Saydım

Adam kulağıma eğilip o ince sesiyle, yüzünde çapkın bir gülümsemeyle gözlerini taşlara çevirip hiç beklemediğim bir cümleyi söyledi;

–"Okul çok güzel biliyor musun?" diye sordu.

Ben en son ortaokula gitmiştim. Annem öldü babam da beni o zamanlar okutmamıştı. Sonra da okul okumayı boşverdim çünkü okulu hep gereksiz bir yer olarak gördüm. 

Ben omuzlarım kalkık adama ters bir bakış attım adam bana bakmadığı için bakışımı farketmedi. Adamın telefonu çaldı adam telefonu açtı ve yüzündeki çapkın gülüşü bir anda endişeye büründü. Adamın kahve gözlerinde az önce bana soğuk bakan gözleri gitmiş yerine daha kötü daha korkunç bir duygu belirmişti. Adam hızlı adımlarla ilerlemeye devam edecekken ben arkasından;

–"Okul diye bir şey bilmiyorum ama sana birşey söyliyim mi okula hiç gitmemiş birine bu soruyu sormak çok saçma."

Adam arkasını dönüp aynı soğuk bakışlarıyla;

–"Hahaha okula gitmemiş ezik. Kızım ben senin ortaokul arkadaşındım nasıl okula gitmedim diye bana yalan söylersin sen?"

Hafızamı yokladım ama adamı cidden hatırlamıyordum.

–"Sen benim ortaokul arkadaşımsan ben neden hala seni tanımadım?"

–"O senin sorunun benim değil." diyen adama göz devirdim. Bu adam çok iyi konuşan bir adamdı ve her söylediğime cevap veren biriydi ben bu adamla nasıl adam akıllı konuşacağımı düşünürken aklıma birşey geldi.

–"Eğer benim ortaokuldan arkadaşımsan benim bir kere kantinde sarışın bir çocuğun bana küfür etmesini ve benim o çocuğu çıkışta dövdüğümü hatırlarsın"

O anı adım gibi biliyordum. Hatta o sarışın çocuk da bıçak çıkarıp bacağıma saplamıştı benide hemen hastaneye almışlardı. O anı adam tam anlamıyla anlatırsa inanacaktım ama o adam tam anlamıyla olayı anlatmazsa bu adam yalan söylüyor deyip adamı araştırma ekibime araştırması için haber uçururdum.

Adam kıskanç bakışıyla ve elini yumruk yaparak bana;

–"Kızım o sarışın çocuk Kenandı senin üstünde ütülü okul forması saçların o zaman sarı renkliydi şimdi kızıl olmuşsun. Kırmızı renkli tokan saçlarında kusursuz duruyordu. Kantine girdiğinde Kenan'ın önüne geçtin ve Kenan sana küfür etti. Sende çıkışa gel la deyip çıkışa çağırdın ve çocuğa tekme attın hatta Kenan daha ileri gitmişti ve senin bacağına bıçağı saplamıştı. Seni hemen hastaneye kaldırdılar ve bir gün boyunca yoğun bakımda kaldın. Bende senin yanında refakatçi olarak kaldım. Sen beni hatırlamıyor olabilirsin ama ben hatırlıyorum Tansu."

Ben şok içerisinde ağzım açık öylece kalakalmıştım. İç sesim de sağolsun "bu adamı nasıl tanımazsın" diye bana söyleniyordu. İç sesim ilk defa haklıydı. 

Bende adama;

–"Adınız neydi acaba?" diye sordum. Aklımda daha mantıklı sorular dolanıyorken "ben neden böyle birşeyi sordum Allah ya" diye içimden söyleniyordum. Adam acınası bir şekilde bakıp acı bir gülümsemeyle;

–"Bunu en baştan sorabilirdin Tansu. Neyse benim adım Cenk gitmem gerekiyor görüşürüz."

Ben Cenk'in arkasından bakakaldım. İçimden "Belkide Cenkle birdaha karşılaşamayacağım" diye bir ses bana dank edince ürperdim."Ama kader bu ne zaman ne olacağı belli olmaz bende kadere boyun eğeyim bari" diyip eve gittim. Çantamın rengi maviydi ve simliydi, ama rengini artık sevmiyorum. Çantama baktığımda elim titremeye, gözüm kararmaya başladı.