~Aynı Gökyüzü Altında~

Eylül yine annesini darlıyordu Elif hanım bir andan ev işi yaparken bir andan kızı Eylül ile ilgileniyordu sabrı az da olsa tükenmişti "Kızım bak mahalleye çık hadi arkadaş edin" Acar ailesi bu mahalleye bir hafta önce taşınmışlardı Ekrem bey antrenör olduğu için sürekli başka yerlere atanmak zorunda kalıyorlardı.karşı evdeki kadın Asya hanım kek göndermişti buralarda âdetmiş yeni taşınanlara bir şey yapıp ikram etmek Eylül en sonunda annesinin eteğini tutmayı bırakıp konuştu ilkokul 3. sınıfa geçmişti 8 yaşında olmasına rağmen boyu diğer çocuklara kıyasla kısaydı "Ben gidiyorum o zaman anne dışayı akşam ezanında geliyim"" olmaz akşam ezanında ben seslencem sana buraya yeni taşındık biliyorsun kızım " "Timam anne o zaman ses sesleniyin ben geliyim" Eylül "R" harfini söyliyemediği için "R yerine Y diyordu" "Dikkat et kızım" pembe etekli takımı ile annesine el salayıp dışarı çıkmıştı mahallede o kadar çocuk vardı ki Eylül'ün yaşında hiç biri yoktu resmen hepsi büyüktü 5-6. sınıf çocuklardı Eylül kaldırıma oturup futbol oynuyan çocukları izliyordu ellerini yanaklarına koymuş dizlerini kendine çekmiş dudaklarını şişirmiş izliyordu sarışın olan erkek çocuk Eylülü göremediği için yanlışıkla top atmıştı Eylül sırt üstü düştüğü için ağlamaya başlamıştı Sarışın olan çocuk yanına geldiğinde "Özür dilerim küçük seni görmedim"" başım acıyor " "özür dilerim vallahi görmedim" "Babama diycem seni ismin ne?" "Kaan, peki senin ismin? " "Eylül" "Eylül ben özür dilerim genelde orda kimse olmazdı senide göremedim hem özür amaçlı bakaldan çikolata alıyım mı" "oluyyy" Kaan arkadaşlarına bakıp bağırarak konuşur "Benden bu kadar çocuklar yarın yine oynarız" Eylül'ün elinden tutup bakala doğru yürümeye başlarlar "Söylesene küçük yenimi taşındız" "Evet biy hafta oldu" "Anladım kaça gidiyorsun sen" "3 sınıfa gidiyorum sen kaçıncı sınıfa gidiyoysun?" "5.Sınıfa" "Benden büyüksün Kaan abi" "evet küçük senin saçlarına bak lüle lüle" "teşekküy edeyim" "Sen " R" harfini söyleyemiyormusun" "Hayır,ne zaman gelcez bakala yüymekten yoyuldum" "geldik bile " Kaan bakalcıya seslendi "Hasan abi" "ooo Kaan hoşgeldin bu kim" "buraya yeni taşınmışlar Eylül adı kız çikolata istiyor ona bir çikolata verirmisin abi" "Tabi ne istiyorsun" "şu külahta olan çikolatayı istiyoyum" "al bakalım" Eylül çikolatasını alır ve Kaan'a teşekkür eder "teşekküy edeyim" Kaan ve Eylül geldikleri yoldan mahallelerine geri dönerler döndüklerinde kaldırımda ağlıyan bir kadın vardı yanında Kaanın annesi Asya hanım vardı "Anne" diye seslendi Eylül Elif hanım kaldırımdan kalktığı gibi kızına doğru koşar "Kuzum nerelerdeydin" "Bu abi ile bakala gittik bak anne çikolata aldı bana " Asya oğlunun yanına gelir "Annem niye izin almadan gittiniz siz?" "Küçük hanıma özür borçluydum böyle affeti kusura bakmayın bir dahakine haber veririz" "Anne bu abi çok iyi biyi kızma sakın" "yok kızmam kızım siz oynamaya devam edebilirsiniz isterseniz" "Anne buyda benim yaşıtım yok eve giricem" "peki kızım hadi gidelim" "çikolata için tekyay teşekküy edeyim" "Rica ederim küçük"

                                  🖇

Eylül evde  de çok sıkılmıştır Babası işte olduğu için parka da gidemiyorlardu.Elif hanım yemek yapıyordu mutfakta kızı ise evde sıkıla sıkıla yürüyordu İstanbulda çok arkadaşı vardı buraya geldiğinde mahallede onla yaşıt bir kız bile yoktu dışardan gelen sesleri duyunca hızla oturma odasına gelip camdan dışarı baktı Kaan ve Arkadaşları ile birlikte yine futbol oynuyordu onları izlemeye başladı 11 kişilerdi onlar kimiydi:

Bunlar geleceğin Futbol takımıydı Eren ve Kaan babaları asker arkadaşı oldukları için hep beraberdi kardeş gibiydiler Kaanın babası buraya atanınca Emre beyde buraya atandı yine birlikteydiler.Kaan etrafına bakarken o kızı camdan izlerken gördü kahverengi gözleri ormanı anımsatan o gözler masmavi gözleri denizi anımsatan Eylül ve Kaan'ın ilk bakışmalarıydı oyunda arkadaşları bağrınca mecbur göz temaslarını kesip oyuna dönmüştü.... 

                                  🖇

Akşam ezânı okunmuştu mahalledeki çocuklar tek tek evlerine dağılmıştılar Ekrem bey de eve gelmişti kızıyla vakit geçirip yemek yiyorlardı kapıları çalınca eylül sandalyeden kalkıp küçük boyuyla kapıyı açtı gelen kişi Kaan'dı.Eylül masum masum bakıyordu "Kaan abi?" "Küçük annen mantı yaptı sizede getirdim ama sen alamasın bunu ağır büyük yok mu evde?" "Vay ama ben alabiliyim" "Alamazsın düşürürsün" "Vey alıyım" "Anne'nin ismi neydi senin?" "Elif" "Elif abla annem mantı gönderdi tabak ağır gelip alabilir mısınız?" "Vey ben alıyımm" "Alamazsın küçük" Elif abla gelmemişti ama Ekrem bey gelmişti "sen kimsin bakalım" "Ben Kaan Demirhan ailem şu karşıki evde mantı gönderdi size" "teşekkürlerimizi iletirsin oğlum ver bana" Ekrem bey tabağı almıştı Eylül Kaan'a kötü kötü bakıyordu "gıcık Kaan" "Teşekkürler Küçük" "Siz nerden tanışıyonuz" "mahallede top oynarken kızınıza geldi ordan tanışıyoruz abi hayırlı akşamlar iyi günler" diyip ayrılmıştı eylül kapıyı kapatıp ellerini göğsünde birleştirmiş dudaklarını şişirerek mutfağa gelmişti.Elif hanım gülerek kızına baktı "Niye şişirdin o dudaklarını he" "Kaan vay ya" "Ee kızım" "Şu mantıyı bana veymedi babama veydi" "Ama kızım sen taşıyamazdın ki" "Taşıydım doydum ben " Diyip gitmişti..... 

Kaan eve gelip masaya oturmuştu. Murat bey Karagahtan 1 hafta izin almıştı.Kaan hararetli bir şekilde bugün tanıştığı kızı babasına anlatıyordu.Murat bey karısına karşı gülerek kaş göz hareketi yapıyordu.Murat bey oğluna dönerek konuştu"Gelecekte ne olcaksın oğlum meslek olarak?" "Buda sorumu baba tabi Futbolcu olucam dünyadaki herkes beni tanıycak" "Ooo kerata ya bak sen" "Baba asker olmak çok mu zor?" "Zor oğlum ben gençliğimi verdim bu meslek için sen hayâlirinin peşinde git" "Tamm baba anne bu karşıdaki aileyi bir gün eve mi çağırsak kızları çok tatlı" "Bilmem oğlum babana sor" "Baba çağralım lütfen tontiş yanakları var çok güzel ailesi var" "Tamam oğlum çağrırız" "Teşekkür ederim baba" Kaan doyduğu için sofradan kalkıp odasında kaleye şut çekiyordu.

                            🖇

Kaan ve Murat bey hava almak için dışarı çıkmışlardı parkın oraya geldiklerinde Eylül ve Ekrem Bey'i de görmüşlerdi Kaan babasının elini bırakıp Eylül'ün yanına gelmişti " Küçük " "Kaan"

Birlikte salıncağa binmişlerdi.. 

                               🖇

Çocuklar parkta oynamaya başlamışlardı.Ekrem bey ve Murat bey tanışıp arkadaş olmuşlardı.Murat bey ve Ekrem bey çocuklardan biraz uzakta s!gara içip kendi hallerinde gülüp sohbet ediyorlardı.Kaan ve Eylül kaydıraktan kaymak için ikiside birbirinden inat çıkmıştı ilk Eylül kaymak istiyordu Kaan da bendeydi ama küçük diyordu.Eylül yapmıycağı şeyi yapmıştı Kaanın sarı saçlarına yapışıp çekmeye başladı."önce benim sıyamdı dedim ben sana!" "Küçük bırak saçımı bunlar çok önemli bu saçları başka birinde bulamasın küçük bırak" "Ne bunlay altın mı" "Evet altın bunlar" Ekrem bey ve Murat bey Eylülün ellerini ayrımaya çalışıyordu" Kızım bırak abin o senin" "Oğlumu ben bile böyle yapmadım" "Küçük bırak çikolata vercem sana" Çikolata lafını duyan Eylül Kaan dan çekmişti ellerini " Çikolata alcan mıı?" "Evet küçük sabah alıcam" "Teşekküy edeyim" "Yol sonra özür dile" Gülerek ayrılmıştılar evlerine gelip uyumuşlardı...