KARANLIĞIN MİRASI 1. DOLUNAYIN LANETİ
Bölüm 11•
BÖLÜM 11 – NEHİRDEKİ GÖLGE
Tema:
Nehir kıyısında defterimi kapatıp ayağa kalktım. Hava serinlemiş, sis yavaş yavaş yükselmeye başlamıştı. Sessizlik içinde sadece suyun akışı ve arada bir çıkan kurbağa sesleri duyuluyordu. Ama içimde bir huzursuzluk vardı; sanki biri beni izliyordu.
Elimdeki küçük feneri yaktım. Işık suyun yüzeyinde dalgalandı. İşte o anda, suyun diğer tarafında bir gölge belirdi. Uzun boylu, kambur bir siluet. Tam seçemiyordum, ama gözleri belli belirsiz parlıyordu.
Kalbim hızlandı. Adım atmaya çalıştım ama ayaklarım kök salmış gibi yere çakılıydı. Gölge birkaç saniye kıpırdamadan bana baktı. Sonra sisin içinde kayboldu.
Hemen ardından arkamdan bir ses geldi:
— Keven…
Dönüp baktığımda kimse yoktu. Sesin yankısı kulaklarımda çınladı. Kendi kendime “hayal görüyorsun” dedim, ama içimde biliyordum ki bu gerçekti.
Ertesi sabah köy meydanında Markus’u gördüm. Yüzü solgundu, gözlerinde uykusuzluğun izleri vardı. Yanıma gelip fısıltıyla konuştu:
— Dün gece nehir kenarında mıydın?
Şaşırdım.
— Evet… neden sordun?
Gözlerini kaçırarak yanıtladı:
— Ben de oradaydım. Birini gördüm ama emin olamadım. Belki de gölge oyunu…
Markus’un sözleri beynime kazındı. O da görmüştü! Ama neden bunu bana söyledi? Yoksa bilerek mi yaklaştı?
Gece olduğunda şifacı kadının sözleri aklıma geldi: “İçlerinden biri hâlâ insan yanını koruyorsa, onu bul.” Acaba Markus muydu? Bana ipucu mu bırakmak istemişti?
Defterime şunu yazdım:
"Gölge nehrin kıyısında belirdi. Ama belki de gerçek canavar gölgelerin arasında değil, aramızda gizleniyor."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 16 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları