Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Merhabalar sevgili okurlarım.
Önceden uyarımı yapmak istiyorum. Bu bölümde küfür ve hakaret içerikleri bulunmaktadır. Eğer bu konuda hassas olanlar varsa okumayabilirler.
İyi okumalar...
“Bağırmasana kardeşim” dedim homurdanarak. Zaten evdeki misafirler sebebiyle gerilmiş olan sinirlerim bu adamın adeta çığırmasıyla iyice geriliyordu.
“POLİİSS, ADAM ÖLDÜRÜYORLAR”
“Sussana oğlum” dedim. Yeşil gözlerimden ateşler çıkarken. Gerçekten yeterince başım ağrıyordu bir de bu adamın bağırtısı, her bir kelimesi kafama balyoz gibi iniyordu.
“Askerim, silah ondan var, bağırmayı kes şimdi” dedim
“Banane kardeşim askersen, belinde niye silah var?”
Ellerimi belime koyup adama dik dik baktım. Allah’ım sen bana sabır ver yarabbim. Bu tiplerle daha fazla sohbet etmek kesinlikle istemiyordum zira biraz daha konuşursa ağzını burnunu kırmamam için hiçbir sebep kalmayacaktı. Derin bir nefes aldım. Dişlerimi birbirine kenetledim. Sinirlerime hakim olmam gerekiyordu. Bu adamın ağzını burnunu kırmam kendime zarardı. Çünkü ben vatan toprağını, bayrağı korurken, bu adam hiçbir şeye vasfı olmayan, boşa oksijen israfı olan birisiydi.
“Gelme üzerime katil!”
“Bak Akif” dedim, adamı bir anda yakasından tutup kendime yaklaştırırken. Sesimi kısıktı ama hakim olduğu tını buz gibiydi. “Ben bu silahı keyfimden belimde taşımıyorum. Bu silah sizin gibi insanlar yatağında rahat uyusun, huzurla işine gidebilsin diye var. Eğer bir kez daha ağzını açıp polis diye bağırıp durursan, seni buraya fidan niyetine dikerim”
Akif nefesi kesilmiş, bembeyaz olan yüzüyle bana bakıyordu. Bizim bağrışmamızla, apartmanın diğer katlarındaki sensörlü ışıklar bir bir yanıyordu. Anlaşılan bu olayı merak eden apartman halkı kapılarını ardına kadar açmış, kendilerini çok iyi sakladıklarını sanarak olayı dinliyor ve izliyordu. Kendilerinin fark edilmediklerini sanmaları ne kadar da komikti. Tam Akif’in yakasını bırakıp, yoluna gönderecektim ki bizim dairenin kapısı dann diye açıldı. Annem şaşkın ve korkmuş gözlerle bir bana, birde yakasına yapıştığım Akif’e bakıyordu.
"Oğlum, neler oluyor burada? Akif bey, siz nereden çıktınız?”
“Ahen hanım! Senin bu oğlun iyice delirmiş, belinde kocaman silahla apartmanda dolaşıyor. Üstüne üstlük benide tehdit ediyor. Bu ne yüzsüzlük, ne lakayıtsızlık. Şikayet edeceğim, polis yığacağım, savcılığa gideceğim!” diye son kez bağırdı. Yakasını ellerimin arasından kurtarıp, koşar adımlarla merdivenlere yöneldi. Üç beş basamak atlayarak katı çıktı.
Annem şaşkın halde bir bana, bir de yukarıya ışık hızında çıkan adama baktı. Gözlerindeki endişeyi görmek içimdeki öfkeyi biraz daha durdurdu.
“Oğlum ne oluyor? Yine mi kavga ettiniz?”
Botumun tekini arkasına basarak güç bela ayağıma geçirdikten sonra doğruldum. Annemin yanına gelip ellerini, benim silah tutmaktan artık nasır tutan avuçlarımın arasına aldım. Annemin saçlarının üstüne bir öpücük kondurup, yüzüme rahatlatıcı bir gülümseme takındım.
"Yok bir şey annem, her zamanki Akif işte, her şeyden nem kapıyor. Ben şimdi bir koşuda ekmek alıp geleyim misafirleri daha fazla bekletmeyelim.”
Bu bölümün ilk 18 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Mükemmelldiiiiii yesilimmm dkdndkdkdl
Yorum
Yorum bulunamadı.