Sabah Mercan'ın sesiyle uyandım."Sedef hadi kalk!"
"Tamam!" diyerek yataktan doğruldum.Bugün yorucu olacaktı.
Elimi yüzümü yıkadıktan sonra mutfağa geçtim.Mercan herşeyi hazırlamış masaya yerleştiriyordu.Hemen yanına gidip yardım ettim.
"Mercan sen erken mi kalktın?Söyleseydin yardım ederdim en azından. " dedim hafif bir sinirle.
"Sabah sabah seninde gözüne o ışık gelse sende uyanırdın valla Sedef.Sonra da uyuyamadım boş durmamak için kahvaltı hazırlayayım dedim. "
"İyi yapmışsın canımın içi. " diyerek onu yanağından öptüm.Yemek boyunca bugünki işlerden konuştuk o kendi arabasıyla adliyeye gidecek bende onun yanına işim bittikten sonra gidecektim.
Kahvaltıyı topladıktan sonra Mercan'ın telefonu çaldı.Onlar konuşurken anladığım kadarıyla arkadaşı Büşra Nur'du.
Büşra Nur, Mercan'ın meslekten arkadaşıydı ve çok yakınlardı.Bende bu yakınlıktan dolayı tanışmıştım onunla.İyi birine benziyordu,kardeşimi üzmezdi.
Mercan telefonu kapattıktan sonra yanıma geldi."Sedef benim Büşra'yla kısa bir işim var seninle adliyenin orada görüşürüz. "diyerek odasına gitti ama gülüyordu.Evet hemde çok içten gülüyordu açıkçası onu böyle görmeyi özlemiştim.
Ben koltuğa geçmiş sosyal medyada gezinirken Mercan gelip yanağımı öpüp çıktı.Dikkatli baktığımda üzerine lacivert keten bir pantalon üzerine de beyaz bir boddy giymiş sarı saçlarının yarısını tokayla tutturmuştu.Fazla güzeldi.
O çıktıktan sonra aklıma Zahide'yle olan buluşmamız gelince alelacele odama geçip üzerime siyah keten pantalon ile siyah gömlek geçirdim.Saçlarımıda açık bırakarak bileğime akıllı saatimi,gözlerime de siyah güneş gözlüklerimi de takarak siyah topuklu ayakkabılarımı giyip evden çıktım.
Arabaya binip büroma doğru ilerledim.Benim büromun olduğu yerde de meslektaşlarım vardı.Fazla büyük bir yer değildi ama genel olarak bilinen ve güzel bir yerdi.Fakat çoğunlukla kötü şeylere tanıklık ediyordu.
Büronun önüne geldiğimde arabayı park edip hemen içeri girdim.Benim bürom ikinci kattaydı ve burası üç katlıydı.
İçeriye girdiğimde girişte duran birkaç kişiye selam vererek asansöre geçip tuşa bastım.Asansörün kapısı açıldığında kat boştu ya da herkes odalarındaydı.Kendi odama geçip kapıyı kapattım.
İçeride eski dosyalarla ve yeni haberlerle ilgilenirken kapı çaldı."Girin."
İçeriye Zahide ve annesi ile babası olduğunu tahmin ettiğim kişiler girdi.Onları karşıladıktan ve tanıştıktan sonra davayla ilgili konuşmaya başladık.
"Avukat Hanım, Akif zaten aylardır benim peşimdeydi... " dediğinde annesi ve babasına kaydı gözlerim ikiside hem öfkeden deliriyordu hem de geç farkına vardıkları için üzülüyorlardı.
"Didem Hanım,Fuat Bey siz biraz dışarı çıkın isterseniz." Bunu hem onlar biraz rahatlasın hem de Zahide daha rahat konuşsun diye rica etmiştim.Onlarda yavaşça başlarını sallayıp koridora çıktılar.
"Şimdi Zahide öncelikle sana bir darp raporu çıkarıyoruz ardındanda şikayet için ne gerekiyorsa yapıcaz ve seni Akif'ten kurtarıcaz.Fakat karşı tarafın nasıl bir şekilde karşılık vereceğini bilmiyoruz bu yüzden bu süreçte hep dikkatli oluyor onlardan uzak duruyoruz.En kötüsü uzaklaştırma kararı çıkartırız. "
Onunla birkaç saat daha bu dosyayla ilgili konuştuktan sonra gitti.Bende hemen eşyalarımı toplayıp çıktım.Arabaya binip Adliye binasına doğru ilerledim. Adliye'nin yakınında bir yere arabayı park edip binaya doğru yürüdüm.Kapının önünde sadece arabalar vardı birde birkaç tane polis.Kapıdan içeriye geçtiğimde Mercan girişteki sandalyelerden birine oturmuş Büşra,Eylül ve Uraz ile beni bekliyordu.
Yanlarına yaklaşıp,"Geç kalmadım dimi?"
Büşra başını kaldırıp cevap verdi."Yok canım geç kalmadın. "
Bu sefer Eylül lafa atlayıp,"Bizde geleli fazla olmadı zaten. "hafifçe başımı sallamakla yetindim.
Sonra gözlerim Mercan'a kaydı üzgün duruyordu ama belli etmemeye çalışıyordu.Yanındaki boş sandalyeye oturup ona döndüm kimsenin duyamayacağı bir şekilde fısıldadım." Merak etme Mercan ne pahasına olursa olsun o aileyi hapishaneye tıkıcam.Bugün olmasa da yarın onlar dört duvar arasında olucak... "hafifçe başını sallamakla yetindi.
"Abi! " Eylül ayağa fırlayarak birinin boynuna kollarını doladı bu adamı ben tanıyordum.Zahide'yi kurtarırken yardım eden gizemli adamdı.O ve Eylül kardeş miydi?Asıl önemli soru onun burada ne işi vardı?Kardeşine destek falandır diye içimden geçirdim.
"Abim... " diyerek karşılık verdi.Kafasını kaldırıp etrafa bakarken bir an göz göze geldik.İkimizde birbirimize kaşlarımızı çatmış, 'senin ne işin var burada? 'der gibi bakıyorduk.
O sırada duruşma salonundan sesler yükseldi.Artık yüzleşme vaktiydi ve ben onlara hiçbir fiziksel müdahalede bulunmadan çok kötü günler yaşatacaktım...
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harika ☺️☺️❤️
Harikaaa
mükemmel olmus yineee
Yorum
Yorum bulunamadı.