KARANLIĞIN MİRASI 1. DOLUNAYIN LANETİ

Bölüm 12•

BÖLÜM 12 – ÇATIRDAYAN GECE

Tema:
Gece köye ağır bir sessizlik çökmüştü. Sanki herkes aynı anda nefesini tutmuştu. Karavanımın içindeydim; fenerin titrek ışığı duvarlara gölgeler çiziyordu. Defterim önümde açıktı, kalem elimdeydi ama bir türlü yazamıyordum. Düşünceler zihnimde dönüp duruyordu: Markus gerçekten bana yaklaşmaya mı çalışıyordu, yoksa bir tuzak mı kuruyordu?
Tam o sırada dışarıdan hafif bir çatırdı duydum. Sanki kuru dallar kırılıyordu. Hemen ışığı kapattım. İçerisi zifiri karanlığa gömüldü. Kulak kesildim. Çatırdılar yaklaşıyordu. Ağır, dikkatli adımlar.
Karavanın penceresinden baktım. Sislerin arasında bir gölge süzülüyordu. Bu kez uzun saçları ve ince siluetiyle Lydia’ydı. Elinde küçük bir çanta taşıyordu. Karavanın yanına kadar geldi, ama içeri bakmadı. Yavaşça yere eğildi ve çantayı kapının önüne bıraktı. Sonra sessizce kayboldu.
Bir süre bekledim. Sonra temkinli adımlarla kapıyı araladım. Çantayı aldım. İçini açtığımda gördüğüm şey beni donakaldırdı: Küçük şişeler, otlar ve birkaç damla kurumuş kan izleriyle dolu eski bir kumaş parçası. Ve en altta katlanmış bir not:
"Dolunay yaklaşırken dostunu düşmanından ayırmayı öğren. Bazıları seni korumak istiyor, bazıları ise seni susturmak."
Not imzasızdı.
O an kalbim daha da karıştı. Lydia düşman mıydı, yoksa gizli bir müttefik mi?
Gece ilerledikçe ormandan ulumalar duyuldu. Öncekilerden daha yakın, daha tehditkâr. Köydeki köpekler birden havlamaya başladı, tavuklar çırpınarak kümesten çıktı. Bütün köy ayağa kalktı. İnsanlar korkuyla evlerinden çıkıp kapılarını kapattı.
Ben ise karavanın içinde, elimde o notla kalakalmıştım. İçimden bir ses diyordu:
"Kimin dost, kimin düşman olduğunu bilmeden bu savaşın içine girmek ölümcül olacak."
Ama artık geri dönüş yoktu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları