Karanlık Lise: Kan Bağı

sabah alarmın o iğrenç sesiyle uyandım.. yine o kasvetli güne, gölge kasabasına uyanmıştım. annemler neden buraya taşınmak istedi hala anlamıyorum, güneş bile açmıyo burda ya sürekli bi sis var etrafta. aynaya baktım, sıradan kahverengi saçlarım her zamanki gibi darmadağınıktı. hemen banyoya girip o çok sevdiğim çilekli şampuanımla yıkandım. bu kasabadaki tek güzel şey bu şampuanın kokusuydu heralde...

üstüme siyah bi kot ve bol bi kazak geçirdim. gölge koleji dedikleri o garip okula gidicektim bugün. şato gibi biyer diyolardı. okulun bahçesine girdiğimde nefesim kesildi resmen.. cidden eski çağlardan kalma ürkütücü bi şatoydu burası. etraftaki herkes bana bakıyodu sanki uzaylı görmüş gibi.. alt tarafı yeni kızdım işte ne var bu kadar bakıcak??

başımı eğip koridorda hızlı hızlı yürümeye başladım. bir an önce sınıfa gidip en arka sıraya oturmak ve görünmez olmak tek hayalimdi. ama tabi sakar gece yine yapıcağını yaptı.. köşeyi dönerken aniden sert bişeye çarptım. beton duvara çarptım sandım bi an ama duvar bu kadar güzel kokamazdı...

bütün kitaplarım yere saçılırken bende tam yeri boylucaktım ki güçlü eller belimi kavradı. kafamı kaldırdığımda o an zaman durdu sanki etraftaki bütün sesler kesildi.. bembeyaz teni, simsiyah dağınık saçları ve üstündeki o siyah deri ceketiyle karşımda resmen bi Yunan tanrısı falan duruyodu. gözleri... o kömür karası gözlerine baktığımda kalbim göğüs kafesimi kırıp çıkıcak gibi atmaya başladı.

ama o bana bi tuhaf baktı.. burnunu hafifçe kırıştırdı sanki çok garip ama onu çeken bi koku almış gibi yüzü kasıldı. gözlerinde bi an kan kırmızı bi ışık parladı sanki, hayal mi gördüm bilmiyorum delirmeye başlıyodum galiba.

"önüne baksana küçük kız.." dedi buz gibi, tüylerimi diken diken eden bi sesle. ama sesi o kadar etkileyiciydi ki cevap bile veremedim.

"p-pardon.." diyebildim sadece aptal gibi kekeleyerek. eğilip kitaplarımı toplamaya yeltendim ama o benden önce davranıp bi kitabımı aldı. bana uzatırken parmakları parmaklarıma değdiğinde içimden bi elektrik akımı geçti sanki... elleri buz gibiydi... donmuş gibi.

yüzüme doğru eğilip "benden uzak dur.." diye fısıldadı, sadece benim duyabileceğim o tehlikeli ses tonuyla. "senin için fazla tehlikeliyim."

sonra arkasını dönüp siyah deri ceketiyle o kalabalık koridorda kayboldu.. bense orda öylece, deli gibi atan kalbimle ve etrafa yayılan o garip çilek ve deri ceket kokusuyla başbaşa kalmıştım.. noluyodu bu okulda böyle?? ben nereye düşmüştüm??

(Y.N: ayyyy kızlar ilk bölüm geldi!!! yazarken ellerim titredi resmen o aresle çarpışma sahnesinde hshshsh. sizce ares niye öyle dedi?? kokusundan etkilendi bence kesin çilekli şampuanım işe yaradı ndndnd. sizce pars ne zaman çıkıcak ortaya?? yorum yapmayı ve yıldıza basmayı unutmayın canlarım haftaya fizik sınavım var hiçbişey anlamıyorum dualarınızı bekliyorum yeni bölüm yakında gelicekk öptüüüm)