Masumun Günahı Yaren
Bölüm 1•
Tanıtım
Tema:
Karşımda duran insan azmanına onu öldürecek gibi bakıyordum. Yok, ben bunu nasıl düşünemedim. Ailemi korumaktı niyetim. Babamın, annemin, kardeşlerimin başına bir şey gelmesin diye kendimden vazgeçmiştim ama şimdi üzerimde gelinliğimle imam nikâhımızın kıyıldığı adam bana pis pis gülüyordu.
“Ne o Yaren, ürkek ceylanım.”
Geri geri gidiyordum. Yapacak bir şeyim yoktu ki. Babam Emir gerçek babam olmayabilirdi ama oydu benim babam. Onlar için bunu yapmak zorundaydım. Üzerime gelmeye devam ediyordu. Ben geri geri kaçarken yatağa düştüm. Üzerimdeki ağır ama kabarık olmayan gelinliğime ayağım takılmıştı. Bu defa da yatakta geri geri gitmeye başladım.
“Kaç çocuk yapsak Yaren?” dedi iğrenç bir ifadeyle. Başını tavana dikip parmaklarıyla saydı. “Beş…” Bana baktı. “Altı. Sence ideal çocuk sayısı kaç?” derken ceketini çıkarıyordu.
Kaşlarımı çattım. “Ne saçmalıyorsun sen, bir de eğleniyor musun?”
Başını hızlı hızlı onaylar gibi salladı. “Evet. Kan bedeli olarak kanlımın kuzenini vereceklerini beklemiyordum, bir de bu kadar güzelini.”
Hızlı hızlı nefes alıyordum. Kravatını da çıkarıp bana doğru geldiğinde iki elimle gelinliğimi tutup gözlerimi sımsıkı yumdum. Ailem için, diye geçirdim içimden. Onlara zarar vermesinler diye. Yatağın alt tarafının çöktüğünü hissettim ama açmadım gözlerimi. Gözlerim kapalıyken bile akan yaşlar yanaklarımı ıslatıyordu.
Ben Yaren Aksoy. Emir ve Aslı Aksoy’un en büyük kızı. Kardeşlerinin, anne babasının kıymetlisi. Bana hiçbir zaman babanın başkası olduğunu hissettirmeyen Emir babam ve ailem için kendimi feda ediyorum bugün. Gerçek babam ölmüş olsa bile, yıllar sonra kirli geçmişi beni bulmuştu işte.
Derin derin nefes almaya çalışırken karşımda duran öküzün pis pis gülme sesi geliyordu. Ben kendimi olabilecek en kötü şeye hazırlarken bulunduğumuz odanın kapısının sert bir şekilde kırılması ve çıkan gürültüyle gözlerimi açtım.
Dışardan silah sesleri gelirken şaşkınlığımla korkum çarpışıyordu. Kulakları tırmalayan o metalik sesler her yankılandığında yerimde sıçrıyordum.
Deniz elinde silahla içeri girmişti. Arkasında başka adamlar vardı, hepsi takım elbiseli. Şok olmuş bir şekilde doğruldum; titreyen ellerimle yataktan destek alırken gözlerimdeki yaştan tam göremiyordum. Tam o sırada koridordan gelen peş peşe silah sesleri odayı doldurdu, ellerimle kulaklarımı kapatıp olduğum yere sindim.
Deniz “LAN!” diye bağırarak yataktaki Fatih’i çekip sert bir yumruk attı.
“Ne oluyor lan burada, siz kimsiniz?” diye bağırdı Fatih, aldığı darbenin etkisiyle sendelerken.
Deniz yumruklarını yüzüne savurarak konuşuyordu. “Ecelin ulan, ecelin!”
Gözümdeki yaşları silip kendimi toparlayarak hızla kalktım. “Deniz, Deniz! Ne yapıyorsun?” diye sertçe uyardım, onu durdurmaya çalıştım. Ama gözü dönmüştü, beni duymuyordu.
“Deniz, dur!” diye haykırdım.
Yumruğu havada kaldı. Yerdeki Fatih’in üzerinden kalkıp beni öldürecek gibi üstüme yürüdü. “Nasıl yaparsın Yaren, nasıl kabul edersin bunu?”
Hala devam eden silah sesleri kanımı dondursada, Denizin burdan gitmesi gerekiyordu.
Kaşlarım çatıldı. “Ne diyorsun Deniz? Sevdim, evlendim, sanane!” diye bağırdım. Bu zamana kadar seni seviyorum diye bağıramadığım adama.
Üzerime, beni öldürecek gibi yürüyordu hala. “Sevdin…” dedi, başını sallayarak, dalga geçer bir tonla.
Ben de başımla onayladım. “Evet.”
“Anneni babanı çiğneyip gizlice evlendin,” derken hâlâ üzerime geliyordu.
Yine başımı salladım. “Evet. İzin vermezlerdi. Sonra söyleyecektim,” dediğimde sırtım duvara gelmişti.
Tam önümde durdu, biraz eğilip boylarımızı eşitledi. Biraz yaklaştı, elini kaldırıp gözümün altındaki hâlâ ıslak olan yere dokundu. “İstediğin için mi ağladın?” diye sordu, sesi bir anlığına titremişti.
Yine doldu gözlerim. İstemedim tehdit edildiğimi haykırmak istedim ama yapamadım.
“İstedim Deniz. Ailemden gizli olduğu için ağlıyorum. Şimdi git.”
Dışarıdan bir el silah sesi daha yükseldiğinde korkuyla gözlerimi yumdum, Deniz omzuma dokunup "Korkma," dedi.
Ardından dönüp yerde yarı baygın olan adama baktı, ardından bana.
Sanki benimle hem tartışıyor hemde korkmamam için şefkat gösteriyordu.
“Buna mu sevdin?”
Başımı onaylar gibi salladım. “Sanane Deniz, kimi seveceğimi sana mı soracağım?” diye sesimi yükselttim.
İyice çatıldı kaşları. Koca bedeniyle hâlâ önümde duruyordu.
“Yeter bu kadar maskaralık, gidiyoruz,” dedi sertçe. Silah sesleri artık durmuştu.
Başımı iki yana salladım. “Asla! Ben kocamla kalacağım,” diye haykırdım. Kocam derken midemin bulanmasına engel olamadım.
Tam arkamdaki duvara sert bir yumruk attı Deniz. “Kocam deme ona!”
Yerimden sıçradım korkmuştum. Hızla kendimi toparladım. “Deniz, sanane ya! Bana abilik taslamaya mı geçtin gene? Seni ilgilendirmez!” diye bağırdım. O benden sekiz ay küçüküydü ama bana abilik taslayıp dururdu, öküz.
“Göstereceğim ben sana abiyi,” dediği gibi eğildi, beni gelinliğimle omzuna attı.
Şokla çırpındım. “Deniz, ne yapıyorsun! Bu yaptığın suç! Bırak beni, evliyim ben artık!”
Bacağıma hafifçe vurdu. “Yaren sus, sinirlerim zaten tepemde.”
“Deniz, anlamıyorsun, bırakman lazım,” Sesim yalvarır gibiydi.
“Ne kadar anladığımı bilemezsin.”
Dışarı çıktığımız da her yerde silahlı adamlar gördüm mafya filmleri gibiydi. Ama bu bir film değildi.
Deniz’in omzundan etrafa baktığım anda kanım çekildi. Koridor boyunca yerde yatan adamlar vardı. Kimi hareketsizdi, kimi acıyla kıvranıyordu. Mermer zemine yayılan kırmızı görüntü midemi altüst ederken nefesim boğazımda kaldı.
“Deniz…” Sesim korkuyla çatladı.
Bedenim titremeye başlayınca bunu fark etti. “Bakma etrafa,” dedi kısa ve sert bir sesle.
Ama gözlerimi çekemiyordum. Ellerim buz kesmişti. Yaşadığım gördüğüm şeyler çok çok ağırdı.
Deniz beni arabaya bindirdi, kendisi de bindi. Bu durumu nasil bu kadar soğukkanlı karşılıyor bilmiyorum ama az önceki silah sesleri bizim evimizde de olabilirdi belkide daha kötüsü ailemi ailesini tehlikeye atıyordu bunu düşünmekten ne yaşadığımı bile düşünemiyorum ben.
“Deniz dur, bırak beni,” diye çırpınıp ona küçük küçük vurdum. Hiç işe yaramıyordu ama olsundu. Ben vuracaktım ailemi tehlikeye atıyordu, haberi yoktu ama olsun.
Bir ara yoruldum, kendimi bıraktım. Bayılacak gibi hissediyordum. Perişan olmuştum üzüntüden. Gözlerimin kapandığını ve başımın Deniz’in omzuna düştüğünü hissettim.
Ardından Deniz saçlarımı düzeltir gibi yaptı. “Baş belası, az daha yakacaktın kendini,” diye mırıldandı. Ben kendimi karanlığa teslim etmeden önce duyduğum son şey buydu.
~~~
Gözlerimi açtığımda yine bir yataktaydım. Hızla doğruldum, etrafı inceledim. Burası bir otel odasıydı. Karşımdaki tekli koltukta Deniz dizlerinin üzerine dirseklerini koymuş, başını ellerinin arasına almış oturuyordu.
“DENİZ!” diye bağırdım.
Bana baktı. Ben de hızla kalktım. “Nasıl kaçırırsın beni geri zekâlı! Ne yaptığından haberin var mı senin?” diye göğsünü yumrukladım.
Bir süre öylece durdu. Gücüm bitince ellerimi ellerinin arasına aldı. “Sakin ol Yaren. Sana çok öfkeliyim, kalbini kırmak istemiyorum ama hâlâ inanamıyorum. Kendini nasıl böyle bir duruma düşürürsün?”
Hızla başımı iki yana salladım. “Seviyo—”
Hızla sözümü kesti. “Seviyorum deme!”
Yerimden sıçradım. “Ne bağırıyorsun dağ ayısı, ne hakla bana bağırırsın?” diye itekledim.
Gözlerinden ateş saçıyordu. “Evlendiğin adamın sana nasıl davranacağından haberin var mı ha?” diye sertçe söyledi.
Durup dinledim. Gücüm kalmamıştı.
“Her gün belki dayak yiyecektin. Niye resmî nikâh kıymadınız? Üzerine kaç kuma getirecekti, haberin var mı? Bizimle olduğu gibi olacağını mı sandın? Nasıl hayatını hiçe sayarsın?” diye bağırdı.
“Ne yaptığını bilmiyorsun Yaren oradan nasıl çıktık haberin varmı? Bu kadar güçlü olmasaydık şehirden bile çıkamazdık!”
Kısa bir süre sustu, derin bir nefes aldı. Elimi tuttu. “Yürü şimdi.”
Peşinden sürüklenir gibi gidiyordum. “Nereye?”
“Yaptığın salaklığı temizleyeceğiz.”
Odanın ucundaki diğer odaya baktım. Gözlerim şokla açıldı. İki adam ve bir nikâh memuru vardı.
Şokla Deniz’e döndüm. “Ne demek oluyor bu?”
Kaşlarını çattı. “Yaptığın aptallığı ancak böyle durdurabiliriz. Evli bir kadını hiçbir aşiret istemez.”
Başımı hızla iki yana salladım. “Ben evliyim zaten.”
Hızla dibime girip kulağıma eğildi. “Bir daha evliyim deme Yaren. Hemen otur, imzala. Bunu sonra konuşacağız.”
Ne yapacaktım şimdi ben? Her iki hâlükârda da babamın kalbine inebilirdi. Biri gerçek babamın düşmanı, diğeri can dostunun oğlu… habersiz bir evlilik…
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları