Son Viraj(Aşk'ın karanlık yüzü)
Bölüm 6•
6. Bölüm
Tema:
Çöktüğü yerden kalkarak göz yaşlarını elinin tersiyle sildi. Kayla'nın gitmesine İzin vermeyecek, onu bulacaktı. Sonra da kaldıkları yerden ilişkileri devam edecekti.
Telefonunun tuş kilidini açtı ve rehberine girip Arda'nın numarasını tuşladı. Onlara da soracaktı bunun hesabını. Kendisini enayi yerine koyup Kayla'nın gitmesine yardım etmişlerdi. "Oğlum neredesiniz? Sizi bekliyoruz. Siz gelmeyince Işıl'a geçtik, siz de buraya gelin hadi." Arda'nın gelen neşeli sesiyle derin bir nefes aldı Emre. Sinirlerine hakim olmalıydı.
"Bekleyin geliyorum." Telefonun yüzüne kapatılması ile Arda yerinde mıhlanmış gibi kaldı. Emre'nin sesi kötü geliyordu. Yine Kayla'yla kavga ettiler diye düşündü. Onun, Kayla'ya olan yaklaşımından rahatsızdı, diğerleri gibi. Ama bunu her defasında dile getirseler Emre'nin sert mizacıyla karşılaşırlardı.
Arda telefonu kapatarak Işıl ve Doruk'a taraf döndü. "Buraya geliyor, konuşacakmış." Doruk anlamasa da Işıl hemen anlamıştı Emre'nin neden çağırdığını. Öğrenmişti gittiğini ve onlardan bunun hesabını soracaktı.
İki gencin bakışları da suspus olan Işıl'a taraf döndü. "Işıl, bize söylemek istediğin bir şey var mı? Gidince neyle karşılaşacağımızı bilelim." Doruk'un sesiyle dolan gözlerini ona taraf çevirdi Işıl. Emre'nin şuan öfkeden gözü döndüğüne emindi hatta peşinden gitmeye bile kalkışacaktı.
"Kayla gitti. On bir uçağıyla İzmir'e gitti." Doruk ve Arda duyduklarının şaşkınlığını yaşarken az sonra kopacak olan kıyametin sessizliği de vardı üzerlerinde. "Bakın, Kayla gitti. Emre'nin nasıl biri olduğunu hepimiz biliyoruz, hayırdan anlamayan biri. Bunun için Kayla'yı suçlayamayız." Işıl'ın sözlerini destekledi ikisi de.
Zaman hızla akıp giderken saat gece yarısını çoktan geçmişti ama Emre hâlâ ortalarda yoktu. "Hâla cevap vermedi mi?" diye sordu Doruk. Olumsuz anlamda başını sallayan Arda sıkıntılı bir nefes vererek arkasına yaslandı. "Peşinden gitmiş olmasın."
"Sanmam, öyle olsa bekleyin geliyorum demezdi." Işıl'ın sesiyle sevdiği kıza çevirdi bakışlarını Doruk. Gözlerindeki korkuyu net bir şekilde okuyabiliyor, onu Emre'ye karşı koruyamamaktan korkuyordu. Emre'nin gözü sinirlenince kimseyi görmezdi. Işıl'da bu durumdan nasibini alacaktı. Emre tarafından elbet bir bedel ödetilecekti, ve bunu herkes gibi Işıl da çok iyi biliyordu.
Emre, telefonu kapatarak bara doğru sürmeye başladı. İçmek kendisini biraz da olsa rahatlatacaktı. Ne kadar geç gitse, o kadar geç kabullenecekti olanları. Çünkü eve gittiği an, sakinliğini koruyan tüm ipler de kopmuş olacaktı.
Bulduğu ilk barın önünde park ederek indi arabasından. İki gangastere kimliğini göstererek bara girdi. Ortamın karanlığı sadece insanların üzerlerine giyindikleri neon renklerle aydınlanıyordu. Gözü ortama alışmaya başladığı gibi barmenin yanına doğru ilerleyerek yüksek bar sandalyelerinden birine oturdu. "Viski ver, buzlu olsun."
Barmen başıyla onaylayarak uzaklaştı oradan.Tekrar kendisiyle baş başa kaldığında başını ellerinin arasına alarak masaya biraz daha yaklaştı. Birkaç dakikalık bekleyişin ardından barmenin içki bardağını önüne koymasıyla, bakışlarını boşluktan çekerek bardağın içindeki altın sarısı sıvıya kenetledi. Bardağı kavrayarak tek seferde başına dikti. Viskinin acı tadı boğazından geçerken yüzünü ekşiterek bardağı masanın üzerine indirdi. "Bir tane daha."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel heyecanlı bölümdü eline kalemine sağlık yazarım ♥️❤️
Bölüm çok güzeldi yazarımmm
Yorum
Yorum bulunamadı.