Yalancı Tebessümler

…

-Söylesene,
Çıkarların hangisine kanarak canını verirdin?

-Yabancı,
Yalanların en kötüsü.
Tanıyamıyordum artık seni sevgilim.

-Hayat denen yanılsama,
Seni bataklıkta açan bir çiçek gibi parlatırdı.

-Fakat herkes,
Senin nasıl bir çukurda olduğunun farkındaydı.

-Hangisi gerçekti?
Maske mi?
Yoksa altında hiç tanışmadığın yüzün mü?

-Hakikat,
Maskenin altındaki yüzü unutacaksın.

-Küçüğüm güzellik geçicidir.
Taştan sağlam yüreğin,
Her şeyin üstesinden gelecektir.

-Her dokunduğunda onlara,
Nefret edecekler senden.
Ama ben bile kendimden nefret ederken,
Başka birinin beni sevmesini nasıl beklerdim?

-Sevgi, güçsüzlerin sığındığı bir yalanın uçurumudur.

-Yanacaksın sevgilim,
Yanacağız.
Ama kimse dumanımızı fark etmeyecek.

-Kimse görmedi beni,
Fark etmediler bile ben kanarken,
Zira kimse bakmamış, yeni fark etmiştim.

-Aşk?
O hisle başlamıştı bir zamanlar hikayem,
Şimdi ise damarlarımdan zehir akıyordu.

-Bir zamanlar dua ederdim,
Ama o zamanlar Tanrının bile beni dinlemek istemediğinden bihaberdim.

-Yalancı.
Hikayedeki yabancı.
Onun hikayesini hiç dinledinmi?

...