Ay Parçası
Bölüm 1•
1. Bölüm
Tema:
İnsanı en çok sevdikleri üzer diyorlardı ama ben buna inanmazdım.
Şimdi ise öyle bir inanıyorum ki. Bu yaşıma kadar hep horgörülerek, itilip kakılarak geldim ama ses etmedim. Ses etmedim diye kendini savunamıyor dediler ama bilmiyorlar ki beni itip kakan kendi ailem. Ben aileme nasıl el kaldırırım ki. Benim babam bana hep el kaldırır, ses etmem. Çünkü o benim babam. Beni sevmeyen, tüm sinirini benden çıkartan babam.
Şimdi de hep korktuğum o odadayım.
Babamın hesabıma yatırdığı tüm parayla her ay yetimhanedeki çocuklara hediye alıp onları ziyaret ederim. Nedenini bilmiyorum ama bu beni çok mutlu ediyor. Şimdiye kadar babam bir daha yetimhaneye gitmeyeyim diye beni döverdi ama iki gün önce beni bu karanlık odaya kilitlemişti.
Bu odadan çok korkuyorum evet ama bir yandan da burda olduğum için seviniyorum. Çünkü bu odadan daha korkutucu bir oda daha var ve ben o odaya girersem bir daha bir bütün olarak çıkmam.
Babam karanlıktan korktuğumu bildiği için beni bu karanlık odaya kilitlemişti. Yaklaşık iki gündür bu odadaydım. Duvarları siyah, penceresi bile olmayan bu odanın tam ortasında ellerim iki bacağımın arasında, cenin pozisyonunda yerde yatıyorum. Bazen korkudan gözlerimi bile açamıyor, nefes almayı bile unutuyorum.
Bir kişinin adım sesleri geldi. Gözlerimi daha çok sıktım. Kapı açıldı, adım sesleri bana doğru gelmeye başladı. Birisi benim olduğum yere gelip yanıma çömeldi. Kim olduğunu bilmiyordum ta ki konuşana kadar.
"Aypare hadi aç gözlerini kızım, baban çıkmana izin verdi. Korkacak bir şey yok, hadi aç gözlerini çıkalım burdan." O konuşana kadar nefesimi tuttuğumun bile farkında değildim. Gelen kişi Kader ablaydı.
Kader abla 7 ay önce evde işe başlamıştı. Herkesin yanında bana Aypare Hanım ama yalnızken bana hep kızım derdi. Onunla iyi anlaşırız. Şu kısacık zamanda annemin bana vermediği sevgiyi o bana vermişti.
Kader ablanın dediğini yapıp gözlerimi açtım. Beni yerden kaldırıp kollarıma girdi. 2 gündür hiçbir şey yiyip içmediğim için halim yoktu. Koridordaki ışık gözlerimi ağrıttı. Gözlerim karanlığa o kadar alışmış ki ışığa zar zor alışabildim.
Kader abla beni odama götürmek yerine salona götürdü. Babam, annem ve ablam salonda oturuyorlardı. Annem beni görünce gözleri doldu. Babama karşı beni pek savunmazdı ama içten içe benim için üzülürdü. Ablama baktığımda yere bakıyordu. Ablamla iyi anlaşmazdık, o da bana yapılanlara göz yumuyordu.
Babamın oturduğu koltuğun tam karşısına bir sandalye koymuşlardır. Kader abla beni oraya oturtuktan sonra biraz geriye doğru gidip başını öne eğdi. Babam oturduğu koltuktan kalkıp yanıma geldi ve yüzüme sert bir tokat attı. Tokadın sertliğiyle başım yana eğildi, kalçama kadar gelen siyah saçlarım yüzümü kapattı. Babam saçlarımdan tutup başımı kaldırdı ve o sert sesiyle benimle konuşmaya başladı.
"Seni o odadan çıkarttığım için sevinme, şimdi git odana kendine bir çeki düzen ver. Yarın akşam çok önemli bir düğüne davetliyiz sende gelmek zorundasın. Eğer yarın gözüme batacak bir şey yaparsan seni mahvederim."
Söylediklerine karşı sadece başımı olumlu anlamda sallayabildim. Çünkü gerçekten de konuşacak halim yoktu.
Kader ablanın yardımıyla odama gittim. Ilık bir duş aldıktan sonra pijamalarımı giyip odama geçtim. Saçlarımı tarayacakken kapım çaldı. Ben daha gir demeden Kader abla içeri girdi. Elindeki tepsiyi çalışma masama bıraktıktan sonra yatağıma, benim yanıma oturdu. Elimdeki tarağı alıp saçlarımı taradı. Saçlarımı tarayıp kuruttuktan sonra ördü. Masadaki tepsiyi alıp kucağıma bıraktı. Bana gülümsediğinde bende ona karşılık verdim.
Kader abla odadan çıktıktan sonra yemeği yiyip yatağıma yattım. Karanlıktan korktuğum için ışığı kapatmadım. Gözlerim yavaş yavaş ağırlaştı ve uykuya teslim oldum.
***
Karanlıktı. Sokakta tek başımaydım. Durmadan koşuyordum ama nereye gittiğimi bilmiyordum. Bir sokaktan çıkıp başka bir sokağa giriyordum. Sonra uzakta iki kişi gördüm.
Onlara yaklaştıkça kim olduklarını anladım. Babam var orda, elindeki silahı karşısındaki kıza doğrultmuştu. Babamın karşısında üstünde gelinlik olan bir kız vardı. Sırtı bana dönük olduğu için kim olduğunu anlamıyordum ama sonra kız bana döndü. O kız bendim.
Yüzünde acı dolu bir gülümsemeyle bana bakıyordu. Sonra bir silah sesi geldi.
Babam beni vurmuştu.
Nefes nefese, ter içinde kalmış bir şekilde gözlerimi açtım. Gördüğüm bir rüya değil kabustu. Henüz sabah olmamıştı. Gördüğüm kabustan sonra bir daha uyuyabileceğimi sanmıyordum.
Odamdan çıkıp mutfağa indim. Kendime şekersiz sütlü bir kahve yaptıktan sonra odama döndüm. Odamın geniş balkonuna çıktım. Aşağıdan korumaların seslerini duydum. Baktığımda aralarında Adem abiyi de gördüm.
Adem abi babamın en iyi adamlarından biriydi. Uzun boylu, esmer, iri bir yapısı olan bir adamdı. Aşağıya indiğimde Adem abi beni fark etti ve yüzüne bir tebessüm kondurup yanıma geldi.
"Hayrola Aypare uyumadın mı?" Sorusuna karşılık olarak "Hayır" dedim. Hemen kaşlarını çattı. "Yine kabus mu gördün?" dedi bu sefer. "Evet. Ama önemli bir şey değil. Bilirsin kabus gördükten sonra uyuyamam. Balkondan seni görünce yanına gelmek istedim." dedim.
Yüzüne tekrar bir tebessüm kondurduktan sonra "madem uyuyamadım seninle biraz egzersiz yapalım mı, ister misin" dedi. Bende ona karşılık olarak yüzüme bir tebessüm kondurup " tabii ki isterim" dedim. Birlikte korumaların çalıştığı spor salonuna gittik.
O kadar çok egzersiz yapmışız ki günün ağardığını bile anlamamışız. "Aypare Hanım babanız uyanmak üzere eve gelmeniz lazım" Kader ablanın sesiyle kapıya baktık. Kader abla telaşlı bir şekilde bana bakıyordu. Ona cevap vermeden eve gittik.
Odama gidip üstümü değiştirdim, saçlarımı tarayıp ördüm. Aşağıya indiğimde tahmin ettiğim gibi herkes masaya oturmuştu. Masadaki yerime geçtiğimde ablamla göz göze geldik. Bana gülümsediğinde yüzümdeki gülümsemenin zoraki olduğunu anlamamak için aptal olmak gerekirdi.
Ona karşılık vermeden önüme döndüm. "Akşam ailemize yaraşır bir şeyler giy, orada bizi rezil edecek bir şey yaparsan sena ne yapacağımı söylememe gerek yok değil mi kızım." Babama bakmadım ama yüzünde alaycı gülümsemesi olduğunu tahmin edebiliyordum. Başımı kaldırmadan "merak etme baba sizi rezil etmem" dedim.
Kahvaltıda bir şeyler atıştırdıktan sonra odama gittim. Akşama daha vardı. Yastığımın altına sakladığım küçük çizim defterimi çıkarttım. Gördüğüm kabus aklıma gelince acaba gelin olsam nasıl bir gelinlik seçerdim diye düşündüm. Sonra aklıma bir tasarım geldi ve onu çizmeye başladım. Çizimim fazla uzun sürmüştü. Akşam için hazırlanmam gerekiyordu.
Dolabımdan laciver, yırtmaçlı stablez bir elbise çıkardım. Saçlarım uzun olduğu için dağınık topuz yapamadım. Ben de uzun saçlarımı düzleştirdim ve açık bıraktım. Saçlarımı açık bırakmayı seviyordum ama babam her seferinde saçlarımı yolmaktan daha beter ediyordu. Ona rağmen saçlarımı kestirmedim.
Makyajımı yapmadan önce kollarımdaki gözüken morlukları kapattım. Sırtımdakileri saçlarım kapattığı için sırtıma dokunmadım. Makyajımı koyu kahve gözlerimi ortaya çıkartacak şekilde yaptım, dudağıma da hafif bir ruj sürdükten sonra elbisemi giydim. Elbiseme uygun topuklu ayakkabılarımı giyip çantama da eşyalarımı koyduğuma göre artık hazırdım. Aşağıya indiğimde annemle babam girişte bekliyorlardı.
Babam siyah takım elbisesinin altında beyaz gömlek giymişti, siyah kravatını da unutmamıştı. Annem de babamla uyumlu olarak dizine kadar gelen dar, siyah, göğüs dekoltesi olan kollu bir elbise giymişti. Benden sonra ablam aşağıya indi. Ablama baktığımda stablez, uzunluğu kalçasının altında biten bordo bir elbise giymişti, dudaklarına da elbiseyle uyumlu bordo ruj sürmüştü. Omuzlarına kadar gelen dalgalı saçlarını açık bırakmıştı.
Ablam kendini göstermeyi seven bir kişiydi ama yine de güzel görünüyordu. Bugün ilk defa bir aile olarak bir yere gidecektik.
Normalde babam beni hiçbir yere götürmezdi. Bugün neden beni de oraya götürmek istedi bilmiyordum ve sormaya da cesaret edemiyordum. Ama bugün ilk defa bir aile olarak bir yere gideceğimiz için çok heyecanlıydım.
Her şeye rağmen biz bir aileydik.
Babam Halit KIRAÇ
Annem Leman KIRAÇ
Ablam Sedef KIRAÇ
ve ben Aypare KIRAÇ
Hayatımı değiştirecek adamla karşılaşacağımı bilmeden o evden ailemle birlikte çıktık.
~Bölüm Sonu~
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları