Ufak Bir Soru?

Bölüm 1•

Soru-1

Tema:
İlk sorumuz: Her ışık iyi midir?

Bir süre durup bunu düşünmenizi istiyorum sizden. Cevabınız evet mi, hayır mı? Evetse neden, hayırsa neden?

Karanlıktan korkan birini ele alalım. Işık onun için bir kurtarıcı sayılabilir. En ufak bir ışık huzmesi bile o kişiye umut aşılamaz mı? 

Ya da gözlerdeki ışıklar? Umut ışığı, heyecan ışığı, mutluluk ışığı, aşk ışığı… 

Biraz daha somut olalım: Bir doktor göz hareketleri için ışığı kullanır. Ameliyat esnasında, ameliyat edilen bölgeyi daha iyi görebilmek için ışığı kullanır doktor. Sadece fotoğraflarda güzel çıkmak için bile ışık kullanılır. Ya da enerji üretimi için ışık, güneş ışığı, kullanılır. 

Bunlar temelde iyi ve güzeldir. Lakin bardağın boş tarafına da bakmalı insan. Objektif yaklaşmalı. 

Güvenliği için saklanmak isteyen biri için ışık tehlikedir, gölge güven. Gözlerin ışıkları da yalandır, gözler de yalancı olabilir (bu konu üzerine bir sonraki bölümde duracağım). Epilepsi krizlerinin bir sebebi de ışık değil midir? Ateş insanın tüm hayatındadır mesela. 

Zevk için sigarasını yakmak isteyen bir bireyin çakmağındaki alev, bir evi küle döndürmek için de kullanılamaz mı? Ateşin ışığı korkutucudur. 

Koşulsuz şartsız tek gerçek ışığın çocukların saçtığı soyut ışık olduğuna inanıyorum. İrade sahibi olmayan, amacı sadece gülmek olan çocuklar. Verdiğim soyut örnekler çocuklar için geçerliydi aslında. 

Bir çocuk düştüğünde ağlar. Ama sevdiği bir şeyi gördüğünde, mesela bir şeker, ağlaması durur ve gözleri parlar. Çünkü çocuklar çabuk unutur. Saftırlar, masumdurlar, düşünceleri berraktır. 

Temiz ruhları vardır. Kötülük argümanını kavrayamazlar. Genelde onları üzen şeylerin kötü olduğuna inanırlar. 

Düşen çocuk örneğini açarak netleştireyim: Parkta kaydıraktan kaydıktan sonra, yere indiğinde, dengesini sağlayamayıp düşen bir çocuk ağlar. Dizi kanamıştır belki, onun acısı ve kanın korkutuculuğu ağlatır çocuğu. Belki bir daha kaydırakla oynamak istemez. Sonra annesi koşar yanına. Sarılarak sakinleştirmeye çalışırlar ama durmaz. Sonra bir pamuk şeker satıcısı geçer oradan. Küçük çocuk bakakalır. Gözleri ışıldar, ağlaması durur ama burnunu çeker. Annesine gösterir. Dizinin ağrısına rağmen yerinde zıplar, pamuk şeker ister. 

Bir çocuğun saçtığı soyut ışığın ortaya çıkması bu kadar basittir işte. 

Benden bugünlük bu kadar. Sizin düşünceleriniz neler? Işığa mı inanırsınız? Yoksa ışığı karanlığa teslim etmeyi mi doğru bulursunuz? Ya da her ikisi birden?

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları