Geçecek
Bu şehir beni çoktan unuttu,
ben hâlâ aynı sokakta kayboluyorum.
Bir pencere ışığında kaldı gençliğim,
birkaç kırık düş ve sustuğum cümlelerim.
Gece omzuma dokunuyor usulca, “Artık bırak” diyor,
ama bazı anılar var, insan bıraksa da gitmiyor.
Bir zamanlar inanmıştım, her şeyin düzeleceğine.
Şimdi sadece yürüyorum, yağmura karışan ayak seslerimle.
Hatamı dansa kaldırdım yine, bu son şarkı çalarken.
Kalbim kırık, ritmim bozuk, ama durmadım.
Çünkü biliyorum, en karanlık gecenin bile bir sabahı var.
Ve içimden bir ses, inatla aynı şeyi söylüyor:
“Geçecek...”
Belki bugün değil, belki yarın da değil.
Ama bir gün, bu yük hafifleyecek.
O gün geldiğinde geriye dönüp bakacağım, ve beni yıkan şeylerin beni ayakta tutmayı öğrettiğini göreceğim.
Şimdi yalnızlığımı yanıma alıp sokak lambalarının altından geçiyorum.
Kaybettiğim herkese, kaybettiğim kendime, sessizce el sallıyorum.
Ve son kez fısıldıyorum:
Geçecek... Ben geçemesem bile, acı geçecek. Zaman geçecek. Bu gece geçecek.
Ve belki, bir gün yeniden güleceğim.
Bölüm Yorumları