iki küçük çocuğun kavga ettiğini gördüm.Birisi siyah büyük gözlere ve siyah kısa bir saça, kıpkırmızı yanaklara ve tatlı bir yüze sahipti.Diğeri ise simsiyah bir köstüm giyiyordu."Hep aynı şeyleri yapıyorsun Mark!Bu hiç adil değil!" diye bağırdı kırmızı yanaklı. "Kes Kotaru. Zaten uykum var seninle uğraşamam." dedi Mark.
          "Hey çocuklar ne oluyor bakalım?" dedim onların yanına gidip." Mark bana adetsiz davranıyor!" dedi Kotaru.
      "İnsan olsaydın sana iyi davranirdim."
        "Mark hep aynısı yapıyorsun!" Kotaru ağlamaya başladı."Ağlamayı kes ağlak bebe." dedi Mark sertçe."Öyle dememelisin Mark." dedim uyarıcı bir tonda.Mark göz devirdi ve konuşmaya başladı."Neyse ben uyicam görüşmemek üzere." dedi ve bir anda toz olup kayboldu.ne gördüğüme inanamayarak  gözlerimi ovdum ."Yanlış mı gördüm yoksa o bir anda yok mu oldu?" dedim inanamayarak."Yanlış görmedin R-" Kotaru ağzını kapatıp kafasını hayır anlamında sallamaya başladı.Oda çabucak yok oldu.

     Geceleyin uyuyamamiştim. O çocuklar neyin nesiydi? İnsanlar mı? Yoksa değiller mi? diye düşünmeden uyuyamadım.
    "Libss hadi çıksana!" Molly gelmışti."Geliyorum bekle!" diye seslendim.Hızlıca aşaği inip yanına geçtim.
     "Bugün okulu asalım mi?" 
     "Ama ben konuları bilmiyorum ki!" dedim. Evet bilmiyordum gerçektende . Kafamda sadece son 1 ayda ne işlediysek o vardı. 
    "Ben sana öğretirim." dedi."Tamamo zaman anlaşrık.Sana buarada birşey sorucam." dedim hızlıca.Sesim tartışmaya yer birak mayacak kadar sertti."Dün ne oldu?Yara izin de ne?" Merak ettiğim konularda istediğimi soğukkanlilikla her zaman soyleyebiliyordum.
      Molly gözlerini kaçırdı"Sana söylemiştim neyse..." iç çekip devam etti."Hadi gel ağaç eve gidelim!" kolumdan tutup civildayarak beni agac eve götürdü. "Lisbant ile burada oynuyorduk..." büyülenmiştim.Kitapalr ve mangalar mükemmel bir şekilde dizilmişti,film cizgi film ve anime izlediğimiz tablet ile televizyon tertemizdi,mükemmel bir şekilde toplanmıs yatak vb. herşey vardı. Büyülenmiş gözlerim masadaki kurumuş gülleri görünce dona kaldım.

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları