87

Mara: Budist inanışında aydınlanmayı, ruhsal huzuru ve nirvanaya ulaşmayı engelleyen şeytani bir güç, kötülük ve ayartıcı ilah olarak kabul edilir. İbranice kökenli olarak “acı” anlamına gelir. Farklı kültürlerde “güç, sevgili ya da kederli/acı” anlamlarıyla ilişkilendirilir. Arapçada “kadın” anlamına gelir. Türk ve Altay mitolojisinde karabasan veya uyku felci gibi durumları tasvir etmek için kullanılan bir kelimedir. Kişinin rüyasında gördüğü karabasan/kötü ruh bu isimle anılır.

Nasuh: Saf, temiz, halis, içten ve samimi. 

Mülhim: İlham veren, esinleyen veya içe doğuran.

Zürriyet: Soy, nesil.

Zaruriyet: Yapılması veya katlanılması kaçınılmaz olan, zorunlu olma durumu, zorunluluk.