Kapı Aralığında Aşk

Gülhan'ın anlatımı ile...

Ben Gülhan. Normal, aklı başında, kendi hâlinde bir insan olmaya çalışıyorum ama bu apartmanda o lükse henüz erişemedim. Çünkü iki büyük belam var: Birincisi her altı saatte bir yeni bir hobi edinip hayatımı zindana çeviren kardeşim Caner, ikincisi de ne zaman göz göze gelsek bana "şüpheli şahıs" muamelesi yapan Yavuz Komiser.

Sabahın köründe odamın kapısı sanki polis baskını varmış gibi güm diye açıldı. Caner, kafasında garip bir baret, elinde kocaman bir kürekle tepeme dikilmişti.

"Gülhan uyan! Karar verdim, define avcısı oluyorum."

"Caner," dedim yorganı kafama çekerken, "dün akşam son nefesini 'ben profesyonel neyzen olacağım' diye üflediğin ney hâlâ salonun ortasında duruyor. Ne definesi?"

"Abla sen vizyonsuzsun," dedi gururla. "Apartmanın bahçesinde Bizans altını olduğuna dair çok güçlü hislerim var. Bir de dedektör kiraladım, parasını senin kumbaradan aldım."

"Benim kumbaram mı?!"

Daha cümlenin sonuna gelemeden kapı zili acı acı çalmaya başladı. Caner elindeki kürekle salona doğru koşarken ben de pijamalarımla arkasından seğirttim. Kapıyı bir açtım ki... Şeref tribünü!

Sağ tarafta 3 numaranın Şaziye Teyzesi ile 5 numaranın Mualla Teyzesi, gözlerinde 'yeni bir dedikodu yakaladık' ışıltısıyla bekliyor. Sol tarafta ise çatık kaşları, deri ceketi ve 'ben bu mahalleyi çözerim' edasıyla Yavuz Komiser duruyor.

Ay vallahi bu adamı da kendilerine benzettiler

Şaziye Teyze hemen söze girdi: "Gülhan kızım, hayırdır sabah sabah evinize define arayıcıları mı girdi? Caner balkondan bahçeyi kazmak için kazma kürek indiriyordu da..."

Mualla Teyze de eksik kalır mı? "Ayy evet, biz de dedik acaba Gülhan yine ne işler karıştırıyor..."

Ben tam "Yok teyze ne alakası var" diyecekken Yavuz Komiser adımlarını ağır ağır kapıya doğru attı. Bana öyle bir bakışı var ki, sanırsın ülkenin bütün mafya babalarını ben yönetiyorum, Caner de benim sağ kolum.

Öyle bir salak işte kızlar daha ne kadar açıklayabilirim

"Hayırdır Gülhan Hanım?" dedi, sesi yine o gıcık amir tonunda. "Kardeşin sabahın yedisinde bahçede sondaj çalışması başlatmış. Hayrola, ruhsatsız maden mi işletiyorsunuz içeride?"

"Yavuz Komiserim," dedim, dişlerimi sıkarak gülümsedim. "Caner sadece... yeni bir hobisini keşfediyor. Tehdit oluşturacak bir durum yok, yani en fazla bahçedeki çimler zarar görür."

Yalan

Her boku yiyecek kardeşim va

Yavuz bir adım daha yaklaşıp gözlerini kıstı. "Geçen hafta da 'profesyonel okçuyum' diye benim arabaylama dikiz aynasını vurmuştu bu çocuk. Hatırlatırım."

"O bir kazaydı!" diye aradan fırladı Caner. Elindeki metal dedektörü Yavuz Komiser'in bacağına doğru tutunca alet birden bağırmaya başladı

"Aha!" diye bağırdı Caner. "Abla valla buldum! Adamın bacağında Bizans altını var!"

Yavuz belindeki silaha ve kelepçeye bakıp derin bir sabır çekti. "O silah Caner. Ve eğer o dedektörü suratımdan çekmezsen birazdan başka bir şey daha bulacaksın."

Şaziye Teyze hemen Mualla Teyze’nin kolunu dürttü: "Gördün mü Mualla, polis bey Gülhan'ın kardeşini tutuklayacak şimdi! Hemen alt kattaki Naciye’ye de söyleyelim."

"Teyze bir durun Allah aşkına!" diye isyan ettim. "Kimse tutuklanmıyor! Caner, gir içeri! Komiserim siz de... Yani gerçekten her sabah benim kapımda bitmek zorunda mısınız?"

Çok masumum dimi

Desem de inanmayın

Yavuz o sinir bozucu yarım tebessümünü takındı. "Sizin bu evde olay bitmiyor ki Gülhan Hanım. Ben de asayişi korumakla yükümlüyüm biliyorsun. Kardeşine sahip çık, yoksa bir dahakine dedektörüyle birlikte merkeze alırım."

Arkasını dönüp merdivenlerden inerken arkasından bakakaldım. Adamla beş dakika normal bir insan gibi konuşamıyorduk bile!

Şaziye Teyzeler hâlâ kapıda olayı anlamaya çalışırken Caner arkamdan fısıldadı: "Abla, Yavuz Komiser'in kapısının önüne de tutuyor bu alet... Kesin orada bir şey gömülü."

Caner Allahtan *soyun* demedin adama

Gözlerimi kapattım, derin bir nefes aldım. Bu evde, bu apartmanda ve bu mahallede ben çıldırmadan bir gün geçirebilirsem, asıl tarihi eser ben olacaktım.

Ve size soruyorum

Benimle bu kaosa tanık olmaya

Var mısınız ?