Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Mert geriye doğru sendeledi.
Aynanın içindeki çocuk hâlâ ona bakıyordu.
Yüzü solgundu. Gözlerinin altında koyu gölgeler vardı. Ve hiç göz kırpmıyordu. Tavan arasındaki hava bir anda buz gibi olmuştu.
Mert konuşmaya çalıştı.
— Sen… kimsin?
Çocuk cevap vermedi.
Sadece çatlamış aynanın içinden elini kaldırdı.
Tam o anda aynadaki çatlak biraz daha büyüdü.
Ses tavan arasında yankılandı. Mert korkuyla geri çekildi. Sonra bir şey fark etti. Aynanın içindeki odanın kendi bulunduğu tavan arasıyla aynı olmadığını gördü. Kutular farklı yerlerdeydi.
Mert korkuyla geri çekildi. Pencere kapalıydı.
Ve duvarda eski bir fotoğraf asılıydı.
Mert arkasına baktı. Kendi duvarında fotoğraf yoktu. Tekrar aynaya döndüğünde çocuk yavaşça dusaklarını hareket ettirdi. Bu kez sesi duyuldu.
Fısıltı gibi…
— Beni bul.
Bir anda tavan arasının kapısı sertçe kapandı.
Mert irkilerek döndü. Kapıya koştu. kilitlenmişti.
— Anne! Baba!
Cevap yoktu. Sanki evde kimse kalmamıştı.
O sırada arkasından başka bir ses geldi.
Aynaya döndüğünde kalbi duracak gibi oldu.
Çocuk artık aynanın içinde değildi. Ayna boştu.
Fakat içeriden bir el izi belirmişti. Yeni oluşmuş gibiydi. Ve el izi yavaşça aşağı doğru kayıyordu.
Sanki görünmeyen biri içeriden cama dokunuyordu. Mert korkuyla kapıya yüklendi.
Kapı aniden açıldı. Merdivenlerden aşağı koştu.
Nefes nefeseydi.
Salona ulaştığında annesi televizyon izliyordu.
Her şey normal görünüyordu.
— Anne, yukarıda biri var!
Annesi şaşkınlıkla baktı.
— Yukarıda mı?
— Aynanın içinde bir çocuk gördüm!
Annesi gülümsedi.
— Kötü bir rüya görmüş olmalısın.
Mert cevap vermek üzereydi ki gözü salondaki aile fotoğrafına takıldı.
Fotoğrafta annesi, babası ve kendisi vardı.
Ama köşede başka biri daha görünüyordu.
Solgun yüzlü bir çocuk. Tam aynada gördüğü çocuk. Mert’in elleri titremeye başladı.
Çünkü o çocuğu daha önce o fotoğrafta hiç görmemişti.
Ve fotoğraf yıllardır duvarda asılıydı…
Bu bölümü beğendin mi?
Bölüm Yorumları