Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
⋆
Gülümsemek.
Her kesin düşüncelerinin aksine bence en güzel rol gülümseyerek yapılır.Çünkü o role büründüğünde gülümseme gözlerinede ulaşırsa kimse fark etmez,edemez.
Ama gözler ulaşmayan rol fark edilir gözler ruhun aynasıdır.
Bu yüzden en iyi rolün en önemli kurallarından biri gözlere yalan söyletmektir.
⋆
Bazı insanların sabahları uyanmak için kahveye ihtiyacı olur. Benimse Kıvanç Candemir'i görmemek için küçük çaplı bir mucizeye ihtiyacım vardı.
Maalesef ki mucizeler, özellikle salı sabahları, benim için pek çalışmıyordu.
Ofise girdiğimde saat henüz dokuzu bile geçmemişti. Elimde kahvem, omzumda çantam ve yüzümde dünyanın en sahte gülümsemesiyle masama ilerledim.
Bugün güzel bir gün olacaktı.
En azından Bay egonun daha yüzünü bile görmedim bu yüzden şuanlık sevinebilirim.
Bilgisayarımı açıp masama yerleştiğim sırada yan masadaki arkadaşım bana doğru yaklaştı.
"Beste, patron seni çağırmış."
Kahvemi ağzıma götürürken olduğum yerde durdum.Daha kahvemden bir yudum dahi alamamıştım.
"Hangisi?"Kaşlarını kaldırdı.
"Şirkette kaç tane patronumuz var bizim.Beste sen iyi misin?"
"Üzgünüm,sabahları algılarım pek iyi çalışmıyor ve beynimin bu bilgiye kendini alıştırması gerekiyor bir süre."
İçimden derin bir nefes aldım.
Mükemmel. Günümün geri kalanı resmen mahvolmuştu.
Kahvemi masaya bırakıp Kıvanç Candemir'in odasına doğru yürüdüm.
Kapısının önüne geldiğimde iki kez tıklattım. "Gel."
O kendinden emin ses...
Kapıyı açıp içeri girdim. Bay ego, masasının arkasındaki koltuğunda oturuyordu. Siyah gömleğinin kollarını dirseklerine kadar kıvırmış, önündeki dosyaya göz gezdiriyordu. Her zamanki gibi kusursuz görünüyordu ve açıkcası bunu kıskanıyordum.
Bazı insanların aynalarla aralarında özel bir anlaşma yaptıklarını düşünüyorum.
Kıvanç da onlardan biriydi.
"Çağırmışsınız."Başını kaldırdı.
"Geç kaldın."Saatime baktım.
"Dokuz bile olmadı."
"Dokuzda burada olmanı istiyorum."
"Şu an dokuz."
"İki dakika geç kaldın."
Gülümsedim."İki dakika için beni özlediğinizi bilmiyordum."
Bakışlarını üzerimde gezdirdi.
"Özgüvenin gerçekten takdir edilesi."
"Teşekkür ederim. Sizin kadar olmasa da uğraşıyorum."
Kıvanç sandalyesine yaslandı.
Dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
İşte bu adamın en sinir bozucu özelliği buydu. Ne söylesem karşılığını verecek bir şey buluyordu.
"Beste."
"Efendim, Bay Ego?"
Kaşları hafifçe çatıldı.
"Ne dedin?"
"Bir şey demedim."
"Az önce bana Bay Ego mu dedin?"
Gözlerimi kırpıştırdım.
"Hayır. Kulağınızda bir problem olabilir isterseniz sizin için bir doktor randevusu ayarlayabilirim."
Birkaç saniye boyunca yüzüme baktı.
Sonra önündeki dosyayı kapattı.
"Seninle konuşmam gereken bir konu var."
"İşle ilgili mi?"
"Sayılır."
"Harika. İşle ilgiliyse dinliyorum."
Bir süre sustu. Sanki söyleyeceği şeyi kafasında tartıyordu.
"Geçen hafta ailemle bir akşam yemeği yedim."
"Afiyet olsun."
"Beste."
"Dinliyorum."
"Aileme hayatımda biri olduğunu söyledim."
Birkaç saniye boyunca onu süzdüm.Sonra istemsizce güldüm.
"Yani?"
"Gayet açık konuştum."
"Hayatınızda biri mi var?"diye sordum ama daha çok 'Size katlana bilen birimi var?' gibiydi.
"Öyle söyledim."
"Hayatınızdaki kişi kim?"
Kıvanç derin bir nefes aldı.
"Yok."
Gülümsemem yavaşça kayboldu.
"Bir dakika. Ailenize sevgiliniz olduğunu söylediniz ama sevgiliniz yok mu?"
"Evet."
"Yani yalan söylediniz."diye belirttim.
"Bu kadar şaşırmana gerek yok."
"Şaşırmadım. Sadece insanın kendi hayatına bu kadar gereksiz sorun çıkarmasını izlemek biraz etkileyici."
Kıvanç gözlerini devirdi.Az önce patronum bana göz devirdi.
"Konuyu dağıtma."
"Ben mi dağıtıyorum?"
"Beste."
"İyi be sustum."Kollarımı göğsümde birleştirip onu dinlemeye devam ettim.
Kıvanç bu kez biraz daha ciddi görünüyordu.
"Büyükbabam son zamanlarda rahatsız. Ailem de onun moralini yüksek tutmaya çalışıyor. Sevgilim olduğunu öğrenince çok mutlu olmuş. Beni aradı, onunla tanışmak istediğini söyledi."
"Ee?"
"Onu kırmak istemiyorum."
Başımı hafifçe yana eğdim.
"Anlıyorum. Peki bu benimle neden ilgili?"
Kıvanç birkaç saniye sustu.
Sonra gözlerimin içine baktı."Çünkü senden bir ricam olacak."
İçimde kötü bir his belirdi.
"Ne tür bir rica?"
"İki haftalığına..."Duraksadı.
"Sevgilim olmanı istiyorum."
⚘Bu benim yazdığım ikinci kitap ve beğenileriniz benim için çok önemli umarım beğenmişsinizdir.
Bu bölümü beğendin mi?
Bölüm Yorumları