Ying Yang. 𓏲ּ𝄢

Bir pazartesi sabahı hava kasvetliydi. Güneşin sanki hiç uğrayacağı yok gibiydi.

Vera evde sessizce hazırlandı. Kahvaltısını yaptı, çantasını kontrol etti ve aynaya kısa bir bakış attı. İçinde garip bir huzursuzluk vardı ama tam olarak nedenini bilmiyordu. Kapıyı açıp okula doğru yürümeye başladı.

Okula vardığında koridorda yürürken gözü panoya takıldı. Üzerinde büyük harflerle şunlar yazıyordu:

“12-F – SEÇİM GÜNÜ”

Vera kaşlarını çattı.
“Ne seçimi ya…” diye mırıldandı.

Sınıfa girdi ve yerine oturdu. Zaten çoğu öğrenci gelmişti. Ortam her zamankinden daha sessizdi.

Tam o sırada öğretmen sınıfa girdi.

“Yeni öğrenci, lütfen gel.”

Kapı açıldı.

İçeri giren çocuğu Vera dikkatle süzdü. Sıradan görünüyordu… ama gözleri bir anlığına kıpkırmızı parladı.

Ama bunu sınıfta sadece Vera görmüştü.

Bir an duraksadı.

İçinden, “Ben mi yanlış gördüm?” diye düşündü.

Hemen yanındaki Zeynep’e eğildi.

“Sen de onun gözlerini kırmızı gördün mü, yoksa ben mi delirdim?”

Zeynep şaşkın şaşkın baktı.

“Vera, sen ne saçmalıyorsun? Çocuğun gözleri bildiğin yeşil. Uykunu alamamışsın.”

“Hayır,” dedi Vera hızlıca. “Bu sefer uykuyla alakası yok. Ben gerçekten kırmızı gördüm.”

Zeynep omuz silkti.

“Tamam tamam, belki de gözün yanılmıştır. Zaten henüz özelliklerimiz bile gelmedi.”

Vera başını salladı ama içindeki huzursuzluk geçmiyordu.

Tam o sırada öğretmen konuştu:

“Evet çocuklar… bazılarınızın özellikleri gelmeye başladı.”

Sınıfta fısıltılar yükseldi.

Vera dondu.

“Ne demek geldi?”

Öğretmen devam etti:

“Bugün 12-F sınıfı için Seçim Günü.”

Ardından yeni öğrenciye döndü:

“yağız , kendini tanıt.”

yağız  öğretmene sert bir bakış attı. Kısa bir sessizlik oldu.

Sonra soğuk bir sesle konuştu.

Kendinden bahsetti.

Sanki fazla şey söylemek istemiyordu.

Öğretmen elini kaldırdı:

“Güzel. Vera’nın yanına otur.”

yağız  yürüyüp Vera’nın yanına oturdu.

Vera hafifçe gerildi.

Tam o anda öğretmen tekrar konuştu:

“Şimdi çocuklar… hepiniz salona. Seçim Günü başlıyor.”