KARANLIĞIN MİRASI 1. DOLUNAYIN LANETİ

Bölüm 8•

BÖLÜM 8 – KANLI İZLER

Tema:

BÖLÜM 8 – KANLI İZLER

Adam’ın gözlerindeki o sarı parıltıyı gördüğüm an kalbim yerinden fırlayacak gibiydi. Ama bağırmadım, saklandığım yerden izlemeye devam ettim. Adam aynanın önünde uzun süre hareketsiz kaldı, sanki içindeki başka bir yüzle konuşuyormuş gibi.
Sonra evden çıktı. Ben de sessizce peşine düştüm. Ormanın derinliklerine doğru yürüyordu. Ay, bulutların arasından süzülüyor, önümüzdeki patikayı gümüş gibi parlatıyordu. Adam bir noktada durdu. Çevresine baktı. Ve o an… yalnız olmadığını fark ettim.
Gölgelerden üç kişi daha çıktı. Onları daha önce hiç görmemiştim.
Lydia – siyah pelerinli, uzun saçlı bir kadın. Gözleri soğuk ve keskin bakıyordu.
Markus – iri yapılı, omzunda eski bir balta taşıyan esrarengiz bir adam.
Tobias – ince yapılı, kambur duruşlu, sürekli ellerini ovuşturan, sinsi bakışlı biri.
Adam fısıldadı:
— Dolunay yaklaşıyor. Bu köyde daha fazla gizlenemeyiz.
Lydia kısık bir sesle güldü.
— O zaman av başlasın.
Markus baltasını yere vurdu, metal sesi ormanda yankılandı.
— Önce zayıflar. Sonra geri kalanlar.
Tobias ise titrek sesiyle ekledi:
— Ve içimizden biri hâlâ kararını vermedi…
Hepsi aynı anda Adam’a döndü. Adam dişlerini sıktı, yumruklarını sıktı, ama bir şey söylemedi.
O an anladım: Kurt adam sadece Adam değildi. Bu, bir çetenin, bir topluluğun işiydi. Ve Enid’in şüpheleri doğru çıkmıştı… köyün içinde birden fazla kurt adam vardı.
Ama içlerinden birinin hâlâ tam dönüşmediğini, kararsız kaldığını duymuştum. Bu, benim için bir umut olabilirdi.
Tam geri çekilecekken ayağım bir dal parçasını kırdı. Ses yankılandı. Dördü aynı anda başlarını çevirdi. Sarı gözler karanlığı delip bana kilitlendi.
Ve Lydia’nın sesi yankılandı:
— İzleniyoruz.
Bir anda üzerime doğru koşmaya başladılar.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları