Ying Yang. 𓏲ּ𝄢

Ertesi gün okul her zamankinden daha farklıydı.

Koridorlarda sessizlik yoktu ama bir huzursuzluk vardı. Sanki herkes bir şeyin olacağını biliyordu ama kimse söylemiyordu.

Vera sınıfa girdiğinde Zeynep hemen yanına koştu.

“Vera! Bugün eğitim başlıyor diyorlar!”

“Eğitim mi?” dedi Vera.

“Evet! Güçleri kullanmayı öğrenecekmişiz!”

Vera tam cevap verecekken sınıfın ışıkları bir an titredi.

Hoparlör açıldı:

“Öğrenciler, büyük salona geçin.”

Salon doluydu.

Ortada siyah bir platform vardı. Bu sefer daha farklı görünüyordu. Sanki içine bakınca derin bir boşluk hissi veriyordu.

Müdür konuştu:

“Bugün ilk kez güçleriniz aktif hale getirilecek.”

Sınıfta fısıltılar yükseldi.

İlk öğrenciler çağrıldı.

Zeynep sıranın önüne gitti.

Platforma çıktığında bir anda hava değişti.

“Paralel evren bağlantısı aktif.”

Zeynep bir an gözlerini kapattı.

Ve arkasında kısa bir ışık yarığı açıldı.

“Vay be!” diye bağırdı Zeynep.

Ama hemen geri çekildi.

Sıra Vera’ya geldi.

Vera yutkundu.

Platforma adım attı.

Bir an her şey sessizleşti.

Sonra…

Vera’nın etrafında koyu bir gölge yayıldı.

Ama bu korkunç değildi.

Daha çok… derindi.

Sanki dünya biraz yavaşlamıştı.

Müdür gözlerini kıstı:

“ying “ aktif.”

Vera bir an sarsıldı.

Ama en garip şey şuydu…

İlk kez, insanların etrafında ince gölgeler görüyordu.

Duygular gibi… ama daha fiziksel.

Tam o sırada yağız  öne çıktı.

Kimse çağırmamıştı ama o yürüdü.

Platforma bastığı an hava ısındı.

Sanki görünmez bir baskı vardı.

Müdür sessizce söyledi:

“Yang… uyandı.”

yagız  gözlerini kaldırdı.

Ve Vera’ya baktı.

O bakışta ilk kez bir şey vardı:

“Artık başladık.”