Son Viraj(Aşk'ın karanlık yüzü)

Bölüm 3•

3. Bölüm

Tema:

Galiba biz severek ayrıldık...

Ben sevdim, 
O ayrıldı. 
Biz severek ayrıldık... 
#####################################
"Arda, bırak yeter! " Işıl'ın seslenmesi Arda'nın yumruğunu havada durdurdu. Emre'nin yüzünün kan içinde kaldığına emindim ki  o metalik koku, tüm koridora yayılmıştı. Emre'nin yakasını  bırakarak üzerinden kalkıp geri çekildi. Onun da eli kan içinde kalmıştı. 
Emre zorla da  yerden kalkarak elinin tersiyle burnundaki kanı sildi. Ayakta zor durduğu belliydi, Arda'nın bu kadar sinirleneceğni ben bile düşünmemiştim. "Arda hayırdır, bu sinirin kime? " Gözü kısa bir an bana kaydığında yeniden Arda'ya döndüm. "Oğlum az önce şaka yapmıştm da yoksa gerçekten aşık mısın lan sen benim sevgilime! " 
Bağırmasıyla Arda'nın üzerine doğru yürümesi aynı anda oldu. "Sen, benim olana mı aşıksın lan! " Elini kaldırmasıyla hemen araya girme ihtiyacı duydum. Aksi halde bu işin sonu kötü bitecekti. "Emre! Emre bana bak, yok öyle bir şey." Gözü dönmüştü bir kere, onu ne kadar sakinleştiemeye çalışsam da boştu. 
Arda bana aşık falan değildi, bu konudaki hassasiyeti kız kardeşinden dolayıydı. Kız kardeşini tecavüz ederek öldürmüşmerdi, o yüzden bana karşı bu kadar korumacıydı.  "Kardeşim lan Kayla benim! Nasıl böyle bir şeyi aklına getirebilirsin? Nasıl yakıştırırsım lan! "
Işıl ve Doruk, Arda'nın yanına giderek onu sakinleştirmeye çalışıyorlardı, ben ise Emre'nin dikkatini dağıtmaya çalışıyordum. "Emre lütfen bana bak." Çenesinden tutarak bana dönmesini sağladım. "K-Kayla, seni seviyorum bırakma beni ne olur? Özür dilerim herşey için. S-sensiz yaşayamam ben."
Başımı olumsuz anlamda sallayarak uzaklaştım ondan. "Sen artık kendini aştın, görmüyor musun kendini hiç, ben ne yapıyorum diye sormuyor musun Emre? Senin bu hallerinden sıkıldım artık anlıyor mıusun? Boş yere yaşadığın kıskançlık krizleri sıktı artık. Yapamıyorum ben Emre, ayrılalım ne olur. " 
"Yo yo, ayrılmak yok. Düzelteceğim kendini, istemediğin hiçbir şey yapmayacağım söz veriyorum ama ayrılalım deme. "
Gözyaşlarıma engel olamadım artık. Ayrılık bu kadar zor olmamalıydı. Seni artık sevmeyen birini zorla yanında tutmaya çalışmak  hastalıktı. Emre, hastaydı. Tedavi olması gerekitordu, takıntılı olmaya başlamıştı. Bu durum korkutuyordu da beni. Zarar verme potansiyeli çok yüksekti, en çokta kendine. 
Peki ne yapmalıydım? 
Onu sevmediğim halde  kimseye zarar vermesin diye ilişkimize devam mı etmeliydim? 
Yoksa ayrılmalı ve kendine dahi hepimize zarar vermesini mi izlemeliydim? 
İki türlü de zarar gören yine ben olacaktım. Ama birinde mahkûm olduğum hayatı yaşayacaktım, diğerindeyse özgürlüğüme kavuşacaktım. 'Sen olsan ne yapardın Cenk? '
Bir kerelik bencil olmak istedim. Ayağımdaki prangalardan kurtularak özgür olmak istedim. Gidecektim, yarın. Gidecek ve özgür kalacaktım. Sabah ilk işim  Cenlk'i ziyaret ermek olacaktı sonra da eşyalarımı alarak gidecektim İstanbul'dan. "Bir şey söylemeyecek misin? "  Hepsinde göz gezdirdim, meraklı bakışları üzerimdeydi.  "Tamam. Son bir şans Emre. Bundan sonra yapacağın en ufak bir yanlışta bu iş biter. "

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 18 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

Ay_Yazar
@Ay_Yazar•4 ay önce

Kalemine sağlık yazarımm güzel bölümdü

mrvnkorkmaz
@mrvnkorkmaz•4 ay önce

kalemine sağlık yazarım 🖤

Blueebs
@Blueebs•4 ay önce

Eline sağlık yazarr