KARANLIĞIN MİRASI 1. DOLUNAYIN LANETİ

Bölüm 10•

BÖLÜM 10 – FISILTILAR

Tema:
Köyde günler birbirini kovalıyordu. Herkes normalmiş gibi görünse de aslında gözlerde saklı bir endişe vardı. Herkes birbirini izliyor, herkes birbirinden şüpheleniyordu.
Ben ise defterimi doldurmaya devam ettim. Lydia, Markus, Tobias ve Adam’ın ormandaki toplantısını yazmıştım. Onları açık edemezdim, çünkü elimde kanıt yoktu. Sadece bir tek şey biliyordum: Dolunay yaklaştıkça işler değişecekti.
Bir sabah köy meydanına çıktığımda, çocukların sessizce fısıldaştığını duydum. Yanaştım. Küçüklerden biri korkuyla arkadaşına şöyle diyordu:
— Dün gece penceremden baktım. Ağaçların arasında parlayan gözler gördüm. Ama bana bakıyorlardı.
Arkadaşı titreyerek cevapladı:
— Belki de rüya görmüşsündür.
Ben o konuşmayı duydum ve kalbim sıkıştı. Çocuklar bile fark ediyordu artık. Bu, köyün güvenliğinin kalmadığını gösteriyordu.
Aynı gün yaşlı şifacı kadına uğradım. Elinde kurutulmuş otlarla küçük şişeler hazırlıyordu. Bana dönüp dedi ki:
— Evlat, bazen savaşmak yerine anlamak gerekir. Eğer içlerinden biri hâlâ insan yanını koruyorsa, onu bul. Onu kaybedersen hepsi kaybolur.
Bu sözler kafamda yankılandı. Acaba kararsız kalan gerçekten Adam mıydı? Yoksa diğerlerinden biri mi?
Akşam üstü köyün dışında, nehir kenarında oturdum. Suların yüzeyinde ayın yansıması titreşiyordu. Ormanın derinliklerinden hafif bir uluma duyuldu. Ama bu kez öfke dolu değildi. Daha çok… hüzünlüydü.
Sanki bir yardım çığlığı gibiydi.
O gece defterime şunu yazdım:
"Onlar sadece canavar değil… belki de lanetin kurbanı."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları