YARIM KALAN DOSYA
Bölüm 1•
Bölüm 1
Tema:
Merhaba! Bu satırlar, uzun süredir zihnimde dönüp duran bir dünyanın kapılarını araladığım ilk durağım. 'İlk kitabım' diyerek büyük bir heyecanla bu yola çıktım. Eğer karakterlerimin dünyasına konuk olup, hikayemin ilk üç bölümünde onlarla tanışmak istersen, beni çok mutlu edersin. Yorumlarınızı ve düşüncelerinizi duymak için sabırsızlanıyorum!"!"
"Kartal! Kartal, çıkmamız lazım Neredesin?"
(Kartal'ın anlatımıyla)
"Bu... Bu ses çok tanıdık geliyor. Demir... Demir, sen misin?
Başım çok ağrıyordu. Neler olduğunu hatırlamıyordum. Elimi başıma götürdüğümde parmaklarıma sıcak ve koyu bir sıvı bulaştı. Karanlıkta ne olduğunu anlayamıyorum. Galiba bilincimi kaybediyorum..."
(Demir'in anlatımıyla)
"Deli gibi koşuyorum. Tenimden boncuk boncuk ter akıyordu. Kartal'ı bulmam lazım.
Nereye gitti bu? Her yer kapkaranlık. Lanet olası dosyada yarım kalmıştı, adam kaçmıştı. Nasıl olur da bu ahmak kurşunu ıskalardı ki?
Koşuyordum. Nefes alamıyordum.
Ayağıma sert bir şey değdi. O an durdum. Bu, Kartal'ın silahıydı. Adama vurmayı bile beceremediği silah ayağımın altındaydı. Kartal da burada olmalıydı.
Aa... Yerde hareketsiz yatan Kartal. Sonunda buldum onu.
Hemen gitmemiz lazım. Kartal, uyan! Of... Senin yüzünden her şeyi batıracağız. Polisler geliyor, hadi ama kalk!
Hiçbir şey işe yaramıyordu. Kartal'ın elini omzuma attım, ayakları yerde sürünüyordu. Sonunda arabayı gördüm. Polislerin siren sesleri çok yaklaşmıştı.
Kartal'ı bıraksam yetişirdim, kurtulurdum. Ama bunu ona yapmayacağım. Bu ahmağı burada bırakmayacağım.
Arabaya ulaştım. Kartal'ı arka koltuğa yatırdım. Çok hızlı olmam lazımdı. Yakalanmamamız gerekiyordu. Daha yapacak çok dosyamız, birlikte işleyeceğimiz çok cinayet vardı.
Sürücü koltuğuna yerleştim. Kaçla gittiğimi bilmiyorum. Sadece artık siren seslerini duymuyordum.
- 'Demir... Demir, neredesin?'
(Kartalın anlatımıyla)
Kartal'ın sesini duymak bana iyi gelmişti. Arabayı hemen sağa çektim ve ona ne olduğunu soracaktım."
- "Demir... Başım ağrıyor. Ne oldu bana? Öldürdük mü? Neredeyiz biz?"
- "Hah, uyandı sonunda! Nasılsın abi ? Sen ne yaptın? Ne ölmesi? Adam ayaklarını koca kıçına vurarak kaçıyordu."
- "Lan, sen niye öldürmedin? Bir daha nasıl bulacağız?"
- "Bilmiyorum abi, bilmiyorum! Kafayı yiyeceğim. Onu öldürmeye çalışsaydım seni kurtaramazdım. Polisler geliyordu. Çıldıracağım abi ya! Kamera kayıtları varmış. Bizi bulurlarsa kariyerimiz bitti lan! Altı üstü vuracaktın. Her zaman yaptığımız iş. Ne oldu bugün sana?"
- "Bilmiyorum Demir, bilmiyorum... Gözüm karardı. Başımı bir yere çarptım. Hiçbir şey hatırlamıyorum."
- " Sen bana kamera kayıtları yok dedin ne demek kamera kayıtları varmış, kafayı mı yedin sen?"
- "İşimi bana öğretme yapmışız işte bı hata benim sayemde kurtuldun teşekkür etmiyorsun en azından homurdanıp durma bana, yeterr..."
( Demirin anlatımıyla)
Sinirle arabayı tekrar çalıştırdım. Nereye sürdüğüme dair hiç bir bilgim yoktu. Kartalla en son bir saat önce konuşmuştuk. Kartalla anılarım gözlerimin ucundan film şeridi gibi geçiyordu.
Ben kendimi bildim bileli çocuk esirgeme yurdundan kalıyorum. Çok zor bir çocukluk geçirdim. Yine bir gün çocuklarla birlikte yurdun bahçesindeydik ama ben hiç kimseyle konuşmadığım için içine kapanık biri olduğumdan kimseyle oynamazdım.
O gün bankta oturuyordum, yanıma yeni gelmiş sessiz sakin bir çocuk geldi. Daha 10 yaşındaydık hep ağlıyor kabuslar görüyordu. Ara sıra birlikte konuşuyorduk ama ikimiz de başka kimseyle konuşmuyorduk.
İlk geldiği günden yaklaşık üç ay sonra onu gizli mekanına götürdüm. Geldiği ilk günden beri içim ona baya ısınmıştı. Ona neden burada olduğunu sordum ve bana dedi ki:
"Benim babamla annem tartışıyorlardı, sonra da polis abiler geldi babamı götürdüler. Bir süre sonra da beni buraya getirdiler." dedi.
O gün çocuk aklı işte gülüp eğlendik dalga geçtik.
Yine günlerden bir gün, 12 yaşlarındaydık. Gizli mekanımızda mutfaktan aldığımız bıçakla avuçlarımıza sıyrıklar attık ve tokalaştık. Biz o gün kan kardeşi olmuştuk.
- Nereye gidiyoruz? Biraz birikmişimiz var, yurt dışına mı çıksak. Dedi Kartal .
- Ne saçmalıyorsun sen? Yurt dışında ne yapacağız oğlum.
- Of ne bileyim abi , ne yapacağız o zaman? Daha iyi bir fikrin varsa söyle işte."
- "Şey geldi aslında. Bizim Mehmet varya yurtdan senin kavga ettiğin salağın teki işte o sahte kimlik yapıyormuş. Sahte kimlik kullansak diyorum."
- "Onun yardım edeceğini sanmıyorum ve yardım isteme gibi bir düşüncem yok."
- "La yakacan oğlum kendini, yapma ben konuşurum sever beni kabul eder."
- " Tamam napıyorsan yap off."
- "Tamam şimdi ormandaki mekanımıza gidiyorum bir süreliğine orada olalım yarın gider konuşurum arabayı sağa çekiyorum yiyecek birşeyler alacağım sende telefonları parçala yerimizi öğrenmelerini istemem ben bir tane telefon bulurum şu kağıda Mehmet'in numarasını yaz."
(Kartalın anlattımıyla)
Demirin gideli yarım saat olmuştur herhalde. Nerede bu? Telefonları parçaladım, Mehmet'in numarasını yazdım, arabada boş boş duruyorum, of ...
Heh şu simsiyah gözlü, keskin çene hatlı, uzun kirpikli, hafif buğday tenli, uzun boylu geniş omuzlu...
Kartal geliyor.
" Oğlum neredeydin ne yaptın bu kadar süre?"
- " Yiyecek bazı şeyler aldım gidince yeriz telefon bulmam biraz zor oldu en son eski bir dost dan ödünç aldım yarın mehmetle konuşur hallederim."
- "İyi ne yaparsan yap ben uyuyacağım varınca uyandır."
- "Tamam zıbar
aa aa ne vuruyorsun?"
- Offf Kartal' la oğlum uyansana, sana diyorum, sen şimdi görürsün.
" Aaa aa uyuyan birine su mu dökülür bide gülüyor ."
- " Kusura bakma abi kış uykusuna yatmış ayılar gibi uyuyordun bian gerçekten arabamda bir ayı olduğundan şüphe duydum."
- "Hahaha çok komiksin anahtar nerede televizyon izleyeceğim ben."
-"Yakalaaaa"
- "Az daha hızlı atsaydın..."
(Kartalın anlatımıyla)
Hemen televizyonun karşısındaki hafif tozlanmış koltuğa kendimi attım.
- "ıyy oğlum ne kadar pissin en azından bir silseydin."
"Off be tamam," hemen sildim ve kumandadan bir boks maçı açtım. Allah'tan köye biraz yakın en azından televizyon da bazı kanallar tam çekiyor ve buna boks maçı da dahil.
Demir de yanıma kuruldu baya dalmış görünüyordu kendisi izlerken benim cipsleri kolaları masaya koyduğumu fark etmemiş olmalı.
( Demirin anlatımıyla)
Demir: "Eskiden ne güzeldi... Gerçi eskiden dememe bakmayın, en fazla bir ay olmuştur. Kartal'la benim de böyle boks maçlarım olurdu. Off, bakmayın Kartal'ın bu cıvık hareketlerine, siz bir de onu lingde görün, baya rakibine korku salardı."
Küllü kumral, hafif gözlerine gelen dalgalı saçları, bal rengi gözleri, buğday tenli, uzun parmaklı elleri, 190 boylarında. Aramızda 2 cm var sadece, ben 1.92 boyundayım. Benim kaslarım var, hafif beliren damarlarım ama siz bir de Kartal'ı görün; bacak kasları, karın kasları, kol kasları baya iyi.
- "Hu huuu, lan nereye daldın?"
- "Aaa oğlum napıyon , niye su döküyorsun?"
- "Ödeştik, ödeştik, bir şey yok."
-"Allah'ım beni neyle sınıyorsun...
Tabi ben dalmışken Kartal getirdiklerini çoktan silip süpürmüş, bana da toplayayım diye su dökmüş."
- "Kartal, ben yatıyorum. Sabah erkenden çıkarım bir yere, kaybolmaa."
Kartal: "Tamam, iyi uykular. Ben biraz daha boks maçı izliyeceğim, sonra yatarım."
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
güzel olmuş emeğine sağlık
Yorum
Yorum bulunamadı.