KARANLIĞIN MİRASI 1. DOLUNAYIN LANETİ
Bölüm 6•
BÖLÜM 6: SESSİZ FIRTINA ÖNCESİ
Tema:
BÖLÜM 6: SESSİZ FIRTINA ÖNCESİ
O sabah köydeki herkesin yüzü solgundu. Ormanın kenarında bulunan ceset herkesin uykusunu kaçırmıştı. Çocukların dışarı çıkmasına izin verilmiyor, evlerin kapıları erken saatlerde kilitleniyordu. Dolunay yaklaşırken, köyün üzerine ağır bir sessizlik çökmüştü.
Benim içinse bu sessizlik hiç de huzurlu değildi. Kafamın içinde yüzlerce soru vardı: Enid’in notu ne anlama geliyordu? Neden bu kadar çok bayılıyordu? Ve en önemlisi, kurt adamla arasında nasıl bir bağ vardı?
O gün karavanımın içinde oturup defterimi karıştırdım. Günlüğümdeki her satır artık daha büyük bir gizemi işaret ediyordu. Çizdiğim semboller, yazdığım notlar, hatta Enid’in bana söylediği cümleler… Hepsi bir bütünün parçaları gibiydi ama hâlâ resmi göremiyordum.
Akşamüstü Enid kapımı çaldı. Gözleri yorgun, adımları kararsızdı. İçeri girdiğinde karavanın havası bile değişti sanki. Bir süre konuşmadık. Sessizlikte sadece kalp atışlarımı duyabiliyordum.
Sonunda o konuştu:
— Keven, bana güveniyor musun?
Sorusu bıçak gibi saplandı. Bir yanım “evet” diye haykırmak istiyordu, diğer yanım ise notu hatırlıyordu. Ona uzun uzun baktım, sonra başımı eğip mırıldandım:
— Eskisi kadar emin değilim.
Gözlerindeki kırgınlık gizlenmeyecek kadar açıktı. Dudakları titredi, ama bir şey söylemedi. Sadece karavanın penceresinden dışarıya, ormanın karanlığına baktı.
— Dolunay yaklaşıyor, dedi. Bu gece değil, ama çok yakın… O gece bir şey olacak.
— Ne olacak? dedim.
Cevap vermedi. Sanki boğazında düğümlenmişti sözler. Sonra hızla kalktı, kapıyı açtı.
— Sana zarar vermek istemem. Ama bana güvenmezsen… her şey daha da kötüleşecek.
Ve çıktı. Kapıyı ardına kadar açık bırakarak.
Gece çöktüğünde karavanımın içinde yalnız kaldım. Dışarıda kurt ulumaları yankılanıyordu. Ay büyüyordu, ama hâlâ tam yuvarlak değildi. O an fark ettim: Bu sessizlik, yaklaşan fırtınanın habercisiydi.
Benim yapmam gereken, hem Enid’in sırrını çözmek hem de kurt adamın kimliğini öğrenmekti. Ama içimde, ikisinin aslında tek bir kişi olabileceğine dair korkunç bir his büyüyordu.
Ve içimde bir ses fısıldıyordu:
“Dolunay geldiğinde gerçek ortaya çıkacak.”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 19 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları