Gölgenin Hükmü,"Ateşin varisleri"
İrademi çalamazsın
Mira'nın Gözünden
(Ayna Vadisi'nin Karanlık Salonu)
Varis’in o zehirli fısıltıları zihnime bir çivi gibi çakılırken, tenimde dolaşan o buz gibi havayı hissettim. Gözlerimin içine bakarak ruhumu ele geçirmeye, o karanlık büyüyle beni kendi iradesine bağlamaya çalışıyordu. Ayak bileklerimden yukarı tırmanan, kendi gölgemin o yabancı ve boğucu sarmaşık gibi sardığını hissettiğim an, içimdeki o vahşi alevlerin titrediğini fark ettim.
Zihnimin derinliklerinde bir kapı zorlanıyordu. Varis, o mor taşın gücüyle beni aElion’a karşı bir silah yapmaya, irademi çalmaya çalışıyordu.
Beni köleleştirebileceğini mi sanıyorsun, gölge faresi? diye haykırdım içimden.
Damarlarımda dolaşan o ateş-ruh soyunun öfkesi, bu yabancı büyünün soğukluğunu sezdiği an daha da harlanmaya başladı. Varis’in etrafımda dönen adımlarına, zihnime sızmaya çalışan o karanlık fısıltılarına boyun eğmeyecektim. Gözlerimdeki o mavi alevlerin kararmaya başladığı o kritik saniyede, dişlerimi sıktım ve içimdeki tüm gücü o gölgeyi yakmak için topladım.
Ona teslim olmayacaktım. Çünkü benim ruhum, ne Varis’in karanlığına ne de başka birinin zincirine sığacak kadar hırçındı.
Varis’in zihnime sızmaya çalışan o zehirli fısıltıları, gölgemin ayak bileklerimi sıkan o buz gibi parmakları... Hepsi bir saliselik an içindeydi. Ama unuttuğu bir şey vardı: Ben alevin ta kendisiydim.
Dişlerimi sıktığım an, içimdeki o derinlerden gelen öfkeyi ve gücü serbest bıraktım. Bedenimden içeri sızmaya çalışan o karanlık büyü, damarlarımda dolaşan saf ateşle temas ettiği anda titredi. Gözlerimi açtım; irrisimlerimdeki o mavi ışık, bir yıldızın patlaması gibi aniden şiddetli bir parıltıya dönüştü.
"Benim gölgeme hükmetmek senin ne haddine, gölge dilencisi!" diye kükredim, sesim salonun duvarlarındaki kristalleri çınlatırken.
Avuçlarımdan fışkıran o yoğun kobalt mavisi alevler, sadece parmak uçlarımda kalmadı; bir fırtına gibi etrafımda daireler çizerek patladı. Öyle bir parladım ki, odadaki en küçük bir karanlık köşe bile o mavi ışığın altında buharlaşıp gitti. Varis’in bileğime ve gölgeme doladığı o siyah sarmaşıklar, alevin o kavurucu dokunuşuyla tek bir saniyede küle döndü.
Salonun içi, gecenin en koyu karanlığını bir anda yok eden devasa bir mavi güneş gibi aydınlandı. Varis, yüzüne çarpan o kavurucu ısı ve göz alıcı parlaklık karşısında kollarını siper ederek geriye doğru savrulmak zorunda kaldı. Gölge artık orada değildi; geriye sadece zihnini ve ruhunu geri alan, gözlerinde alevler dans eden bir irade kalmıştı
aElion'un Gözünden
(Ayna Vadisi'nin Karanlık Salonu)
aMira’nın içindeki o vahşi alevin fışkırdığı, salonu devasa bir mavi güneşe çevirdiği o saniyede, Varis’in etrafımıza ördüğü o karanlık kalkanın titrediğini gördüm. Mira kendi iradesiyle gölgeleri yakıp kül etmişti; şimdi sıra bu oyunu kökten bitirmekteydi.
Damarlarımda dolaşan kristal kan, sanki binlerce güneşin enerjisini tek bir noktada topluyormuş gibi uğulduyordu. Gözlerimdeki safir mavisi parıltı, dışarıdaki o dev gaz gezegenlerin halkaları kadar parlak ve keskin bir hal aldı. Varis’in şok içinde geriye savrulduğunu gördüğüm o an, daha fazla beklemedim.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 16 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ellerine saglık çok güzel olmuş 😊
Yorum
Yorum bulunamadı.