Sayha

Bölüm 16•

1.6

Tema:

༺༻

(Pamir'in Anlatımıyla)

08.55.

Nikah salonunun bekleme odasındaki havalandırmanın hafif uğultusu dışında çıt çıkmıyordu.

Üzerimde sivil kıyafetlerim vardı; koyu füme bir ceket, siyah gömlek. Aynadaki yansımama baktım. Yüzümdeki o ifade operasyona gitmeden önceki ifadeyle birebir aynıydı. Benim için bu bina bir izdivaç mekanı değil, stratejik bir hattın resmiyet kazandığı bir bürokrasi durağıydı.

Kapı tıklatıldı.

Mete ve Kemal içeri girdi. İkisi de jilet gibi takım elbiselerini giymişti ama yüzlerindeki o şaşkın, ne yapacağını bilemeyen ifade hala silinmemişti. Mete yakasını hafifçe gevşetip yanıma yaklaştı.

"Komutanım..." dedi kısık bir sesle. "Valla hala rüyada gibiyiz. Dün sahada çamurun içinde barfiks çeken kızla şimdi nikah masasına mı oturuyorsunuz?"

Gözlerimi aynadan ayırmadan ona buz gibi bir bakış attım.

"Şahitlik görevini yapıp çeneni tutacaksın Mete. Başka bir şey istemiyorum."

"Emredersiniz komutanım," dedi Kemal araya girerek. "Biz sadece... Sizin için şaşırdık. Ama kızdaki o duruşu dün gördükten sonra tek kelime edemeyiz. Harbi çelik gibi."

O sırada kapı tekrar açıldı.

Kıvırcık saç tek bir kadına yakışırdı.

Bu bir düşünce değil, inkar edilemez net bir gerçeklikti. Ve ben bu gerçeği ilk kez o an, nikah dairesinin o kasvetli koridorunda kabul ettim.

Aynadaki yansımamı düzeltip kapıya döndüğümde içeri girdi. Ne kabarık bir gelinlik vardı üzerinde ne de abartılı bir makyaj. Sadece beyaz, sadeliğiyle üzerindeki o sert ve dik havayı daha da ortaya çıkaran bir elbise.

Islak antrenmanlarda başının etrafına darmadağın yayılan o siyah kıvırcık saçları, ilk defa omuzlarına serbestçe dökülmüştü. Yüzünde makyaj yoktu; yanağındaki hafif çizik ve tenindeki o doğal, inatçı canlılık yetiyordu.

Zihnimdeki o askeri analiz mekanizması salisenin onda biri kadar bir sürede duraksadı.

Güzeldi.

Bu duygusal bir iltifat değil, katı bir tespitti. Yapmacıklıktan tamamen arınmış, dik duruşunun arkasında gizlenen o çelikten güzellik... Kıvırcık saçlar sanki sadece onun başına yakışsın diye var edilmiş gibiydi.

Yüzümdeki o buz gibi kalkanı bir an bile bozmadım. Göz kapağımı bile oynatmadım. İçimde beliren bu net tespiti zihnimin en derin yerine gömdüm.

"Hazırım," dediğinde sesi odada çınladı.

Ona baktım. O elbisenin içinde bile bir gelin gibi değil, omuzlarında bir zırh taşıyan bir asker gibi yürüyordu. Bu duruşu hoşuma gitti.

"Güzel," dedim, sesimdeki o emredici tonu milim esnetmeden. "Nikah memuru bekliyor."

Salona geçtik. Masaya oturduğumuzda nikah memuru önündeki defteri açtı. Rutin soruları sormaya başladığında, Mete ve Kemal arkamızda dimdik, şahit sandalyesinde bekliyordu.

Memur bana döndü: "Siz, Pamir Yüzbaşı... Sare'yi eş olarak kabul ediyor musunuz?"

"Evet," dedim. Sesim salonda tek bir pürüz bile olmadan, net bir emir gibi çınladı.

Memur bu kez Sare’ye döndü: "Siz, Sare... Pamir'i eş olarak kabul ediyor musunuz?"

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 27 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

hafnur-write
@hafnur-write•2 ay önce

Eline sağlık bebişş mükemmel❤️

Weyl
@Weyl•2 ay önce

Çok güzeldi yeni bölümü nasıl beklicem simdii

gkcen
@gkcen•2 ay önce

Harikaydı yine eline emeğine sağlık bölüm geldiğini görünce koşarak geliyorum yeni bölümü beklemedeyim ❤️ 💙

minikkilayda
@minikkilayda•2 ay önce

Ayyyy çokkk güzeldii bölümmm yeni bölüm gelmeli acilen