Çelişki

Senden kelimenin en gerçek anlamında nefret ediyorum. Bana dünyanın en değerli varlığıymışım gibi hissettirip, adını biz koyduğun o dağın zirvesinde bir yuva kurduğuna tam inanmışken, beni o zirveden itmenden; senelerce bana kendimi yeryüzündeki bir fazlalık gibi hissettirmenden, iltifatlar savurduğum gözlerinden, her noktasını sevgiyle izlediğim suratından, sabah akşam şükrettiğim varlığından… Beni görmeyi geri plana atan her parçandan, her zerrenden. Benden sonra o yuvaya başkalarını alan göğüs kafesinden. Bir kez bile olsa adımlarını atarken beni düşünmeyen beyninden.

Hayatımı seninle sınırladım ben, hayatıma sınırları seninle koydum. “Onsuz olmaz. Şayet yaşanacaksa bir sevgi, onsuz yaşanmasın, yaşanmayacak zaten.” dedim.

En basiti, ben sana kitabımı verdim. Aslında hayır, hiç de basit değildi. Sana verdiğim o kitap, kalbimi avuçlarının arasına bıraktığımı anlatıyordu, sessizce.

Nasıl da sıradan gözüküyordu değil mi? Sıradan bir kitap.

Hâlbuki bir bilseydin, benim o kitapları kimseye armağan etmediğimi, etmeyeceğimi… En net çizgimin bu olduğunu.

Bak, bir sınırımı daha aşmışım seninle, görüyor musun?

Sen benim aşmaktan vazgeçemediğim o sınırsın. Hayır, sen sınırsızsın. Ve bundan da nefret ediyorum. Göğsümde açtığın sınırsız boşluktan nefret ediyorum. Senden nefret ediyorum, her zerrenle, her zerrenden.

Ben senin hayatına dâhil olmayı başardığımı sandım günlerce, aylarca, senelerce. Bunu bir başarı sandım o zamanlarda. Zaman… Zamanımı da kaybettim bu yolda. Ve bununla birlikte, senden daha fazla nefret ediyorum.

Fakat düşünüyorum da, en çok kendimi kaybetmişim bu yolda.

Kendimi, benliğimi, gururumu, beni. Beni harcamışım bu yolda.

Senin aşk adı verdiğin o hain sevgin beni bitirdi, mahvetti, yok etti. Mutlulukla açmış olduğum tüm yaprakları susuzluğa mahkûm etti, havasız bıraktı senelerce. Çiçeği gömdün sen. Bense, yarım bıraktığın bu kızdan yeni bir çiçek yaratmayı seçiyorum, sevgisizliğim. Bu solgun çiçeğin yükünü sırtlamaktan çok yoruldum. Derin bir çığlığa ihtiyacım var. Sessizliğimle atacağım o çığlıkları herkese duyurmaya ihtiyacım var.

Son olarak, senden nefret ediyorum.