
Yargıç ve Yardıç
Ay_Yazar
@Ay_Yazar
3
Kitap

Ay_Yazar

Ay_Yazar

Ay_Yazar
Uzun süredir yeni bölüm yazamıyorum ve gelmiyor maalesef. Paylaştığım son bölümlerin gözükmemesinin bir sebebi var. Düzenlemeye çalışıyorum. Bu yüzden yazmış ve yayınlamış bölümler gözükmüyor. Normalde 11 adet bölümüm vardı. Düzenlemeye almamın sebebi; bazı yerlerde mantık hatası yaptığımı fark ettim. Oraları düzenleyip kitabımı sizlerin daha iyi şekilde okumanızı istediğim için. Bölüm gelmemesinin ikinci sebebi de bu aralar yaşadığım sağlık sorunları ve okul sebebiyle. En yakın zamanda bölümleri düzenleyip sizlere yeni bölüm atacağım öpüldünüzzzz. 💗
“Komutanım, boyum bir doksan, omuzlarımı feraceye sığdıramıyorum! Koridorda beni gören zebani zannedecek vallahi!” diye inledi Yiğit telsizin diğer ucundan. Sesindeki o çaresizlik lobiye kadar geliyordu. “Oğlum Yiğit, kırıtarak yürü lan biraz, omuzlarını düşür! Endamın yürüsün aslanım, hadi göreyim seni!” diye arkadan Efe daldı telsize. Elinde garson tepsisiyle lüks masaların arasında gezinirken sırıtmaktan neredeyse siparişleri devirecekti.
Bir daha gülüşünü göremezdim. Kokusunu içime çekemezdim. O yeşil harelerine bakıp hayaller kuramazdım. Hayat bulduğum o gözlerde kaybolamazdım... En çok da bu yakıyordu içimi, geçer miydi bu yara? Kabuk bağlar mıydı? Söner miydi içimdeki bu ateş... Unutur muydum zamanla bu acıyı... 365 gün geçmişti... Koskoca bir yıl geçmişti. Zaman acımasızdı, hayat acımasızdı her şey ama herşey o kadar acımasızdı ki nefesim kesiliyordu. Yeni yayınlayacağım kitaptan alıntııı...